Hangga Mga Nobela at Kwento

Sino na lang ang kakanta? "Si Larah na lang, Ate. Tinatawagan ko na pero di sumasagot eh," sagot ni Henry. "Hala, baka di tayo siputin 'non," sabi naman ni Kuya Red habang hawak-hawak ang drumsticks. "Gusto kong mag-perform tonight pero sinong kakanta if ever?" "Baka naman late lang 'yon. Let's just wait for her," I said, more to myself than to them. Kinakabahan ako eh.

Nakita ko pa ang pagismid nito. Ang tanging maririnig mo sa hapag ay ang walang humpay na paggalaw ng kurbyertos. Tila walang umiimik pati ang tunog ng orasan ay rinig na rinig. Pinutol ng lalaking dumating ang katahimikang namamalagi sa gitna ng lahat. Hindi ko ito kilala, kailanman ay hindi ko pa ito nakita ngunit hindi ko maiwasang pakatitigan ang kaniyang tindig at presensya. Mataas, matipuno, moreno, may mapupungay na mga mata, mahahabang talukap nito, matangos na ilong at manipis na labi.

Halos lahat yata kaming mga babae roon ay napalingon sa kanya. Swabeng swabe kung kumilos, simpatiko, iyong tipo na makalaglag panty. Sabi ko nga sa sarili ko, kahit na hindi siya mukhang koryano, siya na yata ang destiny ko. Siya na ang inilaan ni Lord para sa akin. Yes, kine-claim ko na siya na ang para sa akin. Siya na ang destiny ko.

"Annyeonghaseyo hyungnim! (hyungnim refers to a boss, or a leader in a gang.) Sa Itaewon Room 135, seven in the evening, idaraos ang Masquerade Party." balita ng isang tauhan.

seryosong tanong nito sa lalaking nasa harap nito naka upo. Ngumisi ang binata na ang pangalan ay si Taeil, pinaka batang member ng HxH Bosses na galling pa sa korea. "Wae?" naka taas ang kilay na sabi ni Tael. "Wae? Speak English please," naka kamot sa batok na utos ni Mikael. Napa tikhim ang mga kasama nila kaya't pomurmal na ang mukha ni Taeil.

Si Ashton ay nakatayo doon na para bang lumipas ang walang hanggan, naglalaho mula sa view sa rearview mirror at nawala sa aking buhay. Makalipas ang isang taon, nalaman kong buntis ako at nasa ospital ako para magpa-checkup, hindi ko inaasahan na makasalubong ko ulit si Ashton. Masama ang itsura niya—ang kanyang mukha ay maputla at hindi nakaahit, na may balbas na nakatakip kanyang panga. Ang kanyang gusot na sando ay may ilang mga bahid ng dugo habang nakasunod siya sa likod ng isang wheeled stretcher.

𝙷𝚒𝚗𝚍𝚒 𝚗𝚊𝚖𝚒𝚗 𝚗𝚊𝚙𝚊𝚗𝚜𝚒𝚗 𝚊𝚗𝚐 𝚘𝚛𝚊𝚜, 𝚖𝚊𝚜𝚢𝚊𝚍𝚘𝚗𝚐 𝚙𝚘𝚔𝚞𝚜 𝚊𝚗𝚐 𝚊𝚖𝚒𝚗𝚐 𝚊𝚝𝚝𝚎𝚗𝚝𝚒𝚘𝚗 𝚜𝚊 𝚖𝚐𝚊 𝚙𝚕𝚊𝚗𝚘 𝚗𝚊 𝚍𝚊𝚙𝚊𝚝 𝚐𝚊𝚠𝚒𝚗. 𝙷𝚊𝚗𝚐� �𝚊𝚗𝚐 𝚖𝚊𝚢 𝚙𝚞𝚖𝚊𝚜𝚘𝚔, 𝚒𝚜𝚊𝚗𝚐 𝚝𝚊𝚞𝚑𝚊𝚗. 𝙼𝚊𝚢 𝚔𝚊𝚋𝚊 𝚊𝚝 𝚑𝚒𝚗𝚍𝚒 𝚖𝚊𝚙𝚊𝚕𝚊𝚐𝚊𝚢.

Ang kaniyang buong katawan ay tila naging yelo. Standing by the water dispenser at the end of the dim hallway was Arguz. He wore a gray hoodie and held a thermal flask. He wasn't rushing. Instead, he was leaning against the wall, his sharp, calculated eyes fixed directly on Lauren. He didn't look sleepy at all; his gaze was wide awake, tracking her descent from the faculty floor with a slow, venomous grin that spread across his face.

Di bale na nga mag sasaya muna ako ngayon kasi birthday ko. Nakisabay kaming lahat sa pagkanta. "Salamat nga pala sa mga nag punta dito." Saad ni Cj isa member ng BH. BH means Beating Heart. Nagsitilian naman yung mga babae dito pati narin bakla. Hay nako patapos na pala, sayang dapat maaga akong nag punta dito tsk tsk. "Bago 'to matapos ay may isang lalaki na nag request sa amin. Kakantahan nya daw ang babaeng mahal na mahal nya."

“Tama na!” Isang basag, garalgal, at pilit na sumisigaw na boses ang bumasag sa tensyon sa loob ng sala. Lahat sila ay napalingon. Nakatayo sa itaas ng malapad na hagdanan si Hanna. Mugtong-mugto ang mga mata nito, magulo ang buhok, at halos hindi na makatayo nang tuwid kung hindi lang nakakapit nang mahigpit sa rail ng hagdan. Namumutla ito at parang nanghihina.