Dark Fall Ch 69 소설 & 이야기

Sobrang lakas ng kabog ng d****b ko na animo’y lalabas ito mula sa ribs ko. Handa na akong gumiling nang tumugtog ang ‘Careless Whisper by George Michael’. Ngunit napa-upo ako kasabay ng pagtakip ko ng tenga nang makarinig ako ng malalakas na putukan ng baril. Nagpalinga-linga ako habang gulantang na gulantang sa nangyayari. Mga hiyawan ng tao ang naririnig ko at halos nagkakagulo na ang lahat. Walang pag-aalinlangan na tumakbo na rin ako papasok sa loob at umakyat sa second floor. Tinungo ko ang kwarto namin ng anak ko at halos takasan ako ng bait nang wala si Maggy sa higaan.

Mabuti na lamang din at hindi iyon ini-lock ni Evan kaya nakapasok siya ng walang kahirap-hirap. And as he had expected, Evan is basking in the silence and darkness while drowning himself in alcohol. Malakas na pagbuga ng hininga ang ginawa niya saka niya binuksan ang ilaw. "What the hell?!" sigaw agad ni Evan sa kan’ya. "Ano na naman ang ginagawa mo rito?" bulyaw pa nito sa kan’ya.

She shook her head, tears streaming down her cheeks, each drop a testament to her desperation. This man was cruel and evil, a dark shadow looming over her every hope. His gaze pierced through her, stripping away her defenses, leaving her exposed and vulnerable. The air felt heavy with dread, and she could sense the malicious delight in his eyes as he relished her fear. "Now unzip my pants and suck on my cock." Hades stepped closer, the scent of him sharp and intoxicating, filling the air with an almost palpable heat. The shadows of the room seemed to amplify his presence, wrapping around him like a dark cloak, making him appear even more formidable.

Mom dropped down beside me and wrapped her arms around me, still crying, still shaking. "T-Treve... W-What do we do?" That night was the darkest age of my life and I feel like my body was almost lifeless of what happened. I feel myself moving through a world that no longer makes sense. It was supposed to be a celebration. May malfunction sa makina ng yate at hindi na iyon name-maintain at naalagaan kaya sumabog sa gitna ng dagat. Should I believe them? Now that Dad is gone... And I am looking at the coffin of Solene. Should I believe that it's true?

"Pwede ko ba siyang puntahan saglit?" Hindi na ito sumagot basta nalang hinawakan ang aking kamay at nag teleport. Mabilis ko namang pinindot ang mata ng dragon at agarang pumasok pagka bukas nito. Lumapit ako sa altar at nag bigay galang. Pinisil ko ang kanyang kamay saka ito hinalikan sa kanyang noo. "Pinapangako ko, babalikan kita. Aking Mortal na Diyosa."

dahil nanabik na siya ay binigla niya ito ng makapasok lahat ang kanya . May nakita siyang kaunting dugo mula sa kanyang alaga . ''shocks!!! honey ang sikit " dahan dahan niyang labas pasok .Ilang minuto ay nakuha na niya ang dulas sa loob .Medyo maayos na rin ang labas pasok nito kaya binilisan na niya ang pagbayo . Pigil na pigil ang ang pag ungol ni Helen dahil pakiramdam niya baka marinig siya sa kabilang kwarto .

Tumayo ako at kinausap ang isang staff kaya wala na silang magawa kung hindi tumayo na rin at sumama sa akin sa stage. Walang drum sa bar kaya si Drake na lang ang isang nag gitara at si Zy, kakanta lang. "Any request?" Zy asked the crowd-- Oh, he asked Faye. I laughed because he's cheesy. Stupid. "Demons, Imagine Dragons." Tumango kami ni Drake kay Zy. We started the instrumental then he sang. "When the days are cold and the cards all fold And the saints we see are all made of gold When your dreams all fail and the ones we hail

mahina kong turan saka muling yumakap sakanya at natulog na narin. Naalimpungatan ako ng maramdaman ang masuyong pag haplos ni Dark sa bunbunan ko. Nagmulat ako ng isang mata ko at nginitian siya. Naka topless siya at nakatabi saakin. Naaamoy ko ang halimuyak ng masculine shower gel na ginamit niya. Mukhang nakaligo na siya. “Bangon ka na, nakapag luto na ako ng dinner natin.” malambing nyang turan.

Humarap ako sa hagdan papuntang 4th floor pero saktong pag-harap ko dito ay bumungad sa mismong harapan ko ang isang lalaki na nakatutok sa noo ko ang hawak na baril “Good bye,” Ngising sambit nito Shit! *BANG* *BANG* END OF CHAPTER:67

I want him to get well as soon as possible. "Fine! My passcode is 6969. Uuwi agad ako! I want to see him!" may kilig na aniya kaya mabilis akong nagpasalamat. Pero ang ending, hinantay ko pa si Darren dahil hindi ko naman kayang buhatin si Blake papunta sa elevator paakyat sa 30th floor! Ako na ang nagtipa ng passcode ng unit niya at napangiwi habang sinusuportahan ang bigat ni Blake. Mabigat pala ang muscles!