Novelas y relatos de Hanggang Kailan Chords Easy

Wala naman tao rito, may bahay ngunit sobrang layo ng distansya kaya sure akong walang makakakita sa amin at ichichismis kami sa iba. Halata naman ang pakay niya sa gitara. Sinimulan niya ng kalabitin ang string nito. Unang chord na binagsak niya ay alam ko ng harana ang kakantahin niya. Hindi man gano'n kaliwanag sa pwesto niya ay kitang kita ko ang pagtingin ng mga mata niya sa akin. Pati mata niya'y kumikinang sa dilim.

His lips parted and looked at me. "You did know how to play that?" I laughed sabay iling. "Hindi. 'Yung ibang chords lang," he chuckled at biglang tumayo at nag-isquat sa harap ko. Napatingin ako sa kanya ng hawakan niya na lang ang kamay ko at ayusin ito sa tamang posisyon. "What song do you want to play then?" I blinked twice when he looked at me. "A-Ah.. ano.. brown eyes," Ash nodded and pushed his hair back before positioning my fingers to it's right places for the chords.

Tanong niya habang pinapakitaan ako ng isang chord. "Hindi, that's an A minor," sabi ko sa kaniya dahilan para mapapout siya. "Ilagay mo lang 'tong thumb mo sa G instead of the A key," tugon ko naman at ipinosisyon ang kaniyang mga maliliit na kamay sa tamang mga piano keys.

“Years gone by and still… words don’t come easily… like sorry, like sorry…” Habang kumakanta si Matthew, bahagyang gumalaw si Aling Maria para sabayan ang ritmo gamit ang kaniyang tamborin, habang si Mang Ben naman ay masayang pumipindot ng chords habang nakatingin sa dalawa. Ang anak ni Mang Ben ay nagbibigay ng maayos na beat sa kahon. Sadyang napakagandang pakinggan ng acoustic arrangement ng grupo, ngunit ang boses ni Matthew ang bumalot sa buong bakuran.

At nag pagising sa hibang kong puso at isipan na kahit pala ibigay ko ang aking sarili sa lalaki ay hindi pa rin ako nito mamahalin kahit kailan. “Mmmmm,,ooooh….ahhhhh!” ungol naming dalawa ni Dylan ng sabay namin marating ang ika pitong langit… “Vee!” Tawag ni Banak sa pangalan ng kaibigan ngunit ganon na lamang ang pangunot ng noo niya ng hindi man lang kumibo ang kanilang kaibigan. Kaya nagkatinginan silang dalawa ni Nakba. “Hoy, bruba!” Anas naman ni Nakba ngunit kahit ito ay hindi pinansin ni Vee. Nakatulala lamang ito.

"Tingnan natin kung kinakalawang ka na talaga." Napangiti ako. Huminga ako nang malalim bago ko isinabit ang gitara. Marahan kong kinaskas ang unang chord. Tumunog ito nang malinaw. Napatingin sa akin ang mga kasama ko.

Ngumiti si Jordan at sinabing, "Kung ganoon, tuturuan kita ng fingering para sa kanang kamay, kung aling mga chord ang E, G, at B, ayon sa pagkakasunod-sunod. Ito ang Em chord, na sinusundan ng DA F-sharp para sa D chord. May black key dito, at susunod, ito ay C, G, E, para sa C chord, at sa wakas para sa B-sharp chord sa kanan, at panghuli para sa B-sharp chord sa kanan. kamay, kailangan mong laruin ito ng anim na beses nang paulit-ulit." Nakinig nang mabuti si Chloe at nanlalaki ang mga mata na nagtanong, “Tutugtog ba ako ng mga chord para sa kanang kamay nang anim na beses kasama ang apat na nota para sa kaliwang kamay?” Tumango si Jordan. Tanong ni Chloe, “Gaano ba ako kabilis laruin ito

Hanggang sa maging masaya ka Nandito ako, kahit pagod ako, subukan mo ulit, wag kang titigil Sana kahit mahirap, wag mong maramdaman na nag-iisa ka Nahirapan kang sakupin ang iyong hindi gaanong magagandang araw Hayaan mong samahan kita maghugas ng pagod mo Hayaan akong magpinta ng paglubog ng araw Iukit ang iyong pangalan doon Nakikinig sa iyo na magkwento Umiiyak na tumatawa Hayaan akong magpinta sa gabi Dalhin mo ang mga bituin Para samahan ang nasugatan mong kaibigan Hanggang sa maging masaya ka huh Hayaan akong magpinta ng paglubog ng araw Iukit ang iyong pangalan doon Nakikinig sa iyo na magkwento

Ring tone niya ang kaniyang naririnig. Kinapa niya ang kaniyang cellphone at ni hindi man lang tiningnan kung sino ang caller. Inilapit niya sa kaniyang tenga ang kaniyang cellphone. "Hello." Musika ang kaniyang narinig. At pamilyar ang lyrics. Di lalayon so kapipiya a ginawa Di lalayon so kasosonor Igira datar aya suktar Makandadamar Naino ka

Ngunit unti-unti, sa tulong ng pasensya ni Ivan at ng suporta ng kanyang pamilya, natutunan ni Ezikiel na i-focus ang kanyang intensyon. Natuklasan nila na kaya niyang lumikha ng iba't ibang epekto. Ang isang mababang frequency ay kayang magdulot ng matinding pagkahilo. Ang isang mataas at matinis na frequency ay kayang basagin ang salamin at sirain ang mga simpleng electronics. At may isang partikular na complex na chord progression—isang kanta na siya mismo ang gumawa sa gitna ng kanilang pagtatago—na naglalabas ng isang perpekto at purong enerhiya. Ito ang kanilang "key."