Hate Novels & Stories

Tinitigan ko ang papalayong anino nito. “Seriously, what the hell is wrong with this guy?” I thought to myself. Pumasok si Zayn sa opisina ko. “You see the reason why I hate that guy,” sabi niya. Inirapan ko siya. “Iniisip ko nga kung nasa vocabulary mo ba talaga ang salitang ‘hate’, kasi halos lahat ng lalaking nakasalamuha ko, ayaw mo,” sabi ko.

Seryosong aniya kaya napailing nalang ako “Yes, I hate you.” “Why?” She asked emotionless “Because you're annoying.” “You are annoying too but I don't hate you.” Napatigil ako dahil sa sinabi niya “So, What is the real reason?” “Tsk, N-nevermind. I do not hate you ok?” Sambit ko nalang “But someday you will.” Aniya kaya kumunot ang noo ko “What do you mean?” I asked pero nagkibit balikat lang siya

She left me. I hate people. They hate me too. I don't care. Kahit halos madapa na ako sa kakabato ng ibang tao ng masasakit na salita sa akin, I stand up and move forward. Mahirap nga lang. I've isolated myself for so many years. Hindi ko na nakaya ang pananakit ng aking dibdib sa sobrang pagkikimkim. My hatred is the reason why I am like this. I don't want to admit it but yes, I couldn't stop myself to hate the world. The people. Sometimes I can't sort out my feelings anymore. It's making me frustrated everytime I want to be nice but I feel so angry all of a sudden!

Marc: Magagalit ba si nescafe kung para sayo ko bumabangon ? Kim: Same here! Marc: Anong kulang dito? ABCDEFGHJKLMNOPQRSTUVWXYZ Kim: I Marc: What's the opposite of hate? Kim: Love Marc: Anong susunod sa T Kim: U Marc: I love you more, tayo na ha wala ng bawian. Kim: Ha? Marc: Tayo na, ayaw mo ba? Kim: Sige tayo na. Marc: Napipilitan ka lang yata eh.

Umiwas naman ito ng tingin sa kan'ya at biglang natahimik. "Do you know how much I hate you right?" maya-maya basag nito sa katahimikan. "I don't care how much you hate me Atara. Hate me as much as you want, I don't care. Ang gusto ko lang na lumaban ka hindi lamang para sa sarili mo, kundi para sa anak at pamilya mo. Lumaki ka ding walang ina di ba? Masarap ba sa pakiramdam na nag iisa? Iyan ba ang gusto mong maranasan ng anak mo?" galit na bulyaw n'ya sa babae.

Malamang mapapansin niya talaga iyon dahil nga kanina pa kami napapasulyap sa isa't isa. "Yeaahh!" Napatingin kami ni Charleston kay Zarrah at doon napansin kong wala si Dion sa tabi niya. Muli kaming napatingin sa stage at doon nakita namin si Dion na may hawak na mic, na tila ba kakanta. Saglit pa ay tumugtog ang banda at natigilan ako sa kantang kakantahin niya. Intro pa lang ng kanta ay biglang bumalot sa akin ang kaba. Kung hindi ako nagkakamali, kanta iyon ng Def Leppard, na When Love and Hate Collide. Minsan ko nang narinig ang kantang iyon, at pakiramdam ko ay nababalot iyon ng saya at lungkot na sadyang noon ay hindi ko maintindihan.

I HATE YOU! "I freaking hate you!" Halos mamuti na ang kinukuskos kong lababo sa loob ng CR ng mga babae dahil sa inis ko kay Ruther. Sa sobrang inis ko na umabot ng 200% percent, hindi ko na tinantanan ang lababo mula pagpasok ko rito at hanggang ngayon. "Kala mo kung sinong guwapo porket ang pogi ng smile niya at ang cute ng mga mata niya kanina! He is not kaladkarin but he is freaking malandi naman!"

Sagot niya na tila nagyayabang. Gusto kong sampalin ang mayabang na lalake na ito ngunit kailangan kong kontrolin baka I-rape niya pa ako, mukha kasi siyang drug addict. "Well, I am not marrying you and I don't care about the fact that your mother liked me and my parents wanting it. I can be hell selfish and I always get away from the things I don't like. Stop the car I'm now here."

Humugot siya ng malalim na hininga at muling pumangalumbaba. “Don't tell me, you fell in love with that man?” Napangiwi siya at muling nag-angat ng tingin. “Hell, no. Why would someone fall for him? He’s an asshole. He’s arrogant and rude. I hate him.” “But there’s always a thin line between love and hate, Lala. I’m sure alam mo ang tungkol diyan, ‘di ba?” “Of course.”