3:27 Novels & Stories

Ang oras sa kanang bahagi sa ibaba ng screen ay nagpapakita ng: 19:39. Pero, ang text message na ipinadala ni Era sa katulong ay may oras na eksaktong 20:00. Hindi naman aabutin ng higit sa ilang minuto ang paglalakad mula sa ballroom sa unang palapag patungo sa kwarto sa third floor. Ano ba ang ginagawa ni Era sa nawawalang dalawampu't isang minuto na 'yon?

Kahit gusto nya nang umiyak ng todo ngayon, hindi nya kayang gawin dahil may kailangan pa syang sabihin. Mapupungay ang kanyang matang napa tingin sa suot na wristwatch, "Time of death..." Napalunok sya ng mariin. Hindi nya kaya, hindi nya kayang sabihin ang oras ngayon. Hindi nya matanggap, "Time of death 2:30 pm." At tuluyan na ngang nabiyak ang kanyang boses.

turo pa ni Rhys sa malaking bahay na nasa harap nila. Natahimik naman si Astra. "Let's go,” pag aya sa kanya ni Rhys, ngunit umiling si Astra. “Hindi na, uuwi na lang ako." "It's already 3 am in the dawn, Astra." "I'll take a taxi; don't trouble yourself,” sagot ni Astra.

“May magbilang ng segundo, baka sabihin gahaman ako.” Hinaplos ni Roman ang pisngi ni Diane at tsaka hinawakan ang batok nito at hinalikan sa labi—malambing pero may intensiyon. Halos lumuwa ang mata ni Lucas at ako? Hindi ako makapaniwala na umabot na kami sa ganitong level of petty! “Time! Twenty seconds!” sigaw agad ni Hubert. “Time’s up!”

“Approximate time for backup to arrive?” “3 minutes and 25 seconds, Colonel” “Okay. Check for possible exits from my point” “Checking...” Mula sa pinagtataguan niya ay tanaw niya naman sina Hunte at Speedy na panaka-nakang nagpapaputok sa kalaban. “Exit, 7 o’clock from your point, Colonel” “Roger! Hunter! Speedy! We will move on 3. Keep a cover!” “Roger, Sir!” panabay na sagot ng dalawa.

Tumawa ako habang hinihintay ang reply niya. Hindi naman ako nabigo dahil agarang pumasok iyon sa inbox ko. Idris Elorde: “Goodbye, then. I have no business with you after all.” Umiling ako. Hindi natatanggal ang ngiti sa labi. Alam na alam ng mokong na iyon na hahabulin ko siya ah. “Pagkatapos mo akong dedmahin ng tatlong araw ha.” Atharie Laudato: “7pm sharp, then.”

Palibhasa kasi, walang staff dito na tutulong sa kaniya. "Hindi pa. Sandali lang." she shouted. "Kanina mo pa 'yan paulit-ulit na hiningi, and I'm giving you enough time to prepare, it's nearly seven in the evening, mala-late na tayo." makahulogan na sagot ni Tres habang sinisilip ang oras sa kaniyang pambisig na relo.

May bahagyang pag-click sa kabilang linya. “Kaya,” sagot niya sa wakas. “Pero kailangan ko ng eksaktong oras.” “7:12 to 7:18 a.m.” “Specific.” “I am.” Tahimik ulit siya. “Nyx,” sabi niya, mas mababa ang tono. “Hmm?” “Hindi ito bahagi ng mission outline.” “Alam ko.” “Then why?”

Well, 1 hr pa naman bago ang usapan naming time ng uwi niya which is 3:30. Nang matapos kong igayak ang aming mga gamit ay naligo na ako para mamaya pagdating niya ay siya na lang ang gagayak. But natapos na lamang akong mag skin care routine at mag – ayos ng sarili ay wala pa rin siya. Everything is already settled, siya na lang ang hinihintay. Napatingin ako sa wristwatch na suot ko, 3:20pm na, asan na kaya nag lalaking ‘yon?

Narinig niya ang yabag nito papalayo, and she giggled sabi na nga ba niya at iiwan din siya nito. But she heard a door locked at nagmulat siya ng mata nakita niya itong pabalik. Napaawang ang mga labi niya akala niya ay umalis na ito. And he sat beside her. Tiningnan nito ang orasan "It's just 11:15pm and we still have 3 hours to talk about your problem" Napangiti siya sa sinabi nito. "Really?"hindi maitago ang tuwa sa mga labi niya