Prayer To Archangel Raphael For Healing Mga Nobela at Kwento

Nagulat siya nang biglang hinawakan ni Yael ang kaniyang dalawang kamay at pinagtag-op ang mga ito. “When you have worries, pray. When you're afraid, pray. When you're sad, disappointed, happy, grateful or whatever you are feeling, pray. Palagi po tayong pinakikinggan ni Lord, tito, kaya huwag na huwag kang mahihiya na kausapin o humiling sa kaniya. Kahit nga po hindi tayo magsalita, alam Niya kung ano ang nasa isip at puso natin eh.” Pumikit si Yael habang magkatag-op din ang kaniyang mga kamay. Titig na titig si Jett sa kaniyang pamangkin. ‘This kid. He's so calm and composed. I hope I can also be like him. That innocence and softness…’

Kung kinakailangan niyang ialay ang kamnyang buhay ay gagawin niya mabuhay lamang ang kanilang munting mirasol. ************** “Almighty God, as I go through this difficult time of my life, I ask you to give me courage and strength, patience and understanding, so that my spirit does not break. May God heal me, body and soul. May my pain cease, may my strength increase, may my fears be released, May blessings, love, and joy surround me. This I pray in Jesus’ name, Amen.”

Libre naman ito kaya okay lang sa aking gawin ito para sa ibang tao. "Lord, may You heal everyone's broken heart and soul. Please do not think that they have forgotten about You. Consider me as an instrument who prays for them. Ako na Po ang magdadasal para sa kanila. Nawa'y umabot Po sa inyo ang mga lihim na hiling at panalangin na binubulong ng mga puso nila. Maraming salamat Po sa pakikinig." I opened my eyes after offering my prayer. Mula sa pagkakaluhod ay naupo na ako. Nagulat ako nang mapansing pamilyar iyong lalaking nakaluhod sa tabi ko na ngayon lang ata dumating.

Pero pinalakas ni Ariella ang loob ko noong mga sandaling ‘yon, nirerecite niya ang prayer na palaging tinuturo sa amin ni Mama bago matulog hanggang sa makabalik kami kila Mama. “Angel of God, my g-guardian dear, to whom God’s love commits me here…” saglit akong huminto sa panggagaya ko na pag-rerecite ng prayer ni Ariella nang may marinig akong kaluskos sa mga halaman sa paligid ko. “ E-ever this day, be at my side…” Binilisan ko ang lakad ko nang maramdaman ko na parang may kung ano ngang elemento ang mga nasa halaman kaya gumagalaw sila kasabay ng hangin.

pagpapakalma nito. "Should I be thankful after what happened?" sarkastikong tanong niya rito. Kumibit balikat ito at simpleng ngumisi, "You should. Raphael is so head over heels to you. Ilang beses na iyang tinukso ni Courtney pero sa'yo pa rin ang bagsak niya. Imagine, nagtiyaga siyang mag-akyat bahay para lang makasama ka." Tumikwas ang kilay niya doon, "Tss. Ang ginawa niyang pag-akyat bahay ang siya ring punot dulo ng gulong ito. Dapat ay nagpakilala na lang siya agad."

"Thank you Rafael. Salamat at tinanggap mo ng buo ang lalaking pinili kong makasama habambuhay." Bahagyang tinapik ni Rafael ang likuran ng pinsan niya. "Mahal kita, Brenda. Hindi mo man yun nararamdaman kay Dad at Tito Roman, sana maramdaman mo iyon sa akin. Siguro may dahilan kung bakit hinayaan pa ako ng Diyos na mabuhay sa kabila ng mga kasalanan na ginawa ko sa'yo. At iyon ang humingi ng tawad sa lahat ng ginawa sa 'yo ni Dad."

Pagkatapos ay doon lang naramdaman ni Fane na mas handa na siya kaya nagbalak na siyang gumawa ng isang sixth-grade pill. Namutla si Raphael at para bang huminto ang tibok ng kanyang puso sa sandaling ito. Nanginig ang kanyang mga daliri nang abutin niya para hawakan ang gintong plaka. Pagkatapos ay kinurot niya ang kanyang kanang kamay gamit ng kanyang kaliwa. Sinabi sa kanya ng sakit na hindi siya namamalikmata, na hindi siya nananginip, at ang lahat ng ito ay totoo. “Nagawa mong makabuo ng dalawandaang pill aura runes?”

Saad din ni Kuya Angel. Napahagulhol ako. "Natatakot ako, pero kailangan kong maging matapang. Hindi pa ako handa, pero anong magagawa ko kung hanggang do'n na lang talaga? Hindi rin ako diyos para dugtungan ang buhay ni Top. Pero kung totoong may himala at kung napapakinggan ng Diyos ang mga dasal natin araw-araw—siguro pwede pa; gagaling pa siya. Masakit din para sa akin na nakikita ko siya araw-araw, oras-oras, minu-minuto, at segu-segundo na namimilipit sa kanyang sakit. Kung may kapangyarihan na magpagaling—ako na... ako na ang magpapagaling sa kanya—ora mismo!"

Hindi ko na lang iniisip yun, dahil pag diko pa titigilan ang pag iisip ko na yun, baka diko kayanan ang sakit, at baka hindi na ako maka bangon kung nagkataon. Naka higa lang ako dito sa kama ko, hahantayin ko na lang ang kontak sa akin ni raphael kailan ako lilipat dahil sinabe nya naman sa akin, na kailagan ko na pumunta sa kanya, at papayag na rin ako, kahit alam ko masasaktan ako pag may makita ako ng hindi maganda.

Nagulat siya nang biglang hinawakan ni Yael ang kaniyang dalawang kamay at pinagtag-op ang mga ito. “When you have worries, pray. When you're afraid, pray. When you're sad, disappointed, happy, grateful or whatever you are feeling, pray. Palagi po tayong pinakikinggan ni Lord, tito, kaya huwag na huwag kang mahihiya na kausapin o humiling sa kaniya. Kahit nga po hindi tayo magsalita, alam Niya kung ano ang nasa isip at puso natin eh.” Pumikit si Yael habang magkatag-op din ang kaniyang mga kamay. Titig na titig si Jett sa kaniyang pamangkin. ‘This kid. He's so calm and composed. I hope I can also be like him. That innocence and softness…’