Hearts Of Darkness Book Novels & Stories

Ani nito at agad na pumasok sa kuwarto ni Lucius. - Salamat po sa lahat ng nagbabasa ng Heartless Love. Magmula sa mga nagbibigay ng mga gem, sa mga silent readers ko at sa mga nag-a-unlocked ng chapters gamit ang coins! Malaking tulong po para kuwento ko! Saranghaeeee!♡ A/N: I hope you liked it! Ratings and comments are well appreciated! Thank you for supporting my story♡ Stay Safe and God bless!(｡♡‿♡｡

Muli niyang sabi at mabilis siyang umalis sa kama, tumayo siya sa aking harapan bago mabilis na inalis ang ang mga telang naka balot sa kanyang ibabang katawan. Oh! Damn, para akong hihimatayin sa nakikita ko ngayon. It was a cold and quiet night as the big moon in the sky was weeping blood and the beast in front of me was exploding with ferocity, ready to eat what was served in front of him. Tonight is really my last day of being a virgin, I'm nervous but I will wholeheartedly let the beast on top of me pop my cherry tonight. ©laprincesadelaluna

sabi pa ni Levi pagkatapos ay saka nila pinagpatuloy ang paglalakad. Everything is pitch black. Halos walang makita si Luisa sa sobrang dilim ng paligid. Bukod sa maingay na tunog ng mga palaka at iba pang hayop, tanging tunog ng malakas na buhos na ulan ang kanyang naririnig. Sa halip na payong, isang windbreaker jacket na may hoodie ang kanyang suot. “Malayo pa ba? Natatakot ako, Levi! Halos wala akong makita sa sobrang dilim,” reklamo niya.

Tears formed around my eyes while I'm trying to gather all my courage to kill him but I couldn't. Sa huli ay bigla kong nabitawan ang baril kaya nahulog ito ng tuluyan sa sahig. I pushed him hardly but he did not even move. "Kill yourself!" Because I can't kill you. "Light's off," he murmured and the whole room went dark. Napasinghap ako nang hinigit niya ako palapit sa kanya. At ang sunod kong naramdaman ay ang malambot na bagay na dumampi sa mga labi ko.

Pareho kaming nakatawa sa litrato, parang walang problema sa mundo. Dahan-dahan akong naupo sa gilid ng kama at hinawakan ang larawan. Bumuntong-hininga ako, mabigat, parang may humihila pababa sa puso ko. Napapikit ako habang hawak ang larawan, sinusubukang pigilan ang muling pag-init ng mga mata ko. Pero kahit gaano ko pa gustong maging matatag, bumabalik pa rin ang sakit sa bawat pag-alala ko sa huling yakap ni Huxley sa airport.

Mas lalong lumakas ang tibok ng puso niya. Lumingon siya at napagtanto na walang tao. Lumapit siya sa pintuan. Nang hipuin niya ang doorknob, malamig ito. Sinubukan niyang buksan pero naka-locked. Bigla siyang napalingon nang makarinig ng kaluskos sa likuran. Isang anino ang mabilis na dumaan sa hallway.

So hello nanaman po, huwag po nagustuhan niyo po ba yung update ko na POV ni Dark? Ano kayang feeling ma traydor? Naiyak ba kayo? HAHAHAH deserve! Charoot! So isa nanaman pong Chapter para sa kay dark kaya ito n apo hehe, pagbibigyan ko kayo, para naman maka draw na kayo ng conclusion sa pagkatao ni Dark. Yhlorie "Dark" Salves POV

Umiyak lang ako ng umiyak dahil sa sakot na nararamdam ko. Ito na yata ang pinaka worst sa lahat. Sa araw na 'to ilang luha ang nasayang ko pero kahit ganon hindi ko mapigilang ang sarili ko na patuloy lang sa pag iyak. Kase kahit ano bang sabihin nitong utak ko sakin, kahit anong masasakit na salita ang sabihin nya sakin ay di maitatanggi ng puso ko na sya ang laman nito!

May kaunting pinagbago ang library pero ang mga libro namang naiwan ko'y nakasalansan pa rin nang maayos. "Alam kong nagtataka ka kung bakit narito ako sa pamamahay ninyo." Simula ni Yohan, nakatayo ito sa harap ng isang malaking bintana. "Kahit ako'y nagtaka rin. Walang sinabing anuman si Mama sa akin. Basta ang sabi lang niya'y simula sa araw na ito'y dito na ako uuwi."

I can’t seeing his blank eyes. Sumugod siya ulit at saka mabilis na nagpunta sa likuran ko. Hinawakan niya ‘yong kamay ko pero agad ko siyang siniko. Balak ko pa sanang sumugod pero bigla na lang may tumama sa likuran ko. And just like that? Everything went black. Fuck! Not again! Chloe’s POV