Romans & histoires Hiding My Boss' Heirs (spg)

Tila kabado rin ito at panay ang tingin sa kasamang babae na hindi niya kilala. Naupo si Scarlette at gano’n din ang pulis. Saglit lang niyang tiningnan si Spencer saka binuksan ang laptop na dala. “Spencer Felicimo, 26 years old. Former fencer athlete at kasalukuyang Vice-President ng kompanyang pagmamay-ari ng pamil—” Walang ano-ano’y bigla na lamang hinampas ni Spencer ang table na pumapagitna sa kanilang dalawa ni Scarlette. “Ano bang kailangan mo?!” sigaw pa niya sa kaharap na babae.

Tumango na lang ako kay daddy, alam naman nila lahat, na daddy ko si sir tristan, tahimik na lang ako sumunod sa kanya, at sinamahan ako ng mga kaibigan ko, alam ko nag alaala sila sa akin, pero hindi lang nila pinapakita, dahil ayaw ko nun. Pag dating sa office ng principal, kumatok muna ako duon, at binuksan ito, ng secretary ni sir, pinapasok nya ako, at pinaupo, wala pa sila philip and lea, hinihantay lang namin, wala pa rin naman si mr principal, at si daddy, diko alam kung asan sya.

“Ano ‘yon, Alexander? Huminga ulit siya nang malalim, kinukuha ang lahat ng lakas ng loob. “I’m not who you think I am. Yung pagpapanggap ko bilang simpleng empleyado… ginawa ko lang ‘yon dahil gusto kong makilala mo ako bilang totoong ako nang walang halong takot o interes sa pera.” Tumigil siya sandali at tinitigan ang mga mata nito. “The truth is… I am Alexander Guevarra. I’m the owner of this company and everything you see around. I am a billionaire.” Nanlaki ang mga mata ni Bella at agad na napabitaw sa pagkakayakap sa kanya. SHOCKED!!! “W-what? Alexander Guevarra? Yung bilyonaryo? Ikaw ‘yon?” Hindi ito makapaniwala. “All this time… niloko mo ako sagot?”

I wanted to disappear completely, para hindi nila ako matagpuan, para hindi niya ako matagpuan. Dahil alam ko kung sino si Lucien Vale Montero. He is ruthless, powerful, and gets everything he wants. Kung malalaman niyang may mga anak kami, sigurado akong kukunin niya ang mga ito mula sa akin. He will take them because he can, because he has the power, and because for sure, he wants an heir to his name and his legacy. And I cannot let that happen. Hindi ko kayang mawala sa akin ang mga anak ko. Sila lang ang meron ako, at ako lang ang meron sila. “Mommy? Why are you quiet again?”

Hindi ako ang naunang magpakita ng motibo. And it's damn confirmed! Salix had known all along about the secret between Soren and me—even before tonight, even before he caught us. And now that he’s seen it for himself, everything we tried to conceal is laid bare. No more pretenses. He knew... Threre's other people knew about us. “Save it, Selene. If you want to talk, you know where to find me,” Salix said evenly. “Hindi dito. Hindi ito ang tamang lugar at oras.”

Tahimik lang ang babae, pero hindi na kasing tindi ng depensa sa katawan. “Wala kang dapat ipag-alala tungkol sa bayarin,” dagdag ni Samantha sa mahinang tinig. “Ito si Mr. Teves—presidente ng Teves Enterprise. Galing pa siya sa malayo para siguraduhing mabigyan ng hustisya ang nangyari.” Bahagyang nagbago ang tingin ng babae. Hindi pa rin siya ganap na kampante, pero nakinig siya.

His Already married to Isabelle iyan ang huling pagkaalam ko. "I’d like to invite you guys to dinner, if you’d be willing to join me." Wika ni ulit ni Damian. " No." mabilis kong sagot. "Maybe. It’s quite an honor to be invited by the sole heir of the Vergara Group of Companies especially when he’s inviting both my girlfriend and me," sabad naman ni Xavier, na pinisil pa ang balikat ko.Napansin naman 'yon ni Damian kaya biglang dumilim ang kanyang mukha.

There’s nothing wrong with the secretarial position, but she didn’t expect them to apply for it over other departments like sales, audit, and so on. Hindi pa man din siya pamilyar sa Ferreira Group since she was too preoccupied with making ends meet pero ayon sa kaibigang si Shan ay isa ito sa top ten large companies sa bansa. Marami itong subsidiaries company; restaurant, hotel, casino, mall, even the entertainment industries, and a lot more. “Huh?” Mabilis siyang napalingon nang marinig ang boses na iyon. Halos namilog pa ang mata niya nang makita kung sino iyon.

Hinayaan niyang nakalugay ang hanggang leeg niyang buhok at wala siyang kahit anong kolorete sa mukha. Alessia knew who the boss was. He was Caio Alfieri, a CEO of a well-known construction firm in the country. Pero mailap ito dahil sa kabila ng galing niya sa pagkalap ng mga sensitibong impormasyon, ay wala siyang nakitang litrato nito maliban sa lalaking sekretarya nitong si Giovanni Mardetti. Both men were of a mixed heritage of Filipino and Italian.

sagot ko. Ilang minuto walang nagsasalita sa aming dalawa. Nakatitig lang kami sa isa't-isa, parehong hindi nagsasalita. Wala pa ring nagbabago sa mga titig niya—seryoso at napakalamig. "Who is he, mommy?" Si Riley ang bumasag sa katahimikan sa pagitan namin. "He's my..." Lumunok ako para alisin ang bara sa lalamunan. "H-He... was my boss. Dati siyang boss ni mommy, anak..."