Himeko Death Novels & Stories

Camilla P.O.V. Nakahiga ako ngayon sa kama ko at patuloy na umiiyak hanggang ngayon hindi ko parin makalimutan ang nakita kong pagkamatay ng babae sa bangin. (Rewind at Melissa's Death)

depensa ko. “The Hanamichis… hired me… to act as a decoy…” putol-putol niyang saad. “Decoy? What do you mean?” nalilito kong tanong. “Do you know about the incident of Chihiro and his twin who died years ago?” he suddenly opened up. “What about it? That’s a past that Chihiro doesn’t want to remember. His twin was unfortunate and he couldn’t do anything about it.” “So, Chihiro thought that his twin got his heat, huh? And also thought that was the reason he got raped and killed afterwards?” manghang bulalas ni Satoshi.

“Alam ito ng halos lahat ng tao sa Japan. Sinabi sa balita na namatay siya sa brain hemorrhage.” “Brain hemorrhage?” Suminghal si Yahiko. “Hindi, pekeng balita ito mula sa publiko. Ang katotohanan, namatay siya sa kamay ng isang Ninjutsu master!”

Satou tried to smile at him, medyo nahihiya ito sa kaniya. Tinanggap naman ni Sammuel ang tubig at ngumiti sa kaniya, “Thanks, Akio.” 'di naman maiwasang hindi pamulaan ng pisngi ni Satou dahil sa pagtawag ni Sammuel sa kaniyang second name. Si Sammuel lang kasi ang tanging tumatawag sa kaniya ng second name niya. And it somehow made his heart happy. SINABUNUTAN ni Death ang kaniyang sarili dahil sa paulit-ulit na paglabas ng mga imahe sa kaniyang isip. Kasabay ng mga iyon ay ang matinding pagsakit ng kaniyang ulo.

Puno ng pandidiri niyang iniiwas ang kanyang mukha sa lalaki. "Wag mo akong hawakan gamit yang marumi mong kamay!" May diin niyang bigkas. Natawa naman ito sa naging reaksyon niya. "That's so harsh of you my dear niece..." Salubong ang kanyang mga kilay na tinitigan ang lalaki. "What did you just call me?" "Niece... You are my niece... The long lost granddaughter of Hermania Nagamori, Hannah Isolde Nagamori... And that's the main reason why you are here... Here with me to die in my own hands…”

Pero agad din nag mulat ng mga mata. " We lost one assassin. And it was Hera Sophiticada pft. Nakaharap niya si Haradouz, and BOOM!! She lose and Haradouz end her life." Sagot nito sa akin at napa-iling nang nakangisi. So she's gone.

Napapikit na lamang siya nang maalala ang mga sinapit niya. Bumuga siya ng marahas na hangin nang maalala niya ang ginawa ni Yakuma sa kaniya. Pinapatay siya nito sa isang lalaking hindi pamilyar sa kaniya. Ang alam niya lang ay Ludwig ang pangalan ng lalaking iyon. After he did everything to serve that bullshit, he just found out that Yakuma was already planning his end. Pinaaga lang nito ang pagkamatay niya dahil nga ay ayaw nito sa kaniya para kay Hasumi. Mabuti na lang at nabubuhay siya hanggang ngayon. He just sighed heavily again when he realized the things happened after the incident. Nagising siya na kasama si Sathania at sinabi ng babae na ito ang girlfriend niya.

Even if it will be in the afterlife. Forgive me. Watashi wa anata o totemo aisheteimasu watashi no musume. Aisuru otosan, Kenji Naninikip ang aking dibdib sa nabasa ko. Bakit mas pinili na lang niyang kitlin ang buhay niya kaysa sundin ang ama nito na si Ryo Mori? Marami akong katanungan at gusto kong malaman ang lahat ng sagot. Gusto kong umiyak pero pinigilan ko na maging masyadong emosyonal. Buntis ako at ayaw kong maging malungkot at baka maapektuhan ang kambal sa aking sinapupunan.

Nag order na kami ng makakain namin, at habang kumakain ay halos mabitiwan ko ang hawak ko ng makita ang balita sa Tv. It's about of death of Mr. Rivorio Nihaka. Natagpuan raw itong walang buhay sa mismong bahay niya, laslas raw ang leeg. Nagkatinginan kami ni Clyde, at tila parehas kami ng iniisip. Agad na naming tinapos ang pagkain namin at umalis, mukhang hindi na kami safe sa labas man o loob ng bahay. Pero napapaisip ako, susuko na kaya si Hannah? nakuha niya na ang justice for her dad. Nakuha niyang patayin si Mr. Nihaka.

Kinuha niya ang panyo niya na nasa loob ng kanyang bulsa at siya na mismo ang nagpunas sa aking mga luha na tila balon na walang tigil sa pagtulo. "I was blind since I was seven years old, Luke. Kaya hindi ko nakita at hindi ko alam kung sino ang pumatay sa kanila. And then my eyes miraculously got healed after their death," patuloy na pagkukuwento sa kanya. Sinamantala ko ang pagkakataong nakikinig siya sa akin para masabi ko sa kanya ang aking istorya. Baka sakaling maniwala siya sa akin matapos niyang marinig ang buong kuwento ko. "At alam mo ba kung bakit muntik na akong matumba nang araw na tinulungan mo ako? Because that was the first time that I had my first vision of people's death.