Hiraya Manawari Novels & Stories

Marunong kumain ng maanghang si Hiraya, pero ngayon may manipis na patong ng pawis sa noo niya. “Kumain ka nang dahan-dahan.” Tiningnan ni Nexus ang itsura ni Zou Li Hiraya at hindi napigilang matawa. Pagkatapos, kumuha siya ng tissue sa gilid at natural na pinunasan ang pawis sa noo ni Hiraya.

Lalo na at bihira lang din kasi talaga itong mag cancel ng meeting. ***** *** Nagpalit si Hiraya ng puting bestida na gawa sa magaan at malambot na tela. May maliliit na perlas sa kuwelyo, at ang masikip na bewang ay lalo pang nagbigay-diin sa kanyang payat na hubog. May burdang mga paru-paro sa laylayan, na tila nagpapalutang sa kanya habang naglalakad.

Kasunod ng bawat bilang ay halakhak na umalingawngaw sa mga nagtataasang mga puno. Nang matapos magbilang si Ryan ay hindi na siya naririnig ni Hara. Tanging ang dagundong ng kaniyang puso ang tunog na paulit-ulit na naglalaro sa kaniyang tainga. Hanggang sa ang paa niya ay bumagal na sa paggalaw at ang luha na lamang ang parang ayaw magpaawat.

Matagal na niyang hindi na naririnig ang iyak ni Hiraya, ang huling rinig niya siguro ay iyong nalaman nitong si Mayari ang kabit niya. Naalala niya kung gaano katigas ang ulo ni Hiraya noong una niya itong makilala bagay na malayong-malayo sa kanyang first love noon na si Andrea. Si Andrea, iiyak na agad kahit na simpleng bagay. Kahit na konting sugat ay iiyak na nga ito, samantala… Si Hiraya kahit na gaano pa ito masaktan ay pinipigilan nitong maiyak sa harap niya o kahit kanino mang tao. Ayaw na ayaw nito na makita ang kahinaan.