Remembering In Tagalog Novels & Stories

“Hayop ka! Abogado ako baka nakakalimutan mo!” “Abogago kamo! Silangan lang hindi alam! Sumunod ka sakin!” nauna na siyang maglakad. He took the east part. Oo nga pala. Alam ko naman ang East e, nakalimutan ko lang ang tagalog. Sana kasi in-english na ni Grace nang hindi ako nalito.

“Yun bang sinasabi kapag ibuburol na. Yung letter?” “Putangina hahahah” hindi ko na napigilan ang tawa ko. “Eulogy yata ang tinutukoy mo sari” Excited syang tumango. Tama nga ako, yon ang tinutukoy nya. “Yon nga! Paano mo yon nalaman?” “Pinag-aralan namin yon nung elementary. Alam mo namang meron akong photographic memory kaya imposibleng makalimutan ko yon” paliwanag ko.

sambit ko. "Roy, don't force yourself to remember the things na hindi mo pa naalala. Just let your brain do its job. Babalik din 'yan slowly." "I can't, Mama. Gusto ko nang maalala lahat. Ang hirap para sa akin na pakiramdam ko ay kulang ako."

Napabuntung hininga pa ako. “I’m sorry. N-Not even a glimpse. Wala talaga akong maalala tungkol sa lugar na ito. J-Just like how I can’t remember you and your mom. N-Ni wala akong maramdamang pamilyaridad sa lugar na ito—”

seryosong sagot ko "Yeah, nakaraan na iyun pero alam kong alam mo na mahirap kalimutan. Alam kong nasa puso mo pa rin ang sugat na dulot ng nakaraan at alam kong mahirap para sa iyo na kalimutan ang lahat-lahat." seryoso niyang wika

Tila hindi ito natutuwa sa nalaman. Her eyes suddenly turned cold. "You're wrong! Hindi na'ko buo, I lost my memory, I lost Da—" She bit it back like it's wrong to say it, she just nod and immediately pick her things up. "I almost forgot, may klase pa ako sa kabilang building. Gotta go!"

Pagkapasok kaagad siyang pinahiga sa malaking kama at umibabaw sa katawan ko. "Why do I always miss you? There is no time, that I don't remember you... Siguro titigil lang itong utak ko sa pag- iisip sayo kapag may amnesia na ako." Ngumiti siya na may pagtututol sa huling sinabi nito. "Huwag naman po... Paano naman ako... Kung magkatotoo sakali baka goodbye Philippines na!" sabi niya. "Ano?"

Parang may mga paro-parong nagliliparan sa sikmura niya at napakabilis ng tibok ng puso niya. "Ehem..." Malakas na tumikhim si Judge Dimayuga para makuha ang atensyon nila. Napapahiyang bumitaw siya kay Mael na parang walang balak na pakawalan siya. "Oh paano hijo, ngayong kasal na kayo siguro naman kakalimutan mo na si Teresa?" "I dont really know her personally Ninong, I just heard her name ng nag-uusap kayo ng Daddy," sabi nito na hindi inaalis ang tingin kay Judge Dimyuga.

He added. I don't know, but I can't remember the girl he's talking about. "What are you talking about? I can't remember anything, I can't remember her." Kita ko ang pagbago ng expression ng kanyang mukha. "Magpakatatag ka Dude, Sana ay maalala mo na ang lahat." **END OF FLASHBACK**