Hiraya Manawari Novels & Stories

Pretty siya, kaya mga kalalakihang readers naman ang nakatuon ang pansin sa kaniya. Huling kumanta si Isla Hiraya. Sa kaniya mas humanga ang mga readers kasi biritera ng taon ang babaitang iyon. Talagang nagpalakpakan at sigawan ang mga tao sa taas ng boses niya. Na para bang sinapawan ang mga naunang kumanta. Ginawa bang parang singing contest ang book signing ko.

Isang walang katapusang madugong aura ang bumalot sa maliit na bansa ng Japan na parang lason na ambon. Tumawa nang malakas si Shura Spiderwoman. “Tao, sa tingin mo ba iisa lang ang Aoda Sasaki? Sasabihin ko sa’yo ang totoo. Ang mga banal na panginoon mula sa sampung pinakamalaking shrines sa Japan ay pawang mga miyembro ng Shura tribe. Sa lalong madaling panahon, ang Shura tribe ay makakabalik na sa mundong ito. Pagdating ng panahon, ang mga tao ang magiging baboy na kakainin namin. Hahahaha!”

Tama, bata pa ito kaya asaran lang dapat ang treatment niya dito. "Riri? Pet name ba 'yan, Kuya?" pagdidiin pa nito sa tawag na Kuya. Gumalaw ang panga niya. Nainis sa pagtawag nito ng Kuya. "Palayaw ko 'yan sa'yo. Riri, hmm," pag-uulit niya at kitang-kita niya ang pamumula ng mga pisngi nito. Pero natatalo siya ng matino niyang utak dahil sumulyap pa siya sa mga hantad nitong hita bago tumalikod at umuwi sa mansyon.

Mabuti na lang kung maaari nilang ibalik ang magandang pangalan ng mga tagapag-ayos at mapanatili pa ang kaunting dangal. Napakas kahihiyan naman kung hilingin silang umalis sa huli, o kung pilit silang papanatilihin at magkaroon ng hidwaan. Bahagyang umangat ang mga labi ni Hiraya. Inayos niya ang kanyang tayo, mabilis na iniayos ang kanyang mga iniisip, at pagkatapos ay mahinahong nagsalita:

Dali-dali akong tumayo pero agad akong sinalubong ni Shasta. “Where are you going?” tanong nito. “A site visit, Miss Sha—Mrs. Blaquier.” I made sure I emphasized the last word. Shasta smirked. “I like that. I think we can be friends. What’s your name again?” “I’m Hiraya.” Bigla akong nagulat nang bigla niya akong akbayan. “I like your vibe. I will surely invite you to our wedding. You seemed competent.”

“Palagi mo akong kasama. Parati kang kasama sa lahat ng panalangin ko rito sa Gokayama. Napangiti ako. “Watashi ga betsu no jinsei de futatabi ikiru koto ga dekirunara, watashi wa anata to issho ni iru koto o erabimasu. Watashi wa anata no Hera ni nari, anata wa watashi no saiai no Tsuyu mo narimasu.” [If I could live again in another life, I would choose to stay with you. I’ll be your Hera, and you will be my beloved...Tsuyu.]

biro niya na ikinatawa ko nang bahagya. Habang nag-uusap kami, biglang bumukas ang pinto ng pantry. Pumasok ang isang babaeng naka-pulang dress, may bitbit na mamahaling shoulder bag. Ang bawat hakbang ng heels niya ay may tunog na parang humihingi ng atensyon. Si Hiraya Manabat. “Oh, so the rumors are true,” panimula ni Hiraya habang nakataas ang isang kilay sa akin. “Nandito pala ang sikat na coordinator.”

Pambihira tong batang 'to pano niya nakuha ang mga impormasyon na ito. "Pa- panong?" "Sir Jacob sila lang po ang mayroon ng ganyang klase ng kutsilyo,scroll niyo pa po,Makikita niyo po jan lahat ng mga iba't ibang klasi ng weapons,nakita po yan sa loob ng Hanzai Academy doon sa Japan noon."tugon nito na seryosong seryoso ang mukha at nakatingin lamang saakin habang sinasabi saakin ang mga impormasyon."tignan mo po ang list ng mga estudyante na nakulong noon sa Hanzai Academy."Tugon nito saka tinignan ko ang lista na ng mga pangalan na nasa baba ng litrato.

“BAYAW” ni Madam K/iamkenth ********** This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events, locales, and incidents are either the products of the author’s imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. Contains explicit/sexual contents, inappropriate use of words/language, drugs, violence, homoerotic scenes that may be found offensive to some readers. Read it at your own risk. R18+