Hopeless Romantic In Tagalog Novels & Stories

Kabanata 30 Halik --- I thought falling in love is impossible to me. I feel my heart beating and I know what it means. Kailanman, iniisip ko na hindi ako makakatagpo ng ganito. The flowers he gave me reminds me that I am still a little girl despite of my responsibilities. Naging ina at ama ako sa mga kapatid ko, though hindi ko kailanman na pinagsisihan iyon pero iba pala. Ibang iba pala. My heart suddenly soften. Nakaramdam ako ng ibang init... kakaibang kilig.

I'm sorry (deep voice) "alam mobang gusto ko sa mababait na lalaki sayang ang gwapo mo panaman. ang gwapo ng kilay mo ang tangos ng ilong mo yung labi mo pa heart shape tapos ang ganda ng mga mata mo. "your eyes are also beautiful. "siguro may gusto ka saken noh. alam mo lahat na sayo na kaya bawasan mo pagiging masungit mo paminsan minsan. saad ko at tumingin sa mga mata nito dahil napaka sarap pag masdan nito hanggang sa hindi kona napigilan na ito'y halikan sa pag halik ko sakanya ay agad nakung napabagsak sa balikat nito at nakatulog na.

🎵Ikaw ang pag-ibig na hinintay Puso ay nalumbay nang kay tagal Ngunit ngayo'y nandito na Ikaw, ikaw ang pag-ibig na binigay Sa akin ng Maykapal, biyaya ka sa buhay ko Ligaya't pag-ibig ko'y ikaw🎵 Kasama niyang naglalakad papuntang altar si Kuya Rietto niya. Although wala na ang kanyang daddy para ihatid siya ay hindi man lamang siya nakaramdam ng lungkot dahil naroon naman ang kanyang Kuya Rietto at si Wren na siyang naghihintay sa kanya sa altar. Nakahawak siya sa braso ng kanyang Kuya habang papalapit kay Wren. Hindi niya maiwasang maiyak. Mabuti na lamang at nakisama ang panahon sa kanila. Mahangin at hindi nakakapaso ang init ng araw. 🎵Puso ay nalumbay nang kay tagal

, SAYA ang dahilan kung kaya wala itong tigil sa pagkabog at pagsipa sa labis na kaligayahan. Kumalas ako ng marahan sa yakap, inangat ko ang aking mga braso at hinuli ang kanyang perpektong mukha, tinitigan niya ako na tila nagtatanong sa biglaan kong kilos, she opened her mouth and was about to utter words but before she utter the words she wanted to say, my lips already touches hers, i claim her lips as my tears begin to fall down from my eyes dahil sa labis na saya at galak, hindi na yata nakayanan ng puso ko ang nag uumapaw na galak dahil sa aking mga narinig, kusa na lamang naglalagan ang mga luha ko., my eyes automatically got shut the moment my lips touches hers feeling how soft and

Mas ligtas. Masakit. Lalo sa dibdib. At alam kong hindi lang ito pisikal. Ito 'yung sakit na walang gamot. 'Yung alam mong mahal mo ang isang tao, pero hindi ka kailanman mamahalin pabalik. Tama ba ang desisyong tanggapin ang alok niya na bigyan ng pagkakataon ang pagsasama namin?

Kahit papaano, masaya ang araw niya ngayon. "Bago mangyari iyon, papatayin ko na lang sarili ko. Hindi ikaw ang lalaking mamahalin ko. Isang hamak na mahirap at magsasaka! Tingnan mo nga 'yang suot mo? 'Yang mga dumi na nasa kamay mo. Nagpapatunay na hindi ka ang lalaking magpapatibok sa puso ko. Dahil ang puso ko, Gheron, alam mo? Matagal ng wala ito. Matagal ng patay at hinding-hindi ito iibig sa mga mahihirap na katulad natin. Katulad mo."

tanging naitugon ko lang. Tinapik niya naman ako sa aking braso at nag-iwan pa siya ng mahiwagang mga salita bago ako iniwan sa kinatatayuan namin. "Nakikita ko naman, iho sa iyong mga mata kung paano ka tumingin sa kaniya… ito ay puno ng pagmamahal. Minsan kasi kahit magbulag-bulagan tayo sa totoong nararamdaman natin ay titibok at titibok pa rin iyan sa tamang tao na para sa atin. Tandaan mo, iho… hindi bulag ang pag-ibig, sadyang tumitibok lang ang ating puso sa taong bubuo sa atin kahit hindi mo man siya makita gamit ang iyong mga mata. God bless you and choose to be happy." At napatigil naman ako sa mga payong iniwan ni Mother Thessa sa akin. Hindi ko alam ang iisipin o gagawin, nakatay

dagdag ko. Nakita ko ang pagtikom ng kamao niya, "Alam mo na hindi ko magagawa sa'yo 'yon 'di ba?" humarap siya sa'kin na nanlulumo, "Alam mo naman na mahal ma mahal kita." Lumandas ang nag-iisang luha sa mata niya. Mahigpit kong hinawakan ang phone sa kamay ko, "I--ikaw 'to 'di ba?"

Huhuhuhuhu Ramdam na ramdam ni sofia ang lungkot sa mga mata sa kanyang pamangkin. Wag kana malungkot sarrah,Andito na ang tita. sabay niyakap niya ang kanyang pamangkin. Habang si dave naman ay panay sabi ang salitang' Mga hay*p sila! Bakit lagi nalang ikaw ang pinagtritripan nang mga lukong iyon!

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗