Hopeless Romantic In Tagalog 소설 & 이야기

Umupo si Ramon sa couch habang humihithit ng sigarilyo. "Pauwi na siya ng Pilipinas. Siguro, doon na siya didiretso sa lokasyon nina Diana at Hulyo. Nakaalis na nga pala ang mag-asawa sa OLHOS kasama ang apo ko at ang matandang kumupkop sa kaniya." Naramdaman ni Rhea ang paghigpit ng kapit ni Ramil sa kaniyang kamay. Nang tingnan niya ito ay napangiti siya. Alam niya ang kahulugan ng mga titig na ipinupukol nito sa kaniya.

I was losing myself there and all I want to do is to cry. "I despise him. Sana siya na lang ang namatay!" dagdag na sabi ko. Sobrang lalim ng sugat sa puso ko at sobrang galit ang nararamdaman ko kay Brandon. Sana ay siya na lang ang nawala at hindi ang baby ko!

“I miss you, I really miss you.” Paulit-ulit iyon na sinasabi ni Jiro, andoon ang desperasyon ng lalake na maipahatid ang pagka-miss niya sa babae. Ngunit para kay Danica ay parang mga kutsilyo ito na paulit-ulit siyang sinasaksak, hindi niya akalain na may minamahal na ang lalake. “Jiro, please hindi ako ang girlfriend mo kaya bitawan mo ako.” Pilit pa rin na sinusubukan ni Danica na kumawala sa lalake ngunit mas humigpit lang ang pagyakap nito.

Ang laking imposible! Palagi kaming hindi magkasundo sa mga bagay. Lagi akong inaaway. Pangit pa ang ugali. Tapos ngayon out of no where aaminin na gusto ako? Walang closure sa feelings namin. Wala akong makita na mutual feelings na nangyayari kasi nga madalas kaming nagtatalo at maiisip mong imposible. "Sigurado ka ba diyan sa sinabi mo?" pag-aalangan ko. Winala ko ang excitement na aking nararamdaman.

Nangangatal ang kanilang mga katawan habang magkaharap sa isa’t-isa at tila ba binabalikan ang masasaya at malulungkot na alaala ng kanilang pagsasama. “I really don't know where to start but here it goes…” saad ni Ralph na kinuha ang naka fold na kapiraso ng papel at saka kinuha ang microphone at sinimulang magsalita. “I have never believed in love at first sight since the day that I saw you barged into my twin brother's office. Your hunger for love speaks to me. I can also see it in your eyes how tired and loveless you are that's why I knew that you're the one because like you, pagod na rin ako, pagod na rin ako magmahal dahil nawala sa akin si Sophia but then… you came, you changed everyt

Bumuntong hininga ito. “Ikaw lang ang pinakaguwapong lalaking nakita ko na kasing gwapo ko. Ang mama ko naman, maganda. Perfect kayong dalawa. Kaya po, Uncle, tatanungin kita kung interesado po kayong makipag date sa mama ko.”

Bahagyang hinalikan niya pa ito nang marahan. Simbolo ng pag iisang dibdib namin. Gusto kong maiyak sa sayang nararamdaman ko. " Ako, si Amalia Freya Santiago. Pinapangakong aalagaan at mamahalin ka nang lubos. Pinapangako kong gagawin ko ang lahat para mapasaya kita lagi at magiging mabuting asawa sayo. Alam kong marami tayong hindi magandang pinagdaanan pero lahat ng iyon ay matagal ko ng ibinaon sa lupa. Mamahalin kita, at po-protektahan hanggang sa pinakahuling tala ng buhay ko... " Pangako ko sa kanya. Isunuot ko rin ang singsing na para sa kanya.

Napatawa ako. “Iniyakan mo?” “Hindi! I mean may time na umiyak ako, pero noong umiyak na ako roon na ako nakarealize na mali ako ng napili. Inis na lang nararamdaman ko no'n.” “Atsaka isa pa ang nasa utak ko noon ay 'wag iyakan ang hindi worth it. Alam mo na sa sarili mo kung worth it bang iyakan o hindi. Hindi ako umiyak, pero masakit pa rin.” Napayuko ako, napaka hirap naman pala magmahal.

"That I can't resist you. Saying I missed you is not enough. I feel so incomplete; all I need is you to help me get through with this. So please stay with me Sayuri, no matter how hard it is, be with me." I can't help but cry in so much happiness, pero ayokong mag mukhang OA sa harap niya kaya tumayo ako at nagtago sa likod ng puno at doon umiyak. Oo ako na ang epic fail pero sobrang saya ng pakiramdam ko na hindi ko na maisip ang gagawin ko. Tumayo rin siya at nilapitan ako.