Hopeless In Tagalog Mga Nobela at Kwento

Imposible— Nahinto ang pagdaloy ng mga iniisip ko nang maalala ko ang isang lalaki. The one who I stole money from. Alam ko mayaman siya. The amount of money I saw in his wallet that time still feels like a dream to me. From that moment, I knew he was wealthy. Possible kaya na siya ang nagpapahanap sa 'kin? Para pagbayarin ako sa ginawa ko? "Ano hong sinabi n'yo? Wala ho kasi kaming kamag-anak na mag-aabalang ipahanap kami lalo na kung pagtulong sa amin ang pakay nila."

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Hindi siya agad nakapagsalita. I have loved you and I always will Call it crazy but I know someday you'll feel This feeling I have for you inside I'm a hopeless romantic, I know I am Memorized all the lines and here I am Struggling for words I still don't know what to say What to say "Coz I don't have the courage to confess verbally my feelings to you Via. Does it disappoint you knowing my feelings for you?" Narinig ko ang bulungan sa likod na mukhang kami na ang pinag-uusapan.

Mahahalata ang inis sa aking boses "I'm sorry. May lakad kasi ako kaya hindi tayo nagkita," hinging-paumanhin nito at dinampian ako ng munting halik sa balikat. Nag-init kaagad ang aking pakiramdam kahit pa may manipis na telang nakapagitan sa aming balat. Napapikit ako at hinahabol ang hininga. Bago ko pa siya masumbatan ay unti-unti na niyang hinubad ang aking saplot at nagpa-ubaya naman ako.

LANCHE's POV "I want to be selfish. I want you to be back. I want you to be mine again. I hate seing you like this. P-pero kung talagang..." hindi ko natapos ang sasabihin ko dahil sumikip ang dibdib ko. Unti-unting tumulo ang mga luha ko. "K-kung talagang nahihirapan ka na, t-tatanggapin ko. " naiyak na sabi ko habang hawak ang kamay niyang maputla.

Kinagat niya ang pang ibabang labi at tumayo. "Sige umalis ka na." Sabi niya at akmang aalis na. "I am sorry dylan." Inaklit nito ang kamay niya and she started to cry. "You chose your dreams over me then i have nothing to say." Sabi niya at iniwan ito. Selfish na kung selfish pero ayaw niyang mawalay ito sakanya, Since mga bata sila magkasama na sila. Sumama pa ito sa pilipinas para hindi sila maghiwalay, ngayon bigla itong aalis at walang kasiguraduhan ang pagbabalik?

I said while eating some chips that is on our table "Sige nga, bro. How sure you are that Enna is happy with someone else? Can't you see that ikaw ang mahal ni Enna at wala ng iba, bakit ba hindi maiintindihan 'yun? Alam ko na mahal mo rin siya, bakit mo pa ba pinapahirapan ang sarili mo?"

hanggang sa mga mata. Mga mata nitong bahagyang nanliliit, nangungusap: nagpapahiwatig ng labis-labis na kasiyahang natatanaw niya sa kumikislap na mga mata nitong naluluha. Kaagad siyang napaayos ng upo. “Hope . . .” Hindi . . . hindi niya alam kung ano ang dapat niyang maramdaman noong mga oras na iyon.

“Please… please, bumalik ka na…” Paulit-ulit, isinisigaw ko ang pangalan niya sa kawalan, sa ilog, sa mga puno sa paligid, umaasa kahit papaano na maririnig niya ako. Nakakatawa, alam kong imposibleng mangyari iyon, pero hindi ko na alam kung ano pa ang gagawin. Parang lasing ako, pero alam kong nasa tamang wisyo ako—lango sa sakit, sa pagkabigo, at sa kawalan ng pag-asa.

Gulo ‘to… Saka bakit ko naman pakakasalan ang babaing di ko naman kilala at nahulugan ng loob ko? @DeathWish