Hotel Room Quotes Mga Nobela at Kwento

Tumango siya at saka tumingin sa akin. "Let's go, Ma'am." He baritone said. Sumunod ako sa kanya. Malawak ang hotel na ito at sa pagkakaalam ko ay mayayaman lamang ang makaka-punta dito at makaka-avail ng mahahaling price to accomadate here. A classic song filled my ear. All we need is to do unbelievable things. We shouldn't let fear burst into our system. It would be best if you boosted yourself in courage.

untag ko sa kanila. Kaagad naman silang natauhan at nagkukumahog pa sa pagmamadaling kumuha ng mga plato at kubyertos nila. *** "Room 105 po Sir. Here's the key card. Enjoy your stay in our hotel Sir." nakangiting sabi sa akin ng receptionist habang nakakagat labi pa.

Nang magising alo ay para akong binugbug nang isang dusinang tao dahil sa sakit nang aking katawan all over sa sobrang dami banamang posesyon naisip ang lukong clrak nayon pintuwad pinatihaya tagilig at kung ano ano pa halatang expert ang g*** sa ganito ano pa ngaba ang aasahan ko mas lalo akong nainis isipin ko papang na marami syang babaing ginaganito ay mas lalo akong nainig sa sarili ko napayakap nalang ako sa aking katawan pero natigilan ako sandali nang maramdaman kung nakadamit napala ako suot ko ang damit na sinuot mismo ni clark kahapon i wear his boxer too at ang mas ipinagtataka ko hindi naito ang room na tinutuluyan ni clark sa hotel kaya naman napabalikwas ako nang bangon where

Binuksan niya ang pinto at bumulong ng pasasalamat bago siya pumasok. Binuksan din ni Lucian ang kanyang pinto at pumasok. Kahit pa nag-stay siya ng isang gabi kagabi, nakasimangot pa rin siya nang makitang masikip ang kwarto. Ito siguro ang una niyang pananatili sa isang regular na single room. Kahit na ito ay isang five-star na hotel, ang laki ng kuwarto ay hindi gaanong nagkakaiba. Ang mga amenities lamang ang may mas mataas na kalidad.

Nasa hotel kami na may apatnapung palapag, at ang kwarto namin ni Damian ay nasa ikatatlumpu kaya may magandang tanawin kaming malayang makikita mula rito. Excited kong hinawi ang curtain sa floor-to-ceiling window ng hotel room namin at namangha sa bumungad sa akin. Mula dito ay nagmukhang mga fireflies ang ilaw sa mga building sa malayo. "Ang ganda naman! Sayang, malayo kami sa Eiffel Tower."

Dahil sa isang lihim na kahon, direktang ipinasa ito sa kwarto. Nakita ni George ang pagkadismaya sa mukha ni Beatrice at ipinagmalaki: "Ito ay isang napaka-private na hotel, na maginhawa para sa ilang kilalang tao na makipag-ugnayan. Walang surveillance sa palapag na ito, at walang mga waiter. Lahat ng pagkain ay ipinapadala sa pamamagitan ng isang espesyal na lihim na daanan."

“Wala.” “Dito na lang po muna ako,” aburido niyang sagot. Iniisip niya na kung hindi niya makikita si Nathan ngayong gabi sa lobby, uuwi na lang siya. Napapalatak ang isang guwardiya. “Miss, totoo bang guest ka rito? Seven Star Hotel ito at bawal ang pakalat-kalat.” “Eh hindi ko nga makontak ‘yung kasama ko, kaya nga nakiki-charge ako sa iyo,” naiinis na niyang sagot, pero nagsimula na ring sumibol ang kaba sa kanyang dibdib.

anito habang kumakain ng chichirya. "Tsaka alam mo ba? Ang kinuha pang kwarto sayo eh itong Deluxe Room. Gara talaga ni Terence. Swerte mo, girl. Sana makahanap rin ako ng katulad niya. Tatratuhin akong prinsesa." "Deluxe Room?" lumalim ang kunot sa noo niya. Doon niya lamang nagawang magpalinga-linga sa paligid at halos manlaki ang mga mata niya dahil totoo nga ang sinasabi nito. Para lang siyang nasa isang mamahaling hotel.

Lahat ay eleganteng disenyo — tipikal ng isang five-star hotel. "Here's your key, Sir. Room 1807. Enjoy your stay." "Thank you." Pagdating ko sa aking kwarto, agad kong binuksan ang pinto at pumasok. Maluwag ito, may king-sized bed, glass windows na may view ng city skyline, at isang maliit na working desk sa gilid.

“Kung gano’n ihahanda ng hotel ang pinakamaganda naming kwarto. Mukhang napaka-importante at espesyal siguro iyon, Mr. Stephan. Personal mo pang pinagbook.” “Siya nga! Napaka-espesiyal. Sa darating na linggo, a?” “Oo Naman po. Huwag kang mag-alala, Mr. Stephan. Walang gagamit ng kwartong 'yon simula ngayon hanggang magtapos ang linggo!” “Mabuti-mabuti! Aasahan ko ’yan!”