Novel & Cerita How Many Ethnolinguistic Groups In The Philippines

May mga dala din silang mga baril at ang atensyon nila ay nasa pagbabantay ng seguridad ng buong lugar. Halo-halong lahi na ang nakikita ko, may purong Pilipino na siyang may pinakamababang antas sa lipunan, tinatawag din silang Indio. At sa aking pagkakaalam ay pwede ring makapangasawa ang isang Pilipino ng isang Kastila, at ang kanilang anak ay matatawag na Mestizo. May mga Insulares at Peninsulares din akong nakikita sa lugar na ito. Kumpara saming kasuotan, ang sakanila ay binabalot na halos ang kanilang katawan.

Half Italian, half Spanish ang lahi nito, ngunit bihasa ito sa wikang Pilipino at nakakapagsalita ito ng limang native language ng Pilipinas. Nagkakilala sila sa isang entrapment operation ng military sa mga bandidong grupo sa southern part of the Philippines. Kasapi ito ng mga naturang grupo at s'ya ang nakasapote sa lalaki. Ang order sa kanila ay patayin ang lahat ng membro ng naturang grupo, ngunit hindi n'ya tinuluyan si Orris.

Napansin siguro nilang hindi ako tumatawa kaya napaubo sila at napatuwid ng tayo. "I'm sorry, Princess Sofia but we're half Filipino and half Spanish..Kaya marunong kaming magsalita ng tagalog, isa rin kasinsa requirements ng palasyo ang marunong ka at least 3 to 5 languages, kasama dapat ang Tagalog doon sa lengwaheng alam mo," saad ni Mary na ikinatango ko. "Grabe, akala ko mahihirapan akong mag-englsih sa palasyo iyon pala marunong naman ang lahat magtagalog," namamanghang saad ko sa kanila.

"I want you to have a group presentation. May ia-assign akong mga grupo para gumawa ng isang project na siyang ipre-present niyo. Since 54 students kayo dito, may anim na grupo ang mabubuo and each group will have 9 members." Sinimulan na niyang magbanggit ng mga pangalan sa kada grupo. At nang nasa pang-limang grupo na ay tinawag na ang pangalan ko at sa kasamaang-palad ay nabanggit rin si Phillip meaning, magkakampi kami. Nadismaya ako nang hindi kami magka-grupo ni Rey. Ang ending, nakasimangot akong tinignan isa-isa ang mga kagrupo ko.

“Just shut some bas.tard up. What do we have?” “Tatlong grupo ang mayroon sa south compound,” sagot ni Froilan. “Isa sa north, isa sa west, at dalawa sa east.” “Do you think we can handle them?” tanong ni Stephanie. “Hindi na dapat tinatanong ‘yan,” ani Wyeth. “Let’s go!” Napailing at napabuntonghininga na lang si Stephanie habang pinanonood si Wyeth na sumugod sa mga kalalakihang kanina lang ay pinanonood nila.

Marunong na itong kumain mag-isa. Sa mahigit isang buwan nilang paninirahan sa Pilipinas ay unti-unti nang nakakasanayan ng mga anak niya ang magsalita ng wikang Filipino. Hindi na ang mga ito bulol magsalita ng Tagalog, pero naroon pa rin ang French accent na hindi matanggal-tanggal sa mga ito lalo na si Kenjie na bihira lang makipag-usap.

Nasa edad 18 siguro ito, mga ka-edad ni Gio. Isa raw silang tribo ng Aeta na napadpad sa bahaging kabundukan ng Tagaytay at nagsimulang manirahan ilang taon na ang nakalilipas. Halos lahat sa kanila ay puro magkakamag-anak lang at dahil nasa kagubatan ay hindi alam mag-Tagalog. Iilan lamang ang nakakaintindi ng Tagalog sa kanila.

Inubos ko ang pagkaing nasa plato ko bago rin inubos ang softdrinks na nasa baso ko at hinarap siya. “Ang alam ko lang na iba pang impormasyon ay dalawampu’t pitong taong gulang na ako. Hindi lang naman sa wikang Filipino ako maalam kung hindi sa iba pang lenggwahe. Nakasanay ko lang na Filipino ang kinalakhan kong wika. Sa itsura naman ay hindi ko alam kung saang bansa ba ako galing. Ganito na talaga ako mula sa pagkakatanda ko,” sagot ko, na sinigurado kong ligtas at hindi niya mahahanapan ng butas lalo na’t nagpapanggap akong walang maalala.

"Hundred and one percent sure, isama mo pa ang 118,761,162 million Filipinos as of April 22, 2024. Tsaka ni-search kita kagabi. In-add pa nga kita sa mga socials mo pero di mo ako in-accept. Nag-message pa ako sayo hindi ka rin nagreply." Mukhang hindi ito naniwala sa akin pero totoong ni-search ko sya kagabi. Pagkatapos kung gumawa ng assignments at yung sideline ko siya naman yung tiningnan ko sa internet. Walang masyadong ganap sa page niya. Ilang photos lang ang uploaded doon pero yung comments, likes at reacts millions ang inabot.

untag niya nang mapansing hindi agad ako nakapagsalita. "Solei..." Humugot ako ng malalim na paghinga. Hinarap ko siya at malungkot na ngumiti. "Aalis na ako rito sa Pilipinas." "H-Huh?" Bahagyang nanlaki ang kan'yang mga mata. "P-Pero—bakit?" "My clan arrived here yesterday. We had an argument kaya napagdesisyunan kong umalis na rito sa Pilipinas. At isa pa, hindi na rin ako kasali sa Kalinga."