I Owned You Novels & Stories

Tinalikuran na ako ulit at hindi na ako nilingon. “I said you own me… My body. My heart and mind. Even my soul, you already own it, meu roxo.”

Ni hindi niya pinaalam sa mga magulang nito ang nangyari at pinanatili pa munang sikreto dahil baka maghihisterya ang mga iyon kapag nalaman ang totoo. "Allow me to go h-home please. A-ayaw ko dito. A-ayaw ko ng sinasakal ako." "No, you can't. You'll be staying with me with all your life lady. I owned you. Even your parents can't do even a single thing to get you back. I will enclosed the deal, for a reason that you're mine. Given the fact for the unknown reason for you, I won't be having a low class method in accordance with your act. I owned you, that was mere enough."

“You have always wanted what I have. Just because you came back looking different does not mean you can take what is mine. Remember your place, little sister. You have nothing, and he would never look at someone like you when he already has me.” I simply smiled softly. “If he is truly yours, then you have nothing to fear, right? True ownership does not require threats or warnings. If he belongs to you, no one can take him away. But if he is only something you borrowed… then perhaps it is time to return it.”

Kukunin ko na sana yon pero may nauna sa'kin, tinignan ko ito. Okay gwapo, sakanya na. "Hey, I saw it first." Nakangiti kong sabi sakanya, sana ma-cute-an ka. "So? I touch it first, oh." Winasiwas niya pa sa'kin yung cute na binder, kaya napataas ang kilay ko. "Pink 'yan, pang girl." Pag lalaban ko pa, kahit wala namang connect. "Pink is my favorite color." English niya sa'kin. Taray english, whash yo name.

Inalis nya yung mga buhok na nakaharang sa mukha ko "Kahit anong sigaw mo..walang makakarinig sayo" Sasampalin ko sana sya..pero hinawakan nya yung dalawang kamay ko pinantay sa ulo ko..sht "Bitawan mo sabi ako...sino ka ba!?" He clenched his jaw..and smirk "Tinatanong mo kong sino ako..i own you..i own every inch of you" "Your mine.since you enter in this world.your mine just mine"nagulat ako ng untiunti nyang tinatngal ang pagkakabutnes ng pulo nya

Wala akong ibang matutuluyan, at higit sa lahat, ayaw kong mawala ang bahay na pinapangarap ko! "Ayoko," sagot ko, pilit na itinatago ang takot sa puso ko. "I am the owner, kaya ako ang mas may karapatan," tugon niya, na tila wala akong ibang opsyon. Ang tono niya ay nagbigay-diin sa kapangyarihan niya sa sitwasyon, at nagbigay ito sa akin ng labis na pagkabahala.

"Who are... you?" Kumurba sa isang ngiti ang mga labi nito. Miski ang ngiti nito ay pamilyar sa akin. "I am the woman you should love..." she said. Her voice was different. It seems she use some gadgets to change her voice. Dumako ang mga mata ko sa leeg nito at nakita ko ang isang bilong na patch na nakadikit doon. "Why would I?" tanong ko rito. Nawala ang ngiti nito sa mga labi. Ngunit saglit lang at muli iyong bumalik, and it's a wicked smile. Parang gusto kong kilabutan ngunit kabaligtaran ang nararamdaman ko. I felt giddy and excited. Para akong batang may bubuksang bagong laruan. Yumuko ito at bumulong sa aking tainga. "Because I say so..." malambing nitong bulong, and

Seryosong sabi niya at nakatitig lamang sa akin. "I'm not possessive, but once I own something it will be forever mine. You won't have to worry anymore, 'cause I'm always fond of you. Only you." Ngumiti siya dahilan para ngumiti ako at tumango tango. "Be fond of me, and then you can own me forever. Until my next life," I said and handed him my hand, he held it and kiss the back of my palm. Romantically. You'll always be a part of me, I'm part of you indefinitely.

Ilang segundo ay tahimik lang at para akong naiilang dahil nakatitig siya sakin ngayon. May dumi kaya sa mukha ko? Oh, baka mabaho na ako dahil sa pawis na pawis alo kanina? "You know what ija, you look familiar somehow. Parang nakita na kita dati eh, hindi ko lang matandaan kung saan..." "Ahm, sa totoo lang po. Owner po ako ng isang toy company dito sa pilipinas dati. Maybe, you saw me on tv po about don sa cheating issue."

“Sabi mo maghihintay ako roon, hindi mo ako hinanap nang matapos na kayo, pinili mo pang sumakay sa kaniya, Ayannah.” “Paano ka nakapasok dito, Immanuel? Trespassing ka,” saad ko at ibinaba ang bag sa may dining table, hindi ko siya tinitingnan at binusy ang aking sarili sa paghugas ng kamay sa lababo. “I own this place. I just bought it yesterday,” he said. Natawa ako sa aking isipan. Timang na ba siya? “I don't believe you,” I said annoyingly.