How To Delete From History Mga Nobela at Kwento

Asik ko. "What?" Tumaas ang dalawa niyang kilay na akala mo ay malinis ang konsensya. "You deleted some of my photos. How dare you do that?" "l did? Oh, baka aksidente." Nagngitngit ako sa galit at frustration. "Hindi ko na maibabalik ang mga pagkakataong iyon!" "Then make new memories." Mabilis niyang sabi na with us is that we want to be stucked in the past."

Napabaling naman kaagad ang tingin ni Daniel sa kay Shy na may ngiti sa labi nito bago ito sumagot. "Yes?" "Hmmm... ka-kasi nawala ang number ng taong tumawag kanina sa phone ko sa call history, na delete mo ba?" When Daniel heard what Shy was asking about ay halos nabulunan ito bigla. "Dan, o-okay ka lang?" Nag-aalalang tanong kaagad ni Shy... "Yeah, I-Im sorry...ano nga ulit iyon?" Napasinghap na lang si Shy at gets niya na rin na baka nga sinadya ni Daniel na eh delete iyon, pero bakit naman?

Zachariah was talking about! Uminit lalo ang ulo ko. I close the folder window and select it. Binuksan ko ang menu for that folder at nakita ko agad ang delete option. Nanginginig kong pinindot iyon at lumabas ang confirmation. Mariin akong pumikit at napaupo sa kaniyang swivel chair. Binitawan ko ang mouse at pinagsiklop ang mga kamay ko.

Tumango lang siya at ngumiti no’ng mga sandaling iyon kahit may bikig na sa lalamunan. At ngayon, kahit ilang taon na ang lumipas, nananatili pa rin ang sakit na dulot ng sandaling ’yon. Gamit ang nanginginig na mga daliri, i-right-click niya ang mouse. Pinili niya ang opsyong “Delete.” Are you sure you want to move “Serenité_Prototype_v1.0” to the trash? Pinindot niya ang “Yes.” Maingat niyang tinanggal ang wedding ring at inilagay sa tabi ng flash drive na ngayo’y wala nang laman.

Nang wala na ito ay nag-open ng baging incognito browser si James. He will let Anastashia know too about the article. Nang ma-send niya sa account ni Anastashia ay agad niyang di-ne-lete ang history sa browser niya at iyong message niya. Walang ibang magawa ngayon si Arthuro kundi ang ihanda na ang kanyang sarili sa ano mang kailangan niya bukas. Dahil bukas na bukas ay magsisimula na siya sa kanyang plano.

Nang walang pag-aalinlangan, idinaan niya ang mg adaliri niya sa buong screen at pinindot ang delete. Ang limang taon at halos dalawang libong araw at gabi ay nabura sa loob lang ng ilang tap. Pagkatapos ay niliinis din niya ang “recently deleted” folder. Burado na ang image ni Noah sa phone niya.

Tapos na ang video at gumagalaw na ang cursor ng mouse. Pwede naman kasing totoo nga, walang girlfriend si Kuya kaya baka nga... ginagawa niya nang mag-isa. Ni screenshot ko ang website, ang laman, pictures at pati video. Lahat iyong ni-send ko sa account niya. Inalis ko din ang website at binura sa history ko. Baka hindi lang sa isipan ang dinudumihan, baka pati ang laptop. Nag-flash sa screen ang video call mula kay Kuya na agad kong sinagot.

Naglakad siya palayo bago pa ako makahanap ng isasagot. Ayusin. Akala mo ay pwedeng pindutin ang delete at burahin ang nakaraang dalawampu’t apat na oras. Akala mo ay pwedeng bumalik sa bintana at magpatuloy sa paglakad. Ang malala ay ang buhol sa sikmura ko. Hindi ako sigurado kung gusto ko ba itong ayusin. Gusto kong makita kung hanggang saan aabot ang apoy.

Inagaw niya ito upang tingnan kung may mga gambling apps o website ng sugal, ngunit dahil sa bilis ng kanyang pagpasok sa silid, hindi agad nakapag-delete ng history si Debbie. “Sandali, sir... personal na bagay iyan,” pakiusap ni Debbie. Sinubukan niyang agawin ang cellphone, ngunit dahil sa liit ng kanyang pangangatawan, wala siyang laban sa malalaking kamay ni Walter.