Kapag nag-iisip tungkol sa mga teknik sa pagdodrawing ng bungo sa anime, maraming aspeto ang pumapasok sa isip. Isa sa mga pangunahing teknik na madalas gamitin ay ang paggamit ng mga geometric na anyo. Karaniwan, ang mga artists ay nag-uumpisa sa mga simpleng hugis tulad ng bilog para sa ulo at mga rectangular na anyo para sa panga at jawline. Ito ay parang pagbibigay-diin sa pagkakaroon ng balangkas bago pa man pagandahin ng detalye.
Pagkatapos, nagsisimula silang magdagdag ng mga features tulad ng mga mata, ilong, at bibig. Kapag nagdodrawing ng bungo, ang pagtuon sa proporsyon ay napakahalaga. Dito, ang tamang lokasyon ng mga eyesockets at cheekbones ay binibigyang-pansin upang makuha ang tamang anyo at pagkakabagay. Ipinapakita rin ang mga shading techniques upang ipahayag ang depth at texture ng bungo. Minsan, gumagamit ang mga artist ng cross-hatching o stippling upang makuha ang mga tonal transition, na nagbibigay ng mas buhay na anyo sa kanilang mga artworks.
Bukod dito, ang pag-aaral ng anatomy ay makakatulong ng malaki. Ang kaalaman kung paano ang mga buto sa bungo ay nakahanay at nagpapalakas sa ikalawang katotohanan ng pagkakita. Kapag nagdodrawing, ang pag-unawa sa kung paano nagbabago ang bungo sa iba't ibang anggulo ay nagbibigay-daan sa artist na makalikha ng mga dynamic na poses na hindi lamang mukhang makatotohanan kundi nakakabilib din. Nakakaengganyo talagang makita ang sining ng bungo na buhay na buhay sa ganitong paraan!