Novel & Cerita Body Anatomy Drawing

Noong college, nakapag-drawing pa nga siya ng nude models. Ang human body sketching classes noon ay puno ng mga estudyanteng may hawak na charcoal pencils at kalmadong nakatitig sa mga modelong may iba’t ibang edad at body type. Noong panahong iyon, hindi kailanman namula si Isla. Para sa isang artist, ang katawan ng tao ay simpleng structure, line, light, shadow, proportion, at galaw ng muscles. Dahil tinanggap na rin naman niya ang commission, mabuti pang tapusin niya iyon agad.

Sa loob nito ay isang drawing. Ipinakita ng drawing ang isang matangkad na lalaki at maliit na babae, malinaw na sila ito ni Lillian. Talagang pambata ang drawing ni Lillian; ang hugis ng mga tao ay halatang guhit ng isang bata at pati ang mga kulay ay hindi gaanong maayos.

Tinitigan ko ang papel nang matagal, habang dahan-dahang binubuklat pa ito ng mga daliri ko. “Oh?” Ungol ko, dahil nakuha nito ang interes ko. Naka-drawing gamit ang itim na tinta sa ilalim ng listahang binura ay isang sketch. Isang pangit na drawing na may magulong linya. Maling-mali ang proportions, at mas malala pa ang perspective. Dalawang tao ang balak niyang i-drawing dito. Sa tingin ko.

Ginamitan pa niya ng pulang at asul na tinta, pula para sa oxygenated blood, asul para sa deoxygenate para mas madaling maunawaan. Litaw ang mga ugat sa kamay ni Elijah habang hawak ang panulat. Halatang hindi niya kailangang tumingin sa libro, para bang nakaukit na sa kanyang isipan ang buong istruktura ng katawan ng tao. Maging ang mga organong iginuhit niya ay malinaw at buhay, parang isang obra. Matagal nang alam ni Ysa ito. Maraming estudyante ang nagsasabing si Professor Elijah ay isang painter na pansamantalang napadpad sa anatomy.

Nakaramdam na ako ng matinding hiya. "A human skeleton. What kind of sketch is this?" Lalo namang lumakas ang mga tawanan. "Even maybe in grade school it doesn't pass. Wala man lang mukha." Hindi nga ako marunong mag-drawing kaya walang mukha, kung may mukha iyan baka mas lalong hindi mo ikatuwa. Saka teka, pakialam ba niya sa drawing ko? Isip-isip ko.

Lumapit sa kanya ang lalaki at ibinigay ang sketch book. Kinuha niya iyon at sinilip ang drawings nito. Iginuhit siya nito sa magkakaibang anggulo. Frontal, side-view in two opposite directions at close-up. In fairness, napakahusay ng mga kamay nito. There was not even a single stroke that is imperfect. "Para yatang exaggerated naman ito. Masyado akong maganda dito sa drawings mo." Pahayag niya.

Nanginig ang kamay niya habang nililipat ang pahina. Ang sumunod na drawing ay magulo. Puno ng bura at ang mga linya nito ay bali-baliko na. Parang gawa ng isang bata ang drawing na iyon. May dalawang malaking 'X' na nakaguhit nang madiin, at sa ilalim, may sulat kamay na halos hindi na mabasa. [Hindi na ako makaguhit nang maayos. Ang sakit ng kamay ko. Paano na ang pangarap ko? Paano na ako?]

Ginamit pa niya ang pulang at asul na ballpen para malinaw na maipakita ang daloy ng oxygenated at deoxygenated blood. Malinaw ang mga galaw ng kamay ni Darien habang hawak ang ballpen. Halatang kabisado na niya ang buong anatomy ng katawan ng tao. Hindi niya na kailangang tumingin sa libro. Parang likas na sa kanya ang kaalaman. Ang drawing ng organo ay sobrang detalyado, parang artist na medical. Noon pa lang sa klase, marami nang estudyante ang nagsasabi na si Professor Darien ay isang artist na naligaw sa mundo ng anatomy.