Halimbawa Ng Tula Tungkol Sa Pandemya Novels & Stories

Malambing niyang sabi na medyo nagpakalma sa akin. Pero nagdadalawang isip niyang dinagdag, "Kaya lang, dahil sa pandemic, ang negosyo ay hindi ganun kaganda. Atsaka, kailangan nating magipon para sa bahay, na hindi mura. Kaya kahit maliit na kasal ay medyo mahirap..." "Naiintindihan ko," Sabi ko. Hindi ako unreasonable. Alam kong iniisip na niya ang kinabukasan namin sa ipon sa bahay. Hindi ko kayang balewalain iyon.

Sumangguni sila sa isang espesyalista para magbuntis siya ngunit nangangailangan ng malaking pera. Nang nagka pandemya ay lumala ang depresyon ni OJ. Naging sumpungin ito at nawalan na ng ganang magtrabaho laya’t nag resign ito bilang pulis. Pinalad naman na si Kath ay nagpatuloy ang kaniyang pagtuturo online. Tumanggap din siya ng ibang sideline sa online para makatawid sa pang araw araw nilang mag asawa. Kahit hirap ay pumupunta sila mag asawa sa hospital para ipa check si OJ. Sa lahat ng unos na dumating sa kanilang mag asawa ay nalampasan nila hanggang sa matapos ang pandemiya. Napag pasyahan nilang mag asawa na bumalik ng Maynila pagkatapos ng maraming taon upang tuluyan ng gumaling si

Samantala, ilang buwan din siyang nagbabasa tungkol sa mga supernatural, pero hindi niya pa rin maipaliwanag kung paano nangyari yon. Sa rami ng kanyang nabasa at napanuod ay iisa lang ang tumatak sa kanya. Ang mga 'zombie', kung saan madalas nang nagiging ganoon ay dahil sa mga palpak na eksperimentasyon o 'di kaya epekto ng mga hindi maipaliwanag na pangyayari.

Habang pinagmamasdan ang anak nilang mahimbing na natutulog, sa unang pagkakataon, naramdaman ni Jal ang isang bagay na matagal na niyang hindi nadarama—kapayapaan. At sa kabila ng pandemya, sa kabila ng takot, sa gitna ng hindi tiyak na bukas… Alam niyang mayroon na siyang isang bagong dahilan para ipaglaban ang lahat.

Sa wakas, iniangat niya rin ang kanyang tingin, titig na nagdala ng matinding kilabot at kawalan ng pag-asa sa akin. "Mahirap ang buhay ngayon Maureen dahil lubhang naapektuhan rin ang aming kainan sa pandemya, baka akala mo. At siguro yang nangyayari sa mama mo, karma na niya yan, siya naman ang kailangang magdusa matapos niya kaming iwan la-"

habang ang iba naman ay nagtanong kung mayroon pang pagkakataon para sa pagpapatawad. Ang balitang ito ay naging kasinglakas ng isang lindol na kumalampag sa buong bansa. Ang mga tao sa bawat kanto ng bansa ay nagsimulang mag-usap tungkol sa pagkamatay ni Ruby. Ang mga larawan ni Ruby mula sa mga social media at mga balita ay ipinapakita sa bawat sulok, at ang kanyang pangalan ay naging isang simbolo ng kabiguan, trahedya, at ang mga tanong na laging hinahanap ng mga tao sa buhay—“Paano nga ba natin magagampanan ang ating responsibilidad sa ating mga pamilya? At paano natin magagampanan ang ating sarili?”

Bakas ang galit sa kanyang namumulang mga mata na tila ba isang liyon at handa nang sumunggab. Katulad ng nakagawian ay nagbihis ako ng katulad ni Agnes at nagtungo sa bahay nila Theodore. Naabutan kong naghahanda sila ng mga halamang gamot na dadalhin sa dulo ng bayan ng La Verde kung saan naging lubhang laganap ang pandemyang kumitil sa halos kalahati ng mga naninirahan doon.

"Nabasa ko sa pesbuk na lockdown ngayon ang luzon dahil nga sa kumakalat na veerus na yon kaya ikaw master calcifer wag ka muna lumabas ng bahay baka magkasakit ka" "Tangina aling flor mukha bang nagkakasakit ang mga demonyo?" "Paano magkakasakit ang mga iyon eh sila nga ang gumagawa ng sakit~ osya maglalaba lang ako" "Kitang Man made yung virus atsaka made in china yon hindi made in hell!" hindi ko alam kung narinig ba ni aling flor yung sinabi ko kasi umalis na siya agad

Ngunit pagpasok niya sa medical tent, mabilis na naglaho ang anumang alaala ng init at pagnanasa. Sumalubong sa kanya ang isang nakakagimbal na eksena. Puno ang tent ng mga sibilyan na nakahiga sa sahig, sa mga sirang cot, at maging sa labas ng tolda. Dahil sa matinding pinsala ng Bagyong Lopez, nasira ang mga poso at linya ng malinis na tubig sa mga kalapit na sitio. Ang resulta: isang mabilis at nakamamatay na pagkalat ng epidemya at impeksyon sa bituka. Mga bata, matatanda, at mga inang nag-iiyakan ang nakapila.

Ngumuso si Anne, iniisip sa sarili, “Naka-branded ka mula ulo hanggang paa, mukhang imported lahat. Ang dali namang hulaan.” Pero sa halip, malungkot siyang nagsalita: "Dahil dito sa atin, alam ng lahat ang katotohanang ‘yan. Bahagi ‘yan ng nakaugalian na natin na minana pa noong sinaunang panahon. Kapag nalason, kailangang labanan ang lason sa pamamagitan ng isa pang lason. Kung lumaki ka dito sa Pinas, matagal mo nang sinipsip ‘yan. Dahil habang tumatagal, mas tumitindi ang epekto ng virus."