Novel & Cerita Howl And Sophie

Nakita niya ang isang sulyap mula kay Enzo, isang sulyap na puno ng pagdududa at pagtataka. "Hindi mo pa ako pinaniwalaan noon," bulong ko kay Enzo. "Na kaya kong magdala ng pagbabago." [FLASHBACK: Ang Unang Pagtawa ni Sophie] Naalala ko ang unang pagkakataon na nakita kong ngumiti si Sophie. Ito ay matapos ang linggo ng walang tigil na pagsisikap ni Franny, ng paglalaro ng hide-and-seek sa hardin, ng pagbabasa ng mga kuwento sa kama. Ang tawanan ni Sophie ay isang tunog na matagal nang hindi naririnig sa mansyon, isang musika na nagpagulantang kay Enzo na nasa kanyang opisina. Lumabas siya, at nakita niya si Franny at Sophie na naghahabulan sa living room. Sa sandaling iyon, nagkaroon ng ma

Mabilis siyang lumapit, nanginginig ang kamay habang sinusubukang alalayan ang ulo nito. “Sophia, can you hear me? Stay with me… please, stay with me!” Hindi na siya nag-aksaya ng oras. Agad niyang kinuha ang phone niya at tinawagan si Elijah. “Elijah… You need to come here now. Sophia… she’s been attacked. She’s bleeding.” Narinig niya ang pagbabago ng boses ni Elijah sa kabilang linya. “What? Please stay with her. I’m on my way.”

Malungkot na saad ko. Biglang bumigat ang atmosphere ng dining hall pagkasabi ko nun. Malungkot na tinignan silang lahat. Iba pa sa kanila ay napayuko at nag-iwas ng tingin sa direksyon ko. "Ito yung araw na lulusob tayo sa mga kaaway natin. Lulusobin natin ang Midnight Blades at ang tiyohin ko, si Zarion. Ni hindi nga tayo sigurado kung mabubuhay tayo after nito. Pero kahit ano ang magiging kinalabasan nito, nagpapasalamat ako cause you fought alongside me." Biglang namuo ang luha ng mga kasamahan ko at ang iba naman ay bigla nalang umiyak.

Bahagya pa silang napatawa nang maisip na iisa sng takbo ng utak nila. “Really, oh my god!” bulalas ni Sophie na hindi naitago ang excitement at katuwaan para sa kanila. Tumayo ito at niyakap sila. Nahuli naman niyang napaangat ang isang kilay ni Chelsea. Tila hindi nito nagustuhang malaman na boyfriend na niya si Lander.

At habang nagsasalita ako, unti-unti kong naramdaman ang pag-init ng presensya niya, parang bulkan na unti-unting pumuputok. At nang tumigil ako, iyon na. “Putang ina naman pala ang Heidi na iyon!” Napatigil ako sa pag-aayos ng mga nahugasan kong pinggan. “S-Sophie—” “No! Don't even try to defend her!” Nakasalampak siya sa upuan pero ang lakas ng boses niya at halos magliyab ang mga mata. “Hindi ko akalain. Akala ko brat lang siya pero hindi pala. sociopath pala!”