Hush Louder Wattpad Novels & Stories

He wrapped his arm around my waist and smiled genuinely at me. "I didn't know parrots could be so loud. Are you having fun?" He delightedly asked as he tucked a strand of my hair behind my ear. "Yup, I'm having fun. And yeah, parrots can be so loud. Especially that they can repeat every word you say." I giggled and rested my head on his shoulder. "Do you know that there's someone I know who's louder than a talking parrot?" He whispered. "Who?" Nagtataka ko siyang tinignan and he has this mischievous smile on his face. He went closer to my ear and whispered.

The saddest part. Finally another story has come to an end. We're in the last chapter of Sandoval Series 5: Shelter in the Rain. Maraming salamat sa pagsama niyo sa akin, sa iyakan, tampuhan, kiligan, mukbangan ni 9" at 5'8" blue eyed princess with a bit of an attitude. Sana may natutunan kayong aral sa kwentong pag-ibig nina Silas Atticus at Cleopatra Cooper and ating ULAN Couple.

Natigilan ako sa biglang pagdilim ng buong paligid. Total blackout. At kasunod no'n ay ang malakas na pag-echo ng putok ng baril mula sa kwartong pinanggalingan ko. BANG! Author's Note: Sa mga gusto makita ang hallway na dini-describe ni Ivy, I uploaded it on my f.b page: Miss Ahyenxii Stories. You can check there. Salamat po :)

Hindi sa hindi siya masaya sa nadis-close na reyalidad kundi takot siya sa katiyakan na uusigin siya nito sa kadahilanang pagtatago tungkol kay baby Haven. Hinagupit ng singhap at bulung-bulungan ang buong pavilion. Marami sa mga fratmate ni Hydrus ang matinis na napamura, may ilan pa na ginamit ang iba’t ibang lenggwahe’ng ‘di niya matukoy kung ano ang alin.

“Yung White Moonlight mo, natatakot ako na empleyado siya sa kumpanya ni Jackson. Ang kanyang pangalan ay Beckett Hushman. Ipinaliwanag nito kung bakit pinili niya ang 'Hush' bilang kanyang online na palayaw. Makulimlim siya. Baka hindi mo na siya kausapin." Halatang gulat na gulat si Tanya. Ang "Hush" ay parang puting liwanag ng buwan sa kanya. Hindi niya akalain na ang pagiging muwang niya ay magdudulot ng ganoong bagay. “I'm sorry... Tiffany... I'm really sorry. Hindi ko akalain na mangyayari ito. Kasalanan ko ang lahat...”

she says as she hugs them. (NEWS REPORT: The tribe of werewolves has been finally defeated. Nobody ends up making it and they are all killed by our tribe, the humans. The war between the werewolves and humans are now finish.) Samara became interested in the news after hearing it. She keep looking at the screen in the television and she knows something is wrong with this news. "Honey, turn off the television; we need to take pictures," her mother instructed her. She rushes up to her and hugs her tightly, her mom laugh at her because of this.

anunsiyo ni Zasha nang hindi pinutol ang pagtitigan nila ni Sereia. "Why? Gusto ko pa kausapin ang Ate," maktol na wika pa ni Sereia. "Tch!" Marahan na pinitik ni Sereia ang tainga ni Atlas. "Malaki ka na, asal bata ka pa rin?" "What's wrong with that?" "Atlas..." Zasha called her son in a warning tone.

Isang babala na alam niyang may isang malaking bahagi ng buhay ko na pilit kong ikinukubli sa kanya. Napahigpit ang hawak ko sa aking kubyertos. Tila ang masayang kwento nina Hudson at Casey ay naging malayo nang ingay sa background, dahil sa sandaling ito, ang tanging naririnig ko na lang ay ang mabilis na pintig ng sarili kong puso na tila sumisigaw ng panganib.

Narinig ang ingay ng isang daang bangka. Tumalikod at tumakbo rin paalis si Watson. Swoosh! Naubos ang internal na enerhiya ni Ambrose at ikinuway niya ang kaniyang kamay nang mapagtantong hindi niya mahahabol ang mga iyon. Parang supernova na bumaril ang Tyrant Hammer, inatake nito ang likod ni Watson. Dumaing ang lalaki, dumura ng dugo at natumba sa sahig. Pero mabilis ang pagkilos ng mga tagasunod ng Tucker Cult at mabilis na nahuli ang lalaki.

Sa hiwalayan Tumigil mula sa pag hakbang ang mga nanginginig kong paa, Namutawi ang katahimikan sa bawat sulok ng simbahan, halos maubusan ako ng hinginga sa labis na kabang nararamdaman ko, marahan kong ibinaba sa bagkabilaan gilid ko ang nagpapawis at nanginginig kong kamay, halos hindi ko na makita ang nilalakaran ko sa panlalabo ng aking mga mata dahil sa luhang ilang minuto na lamang ay tutulo na. Matapos ang ilang segundong katahimikan, napuno muli ang paligid ko ng sari sariling tinig, ngunit hindi katulad kanina, ang mga bulungan aking naririnig ay puno na ngayon ng katanungan, kalituhan at pagtataka sa hindi inaasahan pag hinto sa gitna ng aking nilalakaran.