Hush Louder Wattpad Novels & Stories

Hapon na ng matapos kami at wala man lang kami naka panghalian. "Guys, punta na tayo sa resort. Don tayo kakain at matutulog." nagulat naman ako sa part na don kami matutulog. Hindi ko na inform si tita Lia about sa overnight. Tsaka hindi man lang ako naka paalam kay Elodia. "Need bang mag overnight dito?" tanong ko. "Oo, hindi kasi tayo makakauwi may land slide kasi at bukas pa ito maaayos." nalungkot naman ako.

Pero sa kabila nito ay matyaga pa rin kayo nagbabasa. Yung unang story dito na Velvet Night, mababago po iyon major revision ang mangyayari kaya abangan niyo. Pero don't worry masasama naman siya as audiobook at mapapakinggan niyo sa 'Hottie Diaries'. Pero may mga aalisin sa audiobook version na mananatili dito sa book version. Kailangan kasi natin sumunod sa YT guidelines. Kaya kung gusto niyo ng detailed and complete, sa book version niyo siya mababasa.

At ang sumunod na tunog— ang tuluyang nagpawasak sa lahat. BEEEEEEEEEP— Nanlaki ang mga mata ko. “Torren…” Mahina ang boses ko. Parang wala nang natirang hangin sa baga ko. At bago pa ako makahinga— isang nakakabinging liwanag ang sumabog sa harap ko. BOOM. Abangan ang susunod na kabanata… Dear Readers, Huwag kalimutang mag-iwan ng bakas o reviews, malaking tulong ito para mapaganda pa ang story ko….Huwag niyo ring kalimutang i-add sa library niyo para sa updates….Salamat

Binuksan agad nito ang takip ng inidoro, sabay baba ng zipper ng suot na pantalon at inilabas ang kaniyang tubo. Nakapikit at nakanganga pa si Austin habang umiihi, at animo'y kinilig pa ito dahil gumalaw ang mga balikat nito. Hanggang sa narinig ni Austin ang tunog nang pagbagsak ng tubig mula sa shower, at biglang kumalat sa hangin ang mahalimuyak na amoy ng shampoo. Ay doon lang nagising ang diwa ni Austin, hindi pa siya tapos umihi, pero abot-abot ang kaba niya na baka biglang bumukas ang kurtina na nasa pagitan nilang dalawa ni Mari.

Kailangan ko nang umuwi dahil hindi ko pa naayos ang ibang dadalhin ko sa apartment bukas. "Bukas na lipat niyo sa apartment?" "Oo, Callie. Makakatulog na rin ako sa hapon," sabi ko. "Hindi na ako maiinggit." "Good. Ingat kayo sa pag-uwi." Naghiwa-hiwalay na kami ng daan. Pumunta muna ako sa Watsons para hindi na ako dumaan dito bukas. I just bought hand soap, toothpaste, lotion and things that would complete my hygiene kit.

Tinabihan niya si Jehanne, yung sobrang lapit. "Anong libro iyan?" tanong ni Jehanne para maitago ang nararamdamang pagkailang. Kinabahan din siya dahil ito ang unang beses na nag-usap sila ni Hogan. "Isang aklat na nagtuturo kung paano umiwas sa tukso. Maraming tukso sa mundong ito," tugon ni Hogan. Napataas ng kaliwang kilay si Jehanne, "Gaya ng?"

Akala niya ay seryoso ito, mukhang hindi na maalis ang saltik sa utak. Tinitigan ni Janus si Eleuthera, may sinasabi sa pamamagitan ng titig na ikinabuntong-hininga ng babae. Ang plano ay maguusap sila tungkol sa Au clair de Lune, planong hindi matuloy-tuloy. "I'm sorry," sinserong pagkakasabi ni Eleuthera. Sa loob niya ay naiinip na siya at nagpapaikot na ng mga mata. Naglaho na parang usok ang kagustuhan niyang lumuha.

sabi pa ni Levi pagkatapos ay saka nila pinagpatuloy ang paglalakad. Everything is pitch black. Halos walang makita si Luisa sa sobrang dilim ng paligid. Bukod sa maingay na tunog ng mga palaka at iba pang hayop, tanging tunog ng malakas na buhos na ulan ang kanyang naririnig. Sa halip na payong, isang windbreaker jacket na may hoodie ang kanyang suot. “Malayo pa ba? Natatakot ako, Levi! Halos wala akong makita sa sobrang dilim,” reklamo niya.

A shadow lingered at her door. A whisper seeped through the bars: “You can’t save them, Sophie. You can’t even save yourself.” Her heart pounded. She pressed her back against the wall, clutching Xavi’s photo like a shield. The shadow moved away, leaving silence behind. Sophie stared at the note, her hands trembling. The cliff edge loomed—was the perpetrator about to destroy them all, one by one, until no truth remained?