Hush Louder Wattpad Novels & Stories

Waaah! End of chapter 60

loud Twitter: @I_Loud_ Wattpad: @IvyLoud

Binuksan agad nito ang takip ng inidoro, sabay baba ng zipper ng suot na pantalon at inilabas ang kaniyang tubo. Nakapikit at nakanganga pa si Austin habang umiihi, at animo'y kinilig pa ito dahil gumalaw ang mga balikat nito. Hanggang sa narinig ni Austin ang tunog nang pagbagsak ng tubig mula sa shower, at biglang kumalat sa hangin ang mahalimuyak na amoy ng shampoo. Ay doon lang nagising ang diwa ni Austin, hindi pa siya tapos umihi, pero abot-abot ang kaba niya na baka biglang bumukas ang kurtina na nasa pagitan nilang dalawa ni Mari.

C. Nakangiti kong binuklat ang diyaryo patungo sa page na iyon at kaagad na bumungad ang mensahe niyang tula para sa akin. Whispers of You, My Sinta By: H. A. C. The silent halls still echo with your name, Your voice, a melody I long to hear, No warmth can chase the cold since you first came. The chapel lights flicker, but not the same, Your presence once made every shadow clear,

At ang traydor kong playlist, bakit naman ganito ang tugtog? I wanna lay down by the fire with you Where souls are glowing, ever warmer, too Masama bang hilingin na sana pigilan niya ako sa paglalakad? Hatakin niya ako palapit sa kaniya dahil gusto ko siyang makasama ngayong gabi. Dapat kasama ko siyang makinig sa kantang ito! Your love surrounds me like a lullaby Singing softly, you are mine, oh, mine

Tinabihan niya si Jehanne, yung sobrang lapit. "Anong libro iyan?" tanong ni Jehanne para maitago ang nararamdamang pagkailang. Kinabahan din siya dahil ito ang unang beses na nag-usap sila ni Hogan. "Isang aklat na nagtuturo kung paano umiwas sa tukso. Maraming tukso sa mundong ito," tugon ni Hogan. Napataas ng kaliwang kilay si Jehanne, "Gaya ng?"

Akala niya ay seryoso ito, mukhang hindi na maalis ang saltik sa utak. Tinitigan ni Janus si Eleuthera, may sinasabi sa pamamagitan ng titig na ikinabuntong-hininga ng babae. Ang plano ay maguusap sila tungkol sa Au clair de Lune, planong hindi matuloy-tuloy. "I'm sorry," sinserong pagkakasabi ni Eleuthera. Sa loob niya ay naiinip na siya at nagpapaikot na ng mga mata. Naglaho na parang usok ang kagustuhan niyang lumuha.

Sana sila na lang. Kung noong una ay natatakot siya doon sa gubat, ngayon ay napalitan na ng saya ang nararamdaman niya. Ang marinig ang mga huni ng ibon, mga tunog ng palakang nagsisilbing musika sa kagubatan kasama ng iba pang hayop. Ngayon ang mga iyon ay nagsisilbing paalala na naroon siya sa mundo ni Levi. Sa lugar kung saan walang mga matang nakabantay sa kanya. Kung saan ramdam niya ang kalayaan. Kung saan malaya siyang mahalin si Levi. Nang makarating sila sa bahay ng binata. Luisa took a deep breath and once again, scanned the beauty of her surrounding.

A shadow lingered at her door. A whisper seeped through the bars: “You can’t save them, Sophie. You can’t even save yourself.” Her heart pounded. She pressed her back against the wall, clutching Xavi’s photo like a shield. The shadow moved away, leaving silence behind. Sophie stared at the note, her hands trembling. The cliff edge loomed—was the perpetrator about to destroy them all, one by one, until no truth remained?