Whispers Movie Novels & Stories

Saan ba 'yun nagtatago? Lumipat sa tabi ko si Sol para makalapit sa'kin nang husto at saka bumulong. "Don't worry, your identity as witness is confidential and as of now, anonymous. You won't see yourself on TV. They won't know who you are until you speak in court as witness. But you have to take good care of yourself and be vigilant. Marcus knew that you saw him so he has an idea about you." Lumayo na siya sa'kin kaya nakahinga na ako nang maluwag. 'Yung tingin kasi sa'kin ng mga estudyante, patalim nang patalim. May gusto ba sila kay Sol? B'wisit! Mukhang gulo na naman ang dala sa'kin ng lalaking 'to. Gusto ko lang naman ng tahimik na buhay e.

Humakbang ako palabas pero hindi pa ako nakakalayo nang biglang may malamig na kamay na humawak sa aking balikat. Suddenly, an eerie whisper made its way to my ears, "T-Tulong." Dahil sa gulat, replexes ko na siguro iyon dahil hinablot ko ang kamay na nakakapit sa aking balikat at pinihit ito paharap habang tinutulak sa pader. "Araaay!!" Iyon ang tanging narinig ko dahil napapikit ako sa takot. I don't know, but I'm scared to see a ghost.

Kakatwa mang isipin, pero tinawag niya ang pangalan ng Diyos. "Diyos ko, ikaw na ang bahala," usal niya. Makalipas ang ilang oras, kung kailan papasara na ang bangko, nangyari ang nakawan. Nagkaroon ng engkwentro sa pagitan ng grupo ni Antonio at ng mga guwardiya. Nabaril ang ang mga guwardiya, pero hindi napuruhan. Bumagsak sila at naagawan ng mga armas. Walang nagawa ang mga iyon nang limasin ng grupo ni Antonio ang pera sa loob ng bangko. Nagmamadaling pinalabas ni Antonio ang mga kasama niya at nagpaiwan siya para pagnakawan pa ang mga kawawang sibilyan. Pagkalabas na pagkalabas nila para sumakay sa isang van, nagulat ang mga kasama ni Antonio nang makarinig sila ng putok ng baril. Inaka

Nabbwisit na si Niel sa kaibigan kung kayat hindi niya ito gawang lingunin. " Wala" Mabilis na sagot ni Niel. " Dahil ang dwarfs ay na kay Snow White." Humina ulit ang timer. " ILo, sino ang gusto mo si Cinderella o si Snow White? " Tanong ni Belle kay Niel na may pait na boses. " Si Snow White. " Nabigla ang kausap nila sa kabilang linya. Sa pagkakataong ito, sumenyas si Vince na tanggalin ang mga nakasuot sa kanilang headset. Mabilis naman silang sumunod. Sinenyasan ni Vince si Niel na huwag magsalita.

He whispered in my ear that made me smile. "Your only role here is to love me and make me feel that I'm the luckiest husband alive. And you did a splendid job, Cresenia." He whispered. -The End-

Tulad nila Mamang at Papang, walang araw na hindi ka tatawa’t ngingiti kapag kasama mo sila. Napapatawa nalang ako sa mga pagtatalong naririnig ko sa kabilang linya ng doon ko marinig ang isang boses na tila lumapit kay Mamang. "Tita si Marah po ba 'yan?" baritong boses ang narinig ko na alam kong mula sa lalaking inaasahan ko. "Oo Prince, si Marah nga." Alam kong nakangiti si Mamang sa oras na ito base sa tono ng kanyang pananalita.

connected sila sa paraang hindi ko kailanman inasahan. Napaatras ako sa dilim, sinisiguradong hindi mahahagip ng paningin nila. Ang dibdib ko ay parang pinupukpok ng martilyo. I pulled out my phone and switched it to silent, my hands slightly trembling as I watched Mr. Chua lean in to whisper something that made my mother laugh, isang tawa na ngayon ko lang narinig sa buong buhay ko. “This is impossible,” bulong ko sa sarili ko.

Yung puting tela naging halos transparent, exposing her thighs, the outline of her breasts, and the way her nipples pressed through the soaked fabric. “Renzo… please. I just need—” “No.” He moved closer. “You don’t get to need space from me… not when you’re the only thing I fucking want.” He was in front of her before she could answer—gripping her waist, pulling her close. Her breath hitched. Their foreheads met, and the moment their eyes locked, the sky cracked open. Ulan. Hangin. Kidlat. And silence. “Tell me you don’t feel this,” he whispered, voice trembling as he slid a hand under her dress. His palm met skin. Wet, warm, soft.

Marahas niyang niyugyog ang braso nito. Parang nagising naman mula sa pagkatuliro si Adriel. Takang tumingin ito sa kanya. "W-what?" "Where's the movie theater? Akala ko ay roon tayo pupunta?" Adriel blinked. "Yeah, sorry. I was just..." He shooked his head. "Nevermind, shall we?" Ngumiti ng pilit si Ayame at saka tumango. Muli niyang ikinawit ang kanyang kaliwang kamay sa braso ni Adriel.

Kaso ikinagulat niya na imbis tubig ang lalabas, ay bumukas ang dingding, sa likod ng toilet bowl. Nanlalaki ang mata ni White ng tuluyan bumukas ang secret door. Gusto niyang pumasok subalit 'di niya ginawa. She know that there must be a hidden camera inside. She took her phone and take some pictures and video from the room. Aaralon niya ito pagkauwi ng bahay. Matapos makakuha ng video at pictures ay agad niya din sinarado ang pinto. Ini-on niya na din ang voice changer na gamit niya at nagmadaling bumalik sa silid na pagme-meeting-an nila.