I Became An Evolving Space Monster Chapter 18

"Manusia perlu ditampar Tuhan supaya sadar akan kesalahannya," Itulah yang ku katakan saat aku merasa hancur dalam kehidupanku. Sosokku yang biasanya berani menentang apa yang ku rasa tidak adil untukku kini hanya mengalah dalam penyesalan. Ya, mungkin ini karmaku. ***** Setelah aku keguguran, suamiku tiba-tiba berubah menjadi sosok dingin yang tak lagi bersahabat denganku, ia cenderung suka bertindak sendiri tanpa bertanya padaku. Termasuk mengangkat anak. Mengangkat seorang anak yang memiliki masalah pada mentalnya, mengangkat seorang anak yang membuatku bertanya banyak hal namun tak mendapatkan jawaban dari suamiku. Credit Pict By : Pinterest Illustrationssbym

“พี่วิน!...นี่มันอะไรกัน” รินลณีร้องออกมาอย่างตกใจ หัวใจเธอเต้นแรงเหมือนมันจะหลุดออกมาจากอก ร่างกายชาไปทั้งร่าง ไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงจะยืนไม่เคยคิดว่าชีวิตนี้จะมาเห็นภาพแบบนี้ “พี่พัฒน์ ผมชอบพี่ ...รินณีเราเลิกกันเถอะ”นาวินก็ตกใจพอกัน ภาพที่เธอเห็นเขาคงปฏิเสธไม่ได้เพราะมันชัดเจนมากขนาดนี้...ชายหนุ่มได้แต่พูดว่า “ขอโทษ” “ไอ้เลว” รินลณีด่าออกไปทั้งน้ำตา..เธอวิ่งขึ้นรถไฟฟ้ากลับคอนโดมิเนียม โดยไม่ได้สนใจเสียงเรียกของนาวิน ส่วนระพีพัฒน์นะเหรอเขาก็ยังยืนเอามือล้วงกระเป๋าเสื้อกาวน์แบบไม่ได้สนใจอะไร นี่มันอะไรกัน มันคือโลกที่ชะนีแบบเธออยู่ยากจริง ๆ เธอกลับมาร้องไห้ต่อที่ห้อง ภาพอดีตของเธอกับนาวินไหลผ่านเข้ามาในหัวเธอไม่หยุด เพราะเขาเป็นเกย์ใช่ไหม? เธอกับเขาเลยเข้ากันได้ดี ไม่ว่าจะไปทำผม ชอปปิงเขาไม่เคยบ่น ไม่เคยว่ามันน่าเบื่อ

"เดี๋ยวนะ! คุณจะให้ฉันตรวจท้องก่อนเริ่มงานเนี่ยนะ" "ใช่!" "มันได้เหรอคุณ จะลิดรอน สิทธิเสรีภาพลูกจ้างเกินไปแล้วนะ ฉันมาทำงานนะคะ ไม่ใช่เป็นทาสในเรือนเบี้ยของคุณ นี่มันยุคไหนแล้วคนท้องก็ทำงานได้นะ" "ผมจะไม่ว่าอะไรเลย ถ้าในท้องนั่นไม่ใช่ลูกผม" "ฮะ! ลูกคุณ!" "ใช่ลูกผม!" "เดี๋ยวนะ เราได้กัน" "ไม่ได้กันแล้วจะท้องเหรอ คุณอิงดาว"

"แฟนน้องเหรอ ไหนบอกไม่มีแฟน" ถึงสกิลภาษาไทยของเขาจะไม่เข้าขั้นเทพ แต่เขาก็ฟังออก ...อ้าวมันไม่ได้เป็นแฟนผู้หญิงคนนี้เหรอ ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าอะไรที่มันใส่ลงไปในแก้วน้ำนั่น "ไม่ใช่แฟนนะคะ คุณเป็นใคร" หญิงสาวหันมาทางคนที่หน้าตาเหมือนพระเอกเกาหลีแล้วก็อดสงสัยไม่ได้ ว่าเขาจะเข้ามาหาพวกเขาทำไม

"ผมชื่อภัทร คุณชื่อเพื่อนแพรใช่ไหม ผมขอชี้แจงง่ายๆ แล้วกันนะครับเวลา หกเดือนที่คุณอยู่ในฐานะแฟนผม คุณไม่สามารถคบใครได้เพราะมันจะสร้างความเสื่อมเสียมาให้ผม ผมจะไม่ทำอะไรล่วงเกินคุณในที่รโหฐาน" "เดี๋ยวค่ะ ถ้าที่ไม่รโหฐานละคะ" เพื่อนแพรยกมือถาม "อ๊าวคุณ เราเล่นเป็นแฟนกันก็ต้องมีกอดกันบ้างตอนอยู่ข้างนอกเพื่อความสมจริง" ภัทรพูดกลั้วเสียงหัวเราะ "เดี๋ยว...ก่อนจะไปถึงตรงนั้น ทำไมคุณเลือกฉัน" "คุณขี้เหร่ดี" เขาตอบหน้าตาเฉย

เขาคือชายหนุ่มหล่อเหลาแต่ใครจะคิดว่าเขาจะมีปมด้อย และดันเป็นปมด้อยที่รักษาทางกายไม่ได้มันต้องรักษาทางจิตใจเท่านั้น เธอคือคุณหมอสาวสวย ผู้ซึ่งเคยทิ้งเขาไปเมื่อสิบปีที่แล้ว เจอกันหนนี้เขาจะไม่ยอมให้เธอหนีพ้น เขาคือตราบาปในใจเธอ ส่วนเธอก็ตราบาปในใจเขา ผู้หญิงแก่บ้า ได้แล้วก็ทิ้งกัน เด็กบ้า ใครจะคิดว่าอายุแค่สิบเจ็ดปี..นี่ฉันจะโดนข้อหาพรากผู้เยาว์ไหม หลังจากนั้นสิบปีผ่านไปเขาและเธอกลับมาเจอกันอีก ในฐานะ คุณหมอ กับ คนไข้

ผู้ชายอยากได้หุ้น ส่วนเธออยากได้ผู้ชาย "ผมอยากซื้อหุ้นคุณ" "นอนกับรักสิ แล้วรักจะขายให้" "นี่เธอเป็นผู้หญิงยังไงเนี่ย" "เป็นผู้หญิงสวยและรวยมาก แถมมีหุ้นที่คุณอยากได้" "เราก็วิน ๆ ด้วยกันทั้งคู่นะ คุณได้หุ้น รักได้คุณ" ผู้ชายโคตรหยิ่งที่เธออยากได้ เมื่อสิบปีที่แล้วเขาว่าไงนะ "ฉันไม่ได้ชอบเธอ เธอไม่ใช่สเป็กฉัน" "แต่เราจูบกัน" "ฉันแค่เมา!!!"

Vanessa Valencia a 17 years old girl whose eyes is full of life, a heart full of magic, a mischief prankster, a cupid matchmaker who make a win-win situation for herself, but one conversation with her friends makes her have a mission, MISSION to find a perfect man for her mom, who's been single for too long when Vanessa realized her been a cupid matchmaker, she never played hitching game on her mother. what if Vanessa decides to find her mother a partner? a soulmate?. "But Vanessa dude, that was a successful hitch," Aden fist bump Vanessa while having a bite of pizza that they got as a treat from the person Vanessa played cupid on. "Enjoying yourself kids?" Alisa asked. "Yep, Mrs valencia" Kova nodded his head in yes. "Glad, when I'm off to bed, have a goodnight," Alisa greeted and began to walk upstairs in towards the bedroom. "Damn nessa, no offense, your mom still has it" Aden commented while sipping his drink. "Aden really," Vanessa said rolling her eyes. "What? can't a man be honest," Aden dramatically placed a hand on his heart. "But nessa, I don't understand, You been a hitcher or cupid matchmaker, still your mom is single WHY?" "What WHY?" Vanessa questioned while trying to copy Aden. "Aden's right," Kova agreed. "Come on girl, USE YOUR BLESSING ON YOUR MOM AND HITCH HERR," Aden whispered standing up and pointing at Vanessa. "Now that's dramatic Aden". But Aden's words did put Vanessa in deep thought, ADEN IS RIGHT, HITCH HER, YES, Vanessa thought. ................................. Will Vanessa be able to find her mother a perfect man or not? Join Vanessa's journey in 18 to 80, to know what happens. {The above cover doesn't belong to me, credit to the owner)

When Iris loses everything due to her father’s reckless decisions, she’s forced to leave behind her old life and move into the home of her dad's mysterious childhood friend, Jackson Kim. Expecting nothing but discomfort in an unfamiliar place, Iris instead finds herself drawn to the quiet charm of their new home and dangerously captivated by the man who owns it. "Who was the guy who dropped you off today?" he asked when I stopped giving him any attention. I ignored him as if I hadn’t heard. "I’m asking you something," he pressed, clearly irritated by my silence. I said nothing. He’d had enough. Grabbing my shoulders, he spun me around to face him. His eyes locked onto mine, sharp and intense. I caught a flicker of jealousy in them and somehow, that made me feel a little better. "I said, who is the guy?" he demanded again. I held his gaze for a few seconds before replying nonchalantly, "Someone my age. Didn’t you tell me to find someone my age instead of going after a man yours?"

My cousin stole my fiancé's suppressant on the night of the full moon — just to test how much he loved her. Then she locked me in a room with him while he was out of his mind with pain. Watching Adrian writhe in agony, I wrapped my trembling arms around him and let him mark me. My cousin was devastated. She married the brutal Alpha of the neighboring pack in a fit of spite. When Adrian found out I was pregnant, he had no choice but to make me his Luna. But in five years of marriage, he never once came to see me or our son. After rogues kidnapped us, I thought he'd finally let us go. Instead, he shifted and fought to bring us back — only to die alongside those rogue wolves. I held his bloodied body and watched the light drain from his eyes. With his last breath, he gripped my hand: "Stop saving me! I regret everything… I never needed you to save me…" My heart shattered. Cold wind tore through the hollow in my chest until I couldn't stop shaking, and the world went dark. When I opened my eyes again, I was back on that full moon night — five years in the past.