Romans & histoires I Feel That My Father Seldom

Kaya’t naghintay ako sa kwarto hanggang inantok ako at nakatulog. Ngayon, excited akong gumising nang maaga hoping to see him, pero wala pa rin sya dito. Nakaramdam ako ng kalungkutan at disappointment. Kahit bago ko lang nakilala ang daddy ko, naramdaman ko ang malakas na koneksyon sa kanya. Perhaps dahil nga magkadugo kami. Pero sa tingin ko ito ay dahil naramdaman ko na mahal kami ng daddy ko.

Sinubukan niya itong itayo ngunit itinulak siya nito palayo. " Paano mo nagagawa 'yon? Ako ang nakasama ni Papà nang maraming taon pero ni minsan, hindi ko naramdaman na may pakialam siya saakin. Hindi ko naramdaman na ituri niya akong anak. Bakit sa'yo, nagagawa niyang ipakita 'yon? "

But I can't help it. I know my Dad is more than that. He is more than what I think he is. He is a great Dad but I didn't get a chance to even meet him. Mom doesn't even tell me more things about him. And I get it. Masyado siyang nasaktan sa nangyari kay Dad. Asawa niya ang nawala sa kan'ya. Hindi na rin nag asawa pa si Mom. Wala Rin siyang interes sa ibang tao.

At kalaunan, pagkatapos ng ilang sandaling pinagharian ang utak ko ng ibang bagay, dinalaw na rin ng antok. Everyday, whenever I see my father in the office, I feel a little cold. Minsan, pakiramdam ko ayaw ko siyang makita na. Minsan, umiiwas ako. Ayaw ko nang makaharap siya. Naaalala ko iyong nangyari. Ang lahat ng nangyari. Naalala ko ang sportscar at ayaw kong sa mga iniisip ko.

Ni hindi ko man lang naramdaman ang pagiging sincere nito. "Nag alala nga ba? Ni minsan di niyo nagawa sakin yun." Walang emosiyon ko na sagot sa aking daddy. "Please, honey I'm so concerned about you. Don't be like that." Dahil sa sinaad ng aking daddy ay tumawa ako pagak.

or so I thought. "Well, good to see you, my dear daughter," bungad agad ni Dad pagpasok ko. He wasn't usually here. In fact, halos mas madalas pang makita ang shooting stars kaysa makita si Dad sa loob ng manor. He and Mom were always on away business trips, meetings, social gatherings with their amigas and amigos. Kaya every time na nandito siya, it felt... unusual. I leaned down and kissed his cheek. "Good to see you too, Dad."

pahabol niya bago tuluyang umalis. How will I do that when I didn't do it in the first place? "I am being framed, dad. Will you listen to me?" naibulong ko sa pagitan ng sunod-sunod na paghikbi. Is he really my father? I can no longer see the man who's willing to give up his important meetings just to play with me. He is no longer the man I look up to. Our happy moments were framed... but kept in the past.

Thankful at di na niya ito hahayaan na mag-isa sa apartment. Soon, you'll be able to find yourself Jeff. Alam ko naman na magagawa mo yan. Lalo na nga tungkol sa Mama mo na gumugulo ata talaga sayo. Believe me, our father loves you. Di mo yun nakikita dahil napaka-strikto niya. But he loves you. Pantay lang tayong dalawa. Ang kina-ibahan lang kahit strikto si Dad, I can fool him sometimes kaya nga close kami.

Ipapaliwanag ko na lamang sa kaniya kapag medyo lumaki na siya. "Uhm... Mommy can't allow you to meet Daddy pa... Mommy will explain why when you get bigger na," I said. Unti-unti tuloy tumamlay ulit ang mga mata niya. "But I can give you details about him! So you can have an idea what kind of a man he is," alanganin pa ako ngunit muling lumiwanag ang mukha niya. "Yes, Mommy! Please!" excited at curious na sambit niya.

“We're going home, Mom. Kailangan ko pang magpahinga ulit. I feel so drained and tired.” “Hindi ba kayo pwedeng manatili muna dito ng ilang araw, anak? Ilang taon ka din naming hindi nakasama. I know your Dad miss you so much.” Mabilis naman akong umiling. Ayoko. Baka bigla pa niyang malaman ang nangyari sa pagitan namin ni Daddy. Masasaktan lang siya. Mariin kong naipikit ang mga mata nang maalala ang sinabi ko kay Daddy before I get out.