Atlas Shrugged Book Novels & Stories

dagdag naman ni Atlas sa mas mahinang tinig, halos kabaligtaran ng sigla ng kaniyang kapatid. Napangiti si Yvee at marahang tumango. Kahit magkamukha ang dalawa, parehong may malinaw na mata at inosenteng mukha, kitang-kita pa rin ang agwat ng kanilang mga ugali. Si Atticus ay likas na madaldal at puno ng enerhiya, samantalang si Atlas naman ay tahimik, maingat kumilos, at tila laging nag-iisip. Pero kahit gano’n ay malambing ang dalalwang bata sa kaniya.

Mayroon ba noon o kung mayroon man, magiging mabait ba ang kapalaran sa kanya at ituturo man lang sa kanya ang daan patungo roon? Matapos marinig ni April ang parte sa usapan nina Wolf at Gracie kung saan nasangkot ang pangalan at pagkamatay ng kanyang kabiyak ay noon tumakbo si April at nilisan ang Atlas Twin Tower. She's supposed to take her kids with her pero naisip niya na baka mas mapasama ang mga anak niya kung magmamatigas siyang isama ang mga inosenting bata sa kamiserablehan niya. She can't do that to them.

Pagdadahilan ko dito. Sumagot naman agad sa reply ko si Atlas. Alam na niya saw kung nasaan ako. Siyempre ako nagtaka ako paano? Magtataka ka paba girl CEO yan may mga ways yan. Naabutan niya na maga ang mga mata ni Natalia. Binati ni Atlas ang kaibigan ko. " Hi.. I'm Atlas Gilmore." Pag papakilala ni Atlas kay Natalia. "I know you." Sagot ng kaibigan ko kay Atlas. Ang mga tingin ni Natalia ay Biglang naging suspicious.

she laugh confidently and sakto na bumukas ang pinto ng opisina nya "Itong bunganga na ito ay nag paligaya ng Bilyonaryo. Huwag ka!" her cousin cover her mouth and smile awkwardly to me "Please bare with her, she's getting insane kasi iniwan ng fiance-ARAY KO ATHANASIA!" mas nag kagulo na sa office at nag babatuhan na ang mag pinsan at hindi pa naman ako natatamaan. Ang gulo nilang dalawa "Tapos mong mawala ng tatlong buwan puro kabastusan lalabas sa bibig mo Thana, mahiya ka nga sa bisita mo"

Mayroon ba noon o kung mayroon man, magiging mabait ba ang kapalaran sa kanya at ituturo man lang sa kanya ang daan patungo roon? Matapos marinig ni April ang parte sa usapan nina Wolf at Gracie kung saan nasangkot ang pangalan at pagkamatay ng kanyang kabiyak ay noon tumakbo si April at nilisan ang Atlas Twin Tower. She's supposed to take her kids with her pero naisip niya na baka mas mapasama ang mga anak niya kung magmamatigas siyang isama ang mga inosenting bata sa kamiserablehan niya. She can't do that to them.

Nananatili lamang kasi ang paningin nito sa iisang lugar. “B-Bart…” “What? Who the fuck is—” Hindi na naituloy pa ni Atlas ang nais niyang sabihin nang makita ang dahan-dahang pag lapit sa kanila ng isang kalbong lalaki na puro tattoo ang mukha at ulo.

Habang abala ang lahat sa paghahanda sa nasabing tanghalian ay abala rin ako sa pagligpit ng mga gamit namin. "Ate!" Tawag ni Atlas matapos kumatok. "Oy, teka!" Natataranta kong sagot. "Tapos ka na ba?" "Malapit na!" Nakatiim bagang kong sinara ang zipper ng bagahe. Pumasok si Atlas nang marinig ang ingay ng paglaglag ng vase sa mesita dahil na tabing ko. "Akala ko na ano na. Ako na niyan!" Tinulak niya ko palayo para sa siya ang magsasara 'non. Sa mabuting palad ay agad niya namang nasa. He's really incredible.

“Hindi simple ang profile niya.” Tumayo ako at lumapit sa bintana. Sa ibaba, may ilang ilaw ng sasakyan. Normal ang mundo. Tahimik. Walang ideya na may dalawampung taon ng dugo at kasinungalingan na gumagalaw sa ilalim. “Explain,” sabi ko. “Dalawang anak niya na ang nakikita ko,” sagot ni Atlas. “Ang isa iyong nakita mo sa private care facility. Iyong lumapit kay Sol.”

Bahagya itong napanguso nakita ko pa inirapan ako kaya naningkit ang mata ko sa kaniya. H'wag nitong sabihan na kaibigan sila ng pamilya ng mga Martinez. Kasi kung ganito siya umakto susuwagin ko siya. Nakita na niya magka holding hands kami ni Atlas yayakapin pa niya. Mabuti marunong pa akong magpigil. Bumuntong hininga si Atlas parang nauubusan ng pasensya sa kaharap na dalaga. Mukhang spoiled brat pa yata kung anong maibigan gustong nakuha. Kahit na bawal.

Parang may halong paghanga, at isang bagay na hindi niya kayang pangalanan. Ngumiti lang ako, saka muling ibinalik ang atensyon sa kausap ko. Habang papalapit ang gabi, mas naging pormal ang galaw ng lahat. Hindi pa launching, pero ramdam na ang countdown. Ang Project Atlas ay nasa bingit ng pagharap sa mundo. At ako—nasa bingit ng mas malaking banggaan.