I Like U Spanish Novels & Stories

"Ha? Talagang nag-inarte ka pa sa pagkain? Nakakahiya naman para sa mga kababayan kong hindi makakain ng tatlong beses sa isang araw." "Kakain ako kung hindi ang mga pagkain sa bansang ito ang kakainin ko." "Ano bang gusto mo?" Tanong ko. "Tortilla de patatas." Sagot niya. Napakunot ang noo ko. "Ano 'yon?" "Pagkain sa Spain." Namamaos niyang tugon. "Gusto ko ng pagkain namin." "Bakit hindi mo na lang ipalu-"

‘Mi corazon, mi cielo, mi amor, mi vida. Kung anu-anong tinatawag na nito sa kanya ngayon. Plano na nya noon pa na i-self study ang Spanish language. Napapatanga sya kapag may kausap si Joaquín sa Español, lagi nyang nararamdaman na sya ang pinag-uusapan lalo na kapag tawa nang tawa si Joaquín. Feeling nya pinagtatawanan sya ni Joaquín. Hinatak ni Joaquín ang inuupuan palapit sa kanya.

S scoffed pero tumawa lang ang bagong dating at nakipagkamay sa kaniya. "Tsk. Inggit ka lang." Natawa siya sa dalawang kasama. It didn't surprise her that the new addition to the table speaks Tagalog. Mukhang half Filipino half Spanish ito. However, S seemed more Spanish than Filipino compared to Tor. And now she gets it— hindi interesado si S sa kaniya dahil iba ang type nito. It's so obvious that the two are a couple. How sweet, she thought. "Lame, you mean?"

Mahal din niya ako. "Pre, mahal din ako ni Aera? Mahal niya ko." maluha-luhang saad ko sakanya kaya napatingin siya sa akin at mukhang narealized niya rin ang ibig kong iparating. "Hala ka? Pero bakit kailangan magspanish pa siya? Di niya ba kayang sabihin ng deretso?" taka at nakakunot noo na saad ni Rafael.

*Understand? "Si Señor!" tumatangong sagot naman ni Badong. Mabuti na lamang at natuto siya ng kaunting salita ng Español. Sa t'wing nagagalit kasi ang kan'yang amo ay hindi nito mapigilang magsalita niyon. Palibhasa ay may lahi itong Kastila. *Si señor - Yes sir!

"You have a limo?" I said excitingly, and clap my hands. "You must be rich, My Love," tukso kong sabi kay Sergio. "Yes and No." He looks at me. "You know what , you never change." He smiles as he helped me hopped in. "In Spain, I'm a businessman my love." He winked at me. "Kahit ikaw, you never change a bit," sabi ko, at tumawa nang mahina.

Kung hindi ko lang kasal ngayon hindi ang mga ito uuwi ng Pilipinas. Mas mahal kasi ng mga ito ang isa kong kapatid kaysa akin. Charr lang. Matagal na silang nag-migrate sa Spain ako lang talaga ang ayaw dahil ayokong iwan ang mga taong mahal ko. "Ma'am, ilang minuto nalang po at magsisimula na po." wika sa akin ng babae habang nakangiti sa akin saka nagbukas ito ng malaking UV umbrella na kulay puti.

Your wife is unbelievable. "Ito pa, noong may nanligaw sakanya na exchanged student from China, nainis sya dahil kahit marunong itong mag English ay panay ang pagkakausap sakanya nito ng Chinese, kaya ayun, kinausap nya ng Spanish. Though I don't think she's aware that the guy was courting her dahil kapag binibigyan sya nito ng bulaklak ay akala nya binibentahan sya nito kaya tinatanggihan nya.

Sa huli, tinanggap ko para matapos lang. “Just call me Neil.” Umupo ako sa tabi niya dahil doon ako itinulak ni Savannah. “So, Neil,” bungad ng babae. “I understand you just came back from Spain. I love Spain. Madrid is my favorite.” “Good for you,” tipid kong sagot. Napakunot ang noo niya pero pilit pa rin siyang ngumiti. “I also heard you’re interested in culinary. That’s impressive. I like men who can cook.”

Hindi pa rin maalis ang lungkot sa puso ko. Masakit man ang iwan ko sila pero kailangan kong umalis. Kailangan kong tumuloy papuntang Spain. Sana maintindihan ako ni Lucas na hindi ako aalis para iwasan siya. Pupunta ako ng Spain para sa aming dalawa. Masakit sa akin tanggapin ang lahat! Alam kong masasaktan ko rin si Lucas sa gagawin ko! Pero sana mapatawad niya ako!