Spanish For Uncle Novels & Stories

kwento pa ni uncle. "Olivia, sigurado ka na bang hindi ka na mabubuhay sa tunay mong pagkatao? May asawa kana at ayokong magkagulo at sa huli ang maiwan ay ang anak ko," alala ni uncle. Bigla namang pumasok sa isipan ako ang alaalang ayoko nang balikan kaya napapikit ako at napahawak sa d****b kong dahil sa kirot.

Naramdaman kong parang biglang nawala ang hangin sa paligid. “Mom… sino?” nanginginig kong tanong. “Sino ang may gawa?” Ilang segundo siyang tahimik. Pilit na pilit. Parang inuubos ang natitirang lakas para lang makapagsalita. Pagkatapos ay halos hindi marinig na bumulong— “Your… uncle…” Nanlaki ang mga mata ko. “Uncle…?” pabulong kong ulit. “Step… uncle…” dagdag niya, halos hangin na lang ang boses. “Don’t trust him…”

"Call me uncle too, you're part of this family..." Ngumiti si Hugo sa kaniya. "Thank you uncle..." "This is my cousin Rafael Sinfuego II," uncle Vermont pulled a familiar man to his side. "Sebastian Hugo Ruiz..." Hugo introduced himself. "Yes, we know you. Call me uncle too," tumawa si Rafael. "Anyways, we'll leave you to Jace and Jax..."

Nang matapos kong lutuin lahat, adobo, pancakes, and rice, bumalik na ako sa kuwarto para tawagin sila. I first walked through my uncle's room. Nang makapasok ako, nakita kong buhat-buhat niya ang anak niya. Maganda, magkamukha sila. Kaya hindi ka manghinala kung totoo bang ama niya si uncle. Lumapit ako at naagaw ang atensyon. "Uncle, Angel, kain na!" "Nakaluto ka na? Hindi mo ako tinawag, sana natulungan kita." Her hands went to her mouth after she gasped.

"Salamat po, Uncle. Dahil hindi ko kasi namalayang nahulog ang kuwentas ko. Ang sabi ni Mama ay ito ang palatandaan ng Papa ko sa akin. Mag-ingat po kayo ng isa pang Uncle.' 'Pasok na, little boy.' Ang usapan ng anak niya at ang Uncle na tinawag nito. Hindi naman sa wala siyang tiwala sa mga tao ngunit simula nang sinulan siyang lait-laitin ng mga Carlsen ay kusang umusbong ang pagdududa sa paligid. Kaya naman ay kaagad niya itong tinawag. Kaso ganoon pa rin. Masaya pa itong kumaway-kaway sa maaring nakipaglaro rito.

“I really wish you won’t change. Stay as sweet and caring as you are… Don’t grow to be like them…” “Them?” tanong ko. Sinong them? Ang mga uncle ko kaya? Pero mga bata pa rin sila kagaya ko. They’re only eleven. Baka naman si Abuelo Ignacio ang sinasabi niya at ang mga tao ng lolo ko.

Auntie Imy and the guests she was talking to while they were looking at me and uncle Carl. “Hayaan mo sila, Girls talk!" natatawa na usal ni Uncle. “Ano naman matatawag sa usapan natin, uncle?" ibinalik kong tanong. “Conversation between father and daughter!" tumawa na naman ito nang may kalakasan. My uncle laughs hysterically. When Auntie Imy turned around again and looked at us, the way she looked made me think she was wondering what Uncle and I were talking about.

"Pa, ako ito." "Ayos lang ako, makakabalik na ako sa Pilipinas bukas ng gabi. Ikaw, nabalitaan ko na lumapit ka raw kay Misis Castro para humingi ng tulong?" "Mahabang kwento." sagot ni Uncle Rod. Lumingon si Uncle Rod sa kanyang likuran, hindi magandang pag-usapan ang bagay na ito sa kinaroroonan niya ngayon. Naintindihan ni Calvin ang ibig sabihin nito.

Hindi pa nakuntento ay tinapik nito siya sa balikat. Sandali siyang huminga ng malalim para kumuha ng buwelo. "Ganito kasi iyon Uncle..." Panimula niya na nagdadalawang-isip kung sasabihin ba niya rito ang kaniyang mga panaginip. Kita niya ang nakapokus na tingin ng kaniyang Uncle na hinihintay ang mga sasabihin niya. "S-sa tingin niyo po,s -sino ba talaga ako Uncle?"

Panigurado niya. "Yes, it's her. And I hate that face. Magkamukha sila ng Mommy niya!" Naiinis na sagot ng kanyang Uncle. "Huh, we are meant to be mortal enemy! Magkaribal kami sa lahat ng bagay. Let me kill her Uncle!" Determinadong sambit niya. Kung sa Spain ay hindi niya nabaril ito dahil sa pa good side acting niya because of that bullshit alliance. Dito sa Pilipinas ay she can easily kill that bitch! And she is rejoicing now silently.