I'm Hurting Mga Nobela at Kwento

Ganoon ba sila kasabik para hindi nila maisarado ng maayos ang pinto? Mas lalong nabasa ang mukha ko ng luha. I can't explain why I'm hurting. Hindi ko rin alam kung bakit parang ang sakit na ito ay mas masakit pa sa bawat sampal, sabunot at kaladkad na naranasan ko sa mga kamay ni Carl. This time I think I'm really broken. I think I'm so wrecked. Their moans became louder and louder that I can't let myself to hear it even more. Minabuti kong pumasok ng dahan-dahan sa kwarto ko para hindi ko na marinig pa ang mga halinghing na nagbibigay sa akin ng sakit.

Ang isang luha ay nauwi sa mahihinang paghikbi. I try to cover my mouth using my hand to stop myself from crying. Alam kong niloloko ko lang ang sarili ko. Kahit na anong gawin ko, hindi tigil ang pag-iyak ko dahil alam kong nasasaktan ako. And it hurts like hell!

humihikbi na ako, naninikip ang dibdib ko knowing that she's hurting because of me, i can not totally be happy knowing the fact that she's hurting and crying inside because of me. Humarap siya sa akin, umangat ang mga kamay niya, napapikit ako nang maramdaman ang daliri niya sa mukha ko, she wipes my tears as she was smiling weakly at me, her hands were shaking, fuck she's in pain and i am the one who's causing it..i am breaking her heart and i hate it.

I could see his rapidly breathing and the pains seep down his face. "I'm sorry if your feelings got hurt, if you felt bad about this then I'm sorry if you felt that way." he mumbled to me. As much as I tried to hold it in, the pain came out like an uproar from my throat. Wala akong nasabi, kinain ako ng nararamdaman ko, I was just wordless.

Wala na ba talaga siyang pakealam sa akin? Buong gabi akong umiyak. Justine was trying to calm me down but he's no of a help. Alam kong nakasasama ito sa baby ko pero hindi ko mapigilan ang sakit na nararamdaman ko. It fucking hurts! To the core! Deep inside my hurt! It hurts! Of all the people, tatay ko pa talaga?! I can't believe him!

But looking at him right now, pained and miserable, broke my heart. Hindi ito ang pinangarap ko. Kailanman hindi ko hinangad na umabot kami sa ganito. I loved him so much, that my heart shattered into pieces when he chose to hurt me. I was hurt and betrayed in the past pero hanggang kailan ba ako magmamatigas sa kanya. He is hurting, I am hurting and now...Dalton is hurting. Ayoko nito. Hindi ako ito. Hindi ito ang Zia na pinangarap ko.

Pakiramdam ko ay nag akyat lahat ng dugo ko sa mukha dahil sa hiya at kilig na nararamdaman ko. "S*it Alex! Sa kabila ng lahat ng ginawa mo sakin. Pananakit mo sakin physically , emotionally at mentally , nag suffer pa ako sa pagiging bulag pero heto parin ang puso ko. Ikaw parin ang tinitibok nito. Ano bang meron sayo? Bakit mo ako ginaganito? Bakit mahal parin kita". Bulong ko at sumandal sa sofa. Sumasakit ang ulo ko dahil sa mga nalalaman ko ngayong araw.

“Kuya ko… bakit tila malungkot ka? Mayroon bang nangyari?” Umupo ito sa kanyang tabi, inilapat ang maliliit na daliri upang punasan ang kanyang luha. Naramdaman ni Rafael ang bigat ng kalooban na tila sasabog. Akma niyang iaabot ang kanyang mga bisig upang yakapin din ang bata — ngunit sa sandaling iyon, unti-unting naglaho ang anino. Wala siyang nahawakan. Walang laman ang kanyang mga bisig, at kasabay nito ay tila nawalan din ng laman ang kanyang puso. Parang may napakahalagang bagay na nawala ngunit hindi niya matukoy kung ano. Ang ganyang uri ng kawalan at sakit ang pinakamahirap tiisin. Kaya’t sa huli, hindi na niya namalayan na naparami na pala ang kanyang nalagok na mapait na alak. Um

dugtong nya. Feeling ko anytime mag b-break down na ako. Parang nabasag ang puso ko na kahit kailan hindi na pwedeng mabuo ulit. Tango nalang ang ginawa ko hindi man lang ako naging ready sa ganitong sitwasyon. Never akong napagod. Mapagod 'man pero hindi ko naisipang sumuko. Why?! Dexter. Why do you need to hurt me like this?!! "I understand, I'm sorry for being me."again my tears streamed down to my face.

Ano bang pagkukulang ko? What did I do wrong para gawin niya saakin 'to? Every step was just so heavy, My legs were shaking, I think I couldn't walk anymore. Nakarating ako sa park at Napaupo ako sa lupa habang umiiyak. It hurts! Sobrang sakit! Bakit...bakit... Bakit? I couldn't hear anything but my sobs and pain. It hurts, fucking Hurts! I cried as much as I can and I let myself release all the pain I feel inside.