Images Of Reading Books 소설 & 이야기

Napalingon ako, at doon ko nakita iyong dalawang teenage girls na nagmamadaling lumapit sa section ng books ko. “Bilis!” “Ubos agad ‘yan!” Nanlaki mata ko, at bago pa ako makapag-react, sunod-sunod nang may lumalapit. May students. May young adults. May mga may hawak pang cellphone habang chine-check iyong title. “TCTAB ‘to!” “Finally!” “Oh my God ang ganda ng cover!”

I leaned closer so I can kiss him in his cheeks. “Thank you for not letting me worry about things.” “Always for you, my love.” Ipinagpatuloy niya na ang pagtutuyo sa buhok ko. Nang matapos iyon ay sinabihan ko siyang bumalik na sa kaniyang ginagawa. Pinilit niya akong sumama sa kaniyang study room and for the first time, I’ve seen what’s inside. Ang daming libro sa buong kuwarto niyang iyon. And since I’m fond of reading since I was a child, my heart was so happy seeing self-help books, books about good governance and biography of presidents of different countries. Mayroon ding side na puro fiction novels.

Only HIM. After the brief introductions, they finally had the freedom to roam around the place. The book signing seems like an exhibition. The literatures are displayed in an aesthetic way, the post cards, merches, and freebies are like paintings on the wall. Some books are opened into half, like those old scrolls and lost scripts in certain museums. Looking around the wide four-cornered room, for instance it appears like a modern art gallery.

Tipid kong sagot at dumeretso sa side kung nasaan naman ang bookshelves na puno ng iba't ibang libro. I like reading books. Hindi iyong puro librong tungkol sa pag-aaral. Hilig ko rin ang magbasa ng librong fictional. I have my own bookshelves inside my room at punong-puno lang iyon ng iba't ibang klase ng libro na iba't iba rin ang genre. Nagbabasa ako kapag may libreng oras.

Nasanay na siya sa takbo ng buhay niya na gigising lang sa umaga para pumasok sa school at pag-uwi sa bahay ay magkukulong naman siya sa kanilang library para mag-aral muli at magbasa. Sa makatuwid isa siyang introvert. Mas masaya siyang mapag-isa. Tanging sa pagbabasa ng mga libro at sa mga imahinasyong nabubuo mula sa kaniyang binabasa ang umaaliw sa kaniya sa maghapon. Masaya na siya sa ganon, at nasanay nang mag-isa. Sa kaniyang maliit na mundo ay walang sino mang nangbu-bully sa kaniya.

Ayoko rin namang matulog lang buong maghapon kahit na, sa totoo lang, sanay na sanay na akong gano’n ang routine ko kapag walang pasok sa trabaho: magbasa ng libro, mag-cellphone, at matulog buong araw. Napahinto ako sandali nang maagaw ng atensyon ko ang isang makapal na libro. Inabot ko ito at maingat na binuklat. Halatang may kalumaan na, kaya dahan-dahan ako para hindi mapunit ang mga pahina. Pero laking gulat ko nang makita ang laman nito. It's not an ordinary book, may laman itong baril sa loob. As in, ‘yong mismong mga pahina ng libro ay sinadyang i-cut para hulmahan ng lalagyan ng baril.

Ang dagat na nakapalibot sa islang ito ay tila isang obra maestra ng kalikasan—payapa, maaliwalas, at nakakapagpakalma ng diwa tuwing umaga. Inilibot ko ang aking paningin sa kabuuan ng kanyang silid. Napansin ko agad ang koleksyon niya ng mga libro at halatang paborito niyang libangan ang pagbabasa. Kapansin-pansin ang mga makukulay na annotation papers na nakaipit sa bawat pahina, patunay na isa-isa na niyang natapos ang mga ito.

Binuksan niya ang ilaw para maaninag ang buong paligid. Pabalik balik siyang naglakad sa tatlong malalaking shelves ng mga libro. Hindi niya alam kung magbabasa ba siya o ano dahil hindi siya makapili sa dami ng mga iyon. Hobby siguro talaga ni Gabriel na magbasa ng mga libro. Sa pabalik balik na pag-lalakad niya ay bigla niyang nakita ang kanilang junior highschool textbooks. Nanlaki ang kanyang mga mata nang makitang malinis pa ang mga ito na para talagang iningatan!

Binuklat ng Yakuza ang kabilang pahina ng kaniyang binabasang libro. "Yup." Pinisil ni Andromeda ang button ng kaniyang camera ng maitapat niya sa bintana. Nagprint agad ang kaniyang nakuhang larawan. Batang lalaki ang makikita sa larawan. Itinutok naman niya ang kaniyang camera kay Cain. Pinisil niya ang button at agad nagprint ang larawan ni Cain na nagbabasa ng libro. "Ang gwapo talagaaa." Kilig na kilig siyang pinagmasdan ang larawan ng kaniyang asawa.

Wala namang kakaiba roon kun’di puro librong patungkol sa medisina. Dinampot niya ang isang malapad na libro na nakakuha ng atensyon niya. Nag-iisa kasing libro iyon na puro hayop ang nasa larawan— hatalang pambata. Binuklat niya isa-isa ang mga pahina niyon hanggang sa makarating siya sa dulo. Napakunot ang noo niya nang makitang may nakaipit doong papel.