Immature Romane & Geschichten

Isang structural malfunction kumbaga. Pero kahit anong pilit ni Lauren na i-rationalize ang nangyari, naroon pa rin ang matinding inis sa dibdib niya. Kung hindi naman pala seryoso ang propesor, bakit kailangan pa nitong umabot sa ganoong klaseng paghahamon o paglalaro sa loob ng opisina? Inaamin naman niyang naging mapaghamon at mapaglaro rin siya, pero hanggang asaran at patalasan lang ng isip ang kaya niya. Hindi niya binalak na umabot sila sa isang halik. At hindi lang basta halik—dahil unang halik niya iyon. Ang unang halik na tila madali lang itinapon ni Anne pagkatapos.

sagot ko kay Susan. "Panindigan mo 'yan, ha? Well, iba talaga ang nagagawa ng maturity kaysa noon na puso at nais mo lang ang pinapairal mo. Hindi rin kita masisisi dahil napaka-bata mo pa sa gano'ng larangan. Kung hindi ka pa nagkaanak ay hindi mabubuksan iyang mga mata mo," naiiling na sabi sa akin ni Susan.

Hindi ko alam kung hanggang kailan ako magpapaliwanag sa kanya, pero hanggang sa kaya ko ay gagawin ko. “Nasa wasto ka na ngang edad, but you are still not matured enough! Pwede bang gamitin mo ‘yang utak mo? Kahit kailan, hindi ka matatanggap ng Don Miguel Delgado na ‘yon! Ano na lang ang magiging reaksiyon ni Mama kapag nalaman niya ang nangyari sa’yo noon?” Ate Diane growled. “Talking about maturity here, really? At what age should we define maturity, Ate? There are already matured teenagers, while there were still immature people in their late thirties! You are even younger than me when that incident of yours happened!” I paused for a while to breathe.

Hindi manlang nakita nila Jess na umiyak ang bata kaya ngayong nakikita nilang umiiyak ito ibig sabihin pinipigil lang nito ang sarili. Ang maturity ng kambal lalo na si Timothy sobrang kakaiba. Kung minsan hindi ka nga mapapaisip na isang 3 years old ang kausap mo. “T-teka, nasan ang kambal mo? Nasan si Thalia?”

Pero ano itong ginagawa ko? Am I becoming too immature again? Am I getting too childish? Maybe I'm still not changing. I am still the same. Even though time has passed I still haven't grown. My attitude is still not developing. May anak na ako, marami na akong napagdaanan pero ganito pa rin ako. Kaya niya siguro ako iniwan noon dahil sa masyado akong childish at immature. Ito siguro ang naging dahilan nang pag-iwan niya sa amin noon.

Wala e, ang mga Ate ay ang matured version natin and syempre madalas ang mga kalalakihan ngayon ay gusto matured na babae hindi katulad ko, immature at pabebe HA HA HA. Nai-inggit ako sa Ate ko, kasi ang ganda niya, Ang matured. Favorite pa parents ko, Pinili pa ng taong mahal ko and ngayon may sarili ng pamilya and now She's happy. Habang ako? Immature at blacksheep sa Pamilya. Iniwan ng taong mahal at nararamdaman ang matinding kulang sa buhay. Feel ko kasi sobrang daming kulang saakin kaya eto, Inggit na inggit ako sakanya. Insecure ako at huindi ko ipagkakaila 'yun.

“Baby, please...” Ngumiti ako. “I have love you for years and it made me realized that love is not enough in a relationship. Both of us should grow first in order to understand each other and every situation we might encounter. You're already grew while I still not. Tulad nang sinabi mo, immature pa ako at tama ka.” Nagsimula akong humakbang paalis. Muli akong tumingin sa kaniya sa huling pagkakataon.

“E, ayoko ng ka-edad ko ninong, mga immature sila! gusto ko yung gagawin akong babygirl, kagaya mo!” “Nagsalita ang hindi immature, ano? Tss, babygirl! mapapahamak ka lang sa ginagawa mo. Alam mo ba iyon? matanda na ako Kisses, ano na lang ang sasabihin ng ibang tao? sige nga…” “Ninong naman e, hot daddy ka pa rin naman kahit matanda ka na, at saka… yan talaga ang mga type ko, yung… katulad mo! ayoko ng ka-edad ko! psh!”

Pinigilan siya nito, na huwag nang ituloy ang binabalak. "Ikaw na rin ang nagsabing malakas ang tupak ng anak natin. Nasa ika-limang buwan pa lamang siya ng pagdadalang-tao niya. Isipin na lang muna nating bunga pa iyan ng immaturity niya, idagdag pa ang maaring paglilihi niya hanggang sa paglabas ng anak nila. Saka na lamang tayo mabahala kapag ganyan pa rin siya hanggang makapanganak siya," anito.

This is my first relationship if ever na maging kami pagkatapos iiwanan lang ako, at paghihintayin sa loob ng apat na taon? No. Hindi ako mapapalagay sa kaalamang nasa malayo siya. Iniisip niya ang pag-aaral ko? Tingin niya makakapag-aral ako ng maayos habang iniisip ko siya araw-araw? Or maybe this acts define me being an immature.. Am I mature enough in a serious relationship? Dinagdagan ko ang tapang sa boses. Handang-handa para maituwid ng malinis ang kasinungalingang hinahabi.