Novel & Cerita Immediate Family In Tagalog

"Don't worry miss bukas pa magsisimula ang seminar arrivals pa nganyon. Maybe i should accompany you your husband or relatives are not around?" " Nasa manila ang family ko taga manila rin ako dati at wala akong asawa. Ewan ko lang kong nasaan na siya iniwan niya kami noong buntis pa ako sa anak namin. Sabi nia pupuntahan niya lang ang mga magulang niya pero hindi na bumalik nalumos sguro sa sabaw," (nalunod sguro sa sabaw) "Anong ibig sabihin ng nalumos sa sabaw? sabaw lang ang alam ko," tanong ko sa kanya dahil hindi ko gaanong naintindihan ang sinabi niya

Mala-anghel ito sa ganda pero mukhang nakakatakot magalit ito. “Hi, I’m Miracle. I believe na nagkakilala na tayo noon,” Nagulat ako. Naaalala pa pala niya ako. “This is my husband, my sons and my daughter. Ang nakakatakot na matandang iyon ang daddy namin. Welcome to the family, Natalia. Welcome sa inyo ng pamangkin ko!” Ani nito sabay hawak sa tiyan ko.

Sigaw ni Deinna. Napatayo ito sa kinauupuan niya habang nanlalaki ang mga mata niyang nakatitig sa akin. "H-hi." Bati ko sa kanilang lahat. Parang may malaking bato na humarang sa lalamunan ko. My family is complete. Nandito silang lahat. Napatingin ako kay Tito Nathan na tinakbo ako at mahigpit akong niyakap. "Tito!" Umiiyak na tawag ko.

Hindi niya nakita ang kanyang mga magulang sa lahat ng oras na iyon, at minsan lang niya nakilala ang kanyang lolo Harmony Island ilang buwan na ang nakalipas. Napasinghot siya ng kaunti, habang nakatingin sa kanya na may namumuong mga mata. "Masama ba ang pakikitungo sa iyo ng iyong pamilya?" tanong niya. Nagulat siya sa tanong nito, at sumagot siya, “Hindi, nakakalungkot lang isipin ang pamilya ko. Masama ba ang pakikitungo sa iyo ng iyong pamilya?"

Hindi n'ya inalis ang mga mata sa 'kin at nag-aantay talaga s'ya sa isasagot ko. "Simple lang naman ang depinisyon ng pamilya sa 'kin, ang pamilya sila ang hindi ka tatalikuran kahit anong mali pa ang nagawa mo. Nandiyan sila para intindihin, tanggapin, tulungan at mahalin ka." Tumango-tango naman s'ya na tila naging sang-ayon sa sinabi ko.

Hindi siya nagtatanong, siguro dahil wala rin siyang makukuhang sagot mula sa akin. "Hindi ka man lang ba curious kung sino ang tatay mo?" "Okay na ako na ikaw lang ang kasama ko, Moma. At saka po meron naman po sila Lolo, si Papa Adam, at mga Uncle ko. Sabi nga po nila, kahit hindi po magkadugo basta love mo po sila, okay na po iyon. Family na po iyon."

Ayaw kong kaawaan ang anak ko, ayaw kong ipakita sa kaniya ang emosyon na iyon. Dahil ang lahat ng iyon ay naranasan ko. Alam ko ang pakiramdam dahil nanggaling ako roon. Gabi-gabi, araw-araw palagi akong humihingi ng tawad sa kaniya. Patawad dahil ganito ang nararamdaman niya, patawad dahil hindi buo ang pamilya niya... Kaya palagi ko siyang binubusog ng pagmamahal. Dahil alam ko ang pakiramdam na palaging hinahanap ang kasiyahan ng puso at pakiramdam kung paano mahalin pabalik. "Mama ... It says family. A family, made up of Mama and Papa. Not mama, sisters and Father Theodore. I know they are my family but ..." Napayuko ito. Nagsimula nang magtaas-baba ang balikat.

Naaawa namang pinakawalan ko na ito kaya hapong hapo ito na gumapang palayo sa akin. "Who are they ninong? Why are we always visiting them?" ginaya nito ang pag upo ko sa damuhan at parang malaking tao na naglagay ng bulaklak sa mga puntod na nasa harapan namin. "They are my family." ngumiti ako matapos bigkasin iyon. "Family niyo po? May family pa po kayo aside sa kanila nina mamita Cassie and Daddy pogi Marcus?" inosenteng lumingon ito sa akin kaya tumango ako ng marahan dito.

Ilang oras pa ang nakalipas ay isang iyak ng bata ang narinig ko. Parang agad nawala ang hirap, sakit na naranasan ko ng makita ko ang anak ko. Halos maluha naman si Kian ng makita at mahawakan niya ang anak namin. Lalake ang anak namin at pinangalanan namin James Miguel Del Valle. "I love you son." bulong ni Kian sa anak habang pinapatulog ito at hinehele. Lumapit ako sa mag-ama ko at niyakap sila.

Bigla tuloy siyang nakaramdam ng pagdududa at pagdadalawang-isip ng tulungan ang babae. "Gusto kong tawagan ang isa kong kakilala." "Immediate family lang ang puwede mong tawagan." "Sir, importante po na makausap ko siya." Lalayo sana si Gener nang muling bumulong sa kanya ang babae.