Imperium Of Man Novelas e Histórias

Sa loob ng kwartong iyon, malinaw ang isang bagay kay Harrison: Ang imperyong kaya niyang pabagsakin ay walang-wala sa halagang handa niyang ipaglaban-ang babaeng nasa mga bisig niya ngayon. At sa sandaling iyon, sa pagitan ng luha at yakap, isang tahimik ngunit mapanganib na pangako ang isinilang- May mananagot.

Hindi ko na sila pinansin at tuluyan na akong nakapasok sa aking malawak at marangyang opisina sa pinakatuktok ng gusali. “Welcome to Imperiale Monarch Empire, Sir Draven Imperiale,” pormal na bati ni Simon pagkaupo ko sa aking swivel chair. Sabay yuko niya bago inilapag ang mga unang papeles sa aking mesa. So, this is how it feels to hold absolute power. Na sa isang pitik lang ng iyong daliri ay makukuha mo ang lahat ng gusto mo. Kasama ang takot at respeto mula sa lahat ng nakapaligid sa iyo.

Sa gilid ng sasakyan, nakaukit ang mga gintong letra: Imperium Corporation. Para silang mga higanteng mananakop na bumababa mula sa langit. Nakakalula ang tagpong iyon. Nakakatakot ang ganitong klaseng kapangyarihan. Patuloy lang sa pagsasalita ang nurse, walang kamalay-malay na may ibang tao na sa loob ng kwarto.

Hindi pa man siya nakakarecover ay nahawi na ang mga guwapong lalaki upang bigyang daan ang matriarka ng mga Imperial. ‘Welcome, ija. We are the Imperials,” sabi nito. Sa ilang pagkakataong nakatagpo niya ang matanda ay aaminin niyang ang gabing iyon ang pinakanakakatakot at pinaka-nakakakaba. Bigla kasi ay tila naging mahirap para sa kanya na tatshahin ang mga pangyayari.

“My King.” At sa pagitan ng mga salitang ‘yon, parang sumabog ang hangin sa pagitan namin. Hindi lang pagmamahal ‘yon — kapangyarihan. Pareho naming hawak. Pareho naming alam kung gaano kadelikado. Dalawang trono. Dalawang pinuno. Isang imperyong pwede naming itaguyod — o sunugin nang sabay. --- Damian’s POV

Saan ka pa ba makakakita ng mga teorya tungkol sa demonyo at monsters sa modernong lipunan ngayon? Bukod dito, isang gobernador si Jude Imperial na naninindigan sa kalayaan, pagkakapantay-pantay, katarungan, at batas. Isa siyang tapat at makabayang tao. Paano niya matatanggap ang ganitong klaseng pamahiin? Naiintindihan ito ni Pierre kaya hindi siya nagsalita noong una, pero malinaw na nangingialam na si Dheza sa ginagawa niya.

Sinabi ng Hari, “Sumosobra na si Mr. Gabriel. Mali na binuhay niya ang planong inabandona isang siglo na ang nakakaraan. Ipinagbabawal ito dahil sa magandang dahilan. Ngayon na nabunyag na ang lahat, hindi sasalo si Mr. Gabriel ng bala para sa isang kasangkapan na pwedeng itapon na kagaya mo. Sumuko ka na lang, bata.” “Sige kung ganun.” Nagpakita ng isang kakaibang ngiti ang Emperor. “Kung ganun, isasama ko kayong lahat sa impyerno!” Sa sandaling iyon, ang Emperor ay nagmukhang demonyo na nagkatawang tao.

Even the world government cannot touch this country without permission. The country is called Imperial State. This is divided into eleven regions with a city in each region. This is a very rich country and one of the first-world countries. Their technology is advance and will rival America and China. The citizens in Imperial State are mixed of Western and Asian. "They are ridiculously rich." Naisaad ko dahil hindi biro ang kayamanan nito. They are considered monarchs, but this country is democratic. "Their money belong to his majesty." Biglang saad naman ni Lolo na basta na lang lumitaw sa kung saan. His entrance will give everyone a whip lash. Bigla-bigla na lang susulpot ng walang paalam.

Marami syang pinasukang trabaho at madalas nyang i-peke ang kaniyang edad para lamang magkaron ng trabaho at sumweldo. Dumating rin sa punto na lumaki din ang ipon nya sa mga nakaraang taon pero napaisip din sya sa kinabukasan nya. "All of this feels so pointless..." napapikit sya ng mariin at maiyak-iyak ng alalahanin nya lahat ng kaniyang pinagdaanan. Para sa kaniya, walang katuturan ang pagsusumikap nya. Parang ayaw nya na mabuhay dahil parang meaningless ang buhay niya.

patuloy niya, humakbang siya ng isang malaking pasulong, pinipilit akong sumiksik muli sa pinto ng aking condo. “Totoong na nagawa ni Zion na impluwensyahan ang ama namin na magbigay ng ultimatum. Isang legitimate na tagapagmana kapalit ng upuan ng CEO. Dahil para sa kaniya, ang isang lalaking may kapansanan sa katawan ay walang karapatang mamuno sa pinakamalaking imperyo sa bansa.” Isang mapait na ngisi ang sumilay sa kaniyang mga labi, ngunit ang kaniyang mga mata ay nanatiling patay.