Novel & Cerita In The Middle Of The Night

Nakakatuwang isipin na noong una kong binuksan ang ‘sa pagsapit ng dilim’ ay agad akong nahila sa mabigat at mapanlikhang atmosfera nito. Ang pangunahing tauhan, si Lira, ay isang tahimik pero mapanuring dalaga na lumalaki sa isang maliit na bayan kung saan tuwing sasapit ang gabi ay naglalaho ang mga tao nang hindi maipaliwanag. Hindi instant horror ang tono—unang-unang ipinapakita ang mga simpleng araw-araw na eksena: tindahan ng karinderya, pagtitipon sa plaza, at ang mga pamilyang nagkukuwentuhan—kaya mas sumasakit at nakakabigla kapag unti-unting lumalabas ang kakaibang panganib.

Sa gitna ng paglalahad ay dumudugtong ang personal na kuwento ni Lira: ang pagdadalamhati sa pagkawala ng kapatid, ang pagdududa sa sariling alaala, at ang paghahanap ng katotohanan sa likod ng mga lumang lihim ng bayan. May twist na hindi lang supernatural ang dapat katakutan kundi pati kalakasan ng mga taong may itinatagong kasalanan; ang ‘‘dilim’’ ay parang repleksyon ng nakaraan—nakakabit sa mga unreported na aksidente at pangungulila na hindi naipahayag. Nang magtapos ang nobela, nakakakuha ako ng bittersweet na resolution: may pag-asa at paglilinis, pero may kapalit na sugat na kailangang dali-daling paghilumin.

Bilang isang mambabasa na mahilig sa character-driven na kuwento, pinuri ko ang pacing at ang pagkakahabi ng misteryo sa emosyonal na core ng akda. Hindi ito puro jump scares; ito ay malalim na pagsilip sa tao kapag tinakpan ng dilim ang posibilidad ng pagkakakilanlan. Umalis ako sa pagbabasa nang may bigat sa dibdib, ngunit may pag-asa pa ring sumilip sa umaga—isang pakiramdam na matagal ko nang hinahanap sa mahusay na kathang-isip.