Midnight Means Novels & Stories

"Ohh, don't stop, please, ahh!" Dumiin ang kamay niya sa ulo nito noong maramdaman ang pagsabog niya. Nanghihina siyang huminga. Ramdam niya ang bilis ng tibok ng puso niya noong tumayo ito at ikawit din ang isa pa niyang binti sa bewang nito. Buhat siya nito at dinikit lalo sa closet. "Expect me every midnight. Oh, f*ck, I love your sultry look, Baby."

Ngunit ni hayop ay wala siyang kasama roon. Magkahiwalay sila ng kuwarto ni Midnight, siya sa ground floor. Naintindihan niya bakit bihira umuuwi si Midnight, dahil sa dami ng negosyo nito. Wala na itong oras sa kaniya. At kung uuwi man ito, madalas gabing-gabi na, oras na ng tulog. Pero kahit ganoon, hinihintay niya ito. Sabado ng gabi ay umuwi si Midnight, mas maaga sa nakasanayan nito. Nagluto ng hapunan si Liza ngunit hindi kumain si Midnight.

Ngumisi siya. “Twelve midnight ang midnight snack, Maribel. 10 pa ngayon.” Napakamot siya. “E di ten oclock snack na lang, Ma'am.” Napabuntong hininga ako. Nanatiling nakatanaw sa labas ang mata ko.

depensa pa niya pero tila wala itong narinig. AT dahil nga sa nangyaring usapan nila ng kanyang lolo ay hindi makatulog si Maliyah. Ilang minuto na lang ay alas-dose na at hindi niya maialis sa isipan ang naging bintang ng kanyang lolo.

“Nasa banyo. Kakaligo lang niya kaya baka matagalan pa siya sa loob. Kung hihintayin mo siya, pumasok ka dito at baka lamukin ka dyan sa labas.” Umiling na lang si Drake at tsaka tumawa ng mahina. “Hindi naman ako magtatagal, dinalhan ko lang talaga kayo ng meryenda.” “Meryenda ng alas diyes?” “Oo, midnight snack. Alam kong nag-aaral pa kayo kapag gabi. Mahirap mag-aral kapag gutom. Siguraduhin mong makakain siya, okay?”

“Don’t smile like that! Hindi ako nagbibiro, Jace! Naghihintay na sa atin si Cami.” Agad namang sumeryoso si Jace nang marinig ang pangalan ng anak. “Okay, what do you want me to do?” “I-I d-don’t know.” Tumingin si Jace kay Midnight, bahagyang tinapik ang alagang hayop. Midnight is an old horse at madalang na lang niyang ilabas sa kwadra. Mabuti na lang at hindi masyadong nabasa ang mga kabayo sa pagdaan ng ulan. "Midnight cannot carry us both. Dito na lang tayo kay Thunderbolt. Dadahan-dahanin ko na lang ang pagpapatakbo,” ani Jace.

It's fifteen minutes before midnight the entire place turned all of its lights off. Ang tanging naiwang nakabukas ay ang liwanag mula sa poste kung nasaan ang guard's house. Darkness will always have it's chilling feeling. It's always as if, something in the middle of all of it is set to happen. The darkness holds its own kind of tension, a foreboding feeling that something significant is about to transpire. In the quiet before the storm, he braces himself for the inevitable confrontation with Elias and the unknown challenges that lie within the pitch-black distillery. The car becomes a cocoon of nerves, each occupant silently preparing for the pivotal moments that will unfold as the clock s

Marami na kasing insidente ng mga estudyanteng nasiisraduhan at walang pagpipilian kung matulog kung saan saan. " Isa pa huwag mong kalimutang magpasa ng late permit ha?Kung ayaw mong masiraduhan at matulog sa damuhan."

Nakakainit talaga nang ulo ang isa na yun, huminga ako nang malalim, sakto naman na dumating ang taxi na binook ko kanina pa. The clock had just struck 7 PM when I arrived at Midnight Society. From the outside, the place barely stood out—no flashy neon signs, no grand entrance, just a sleek black façade with subtle gold accents. It had an air of mystery, the kind that made people stop and wonder if they were even supposed to be here.

Isang mabigat na buntong hininga ang pinakawalan ni Storm habang nakatingin sa orasan. Halos hindi na mabilang sa daliri kung ilang beses na ba niyang sinipat ang oras. It’s a twelve midnight na ngunit hanggang ngayon ay hindi pa rin siya dalawin ng antok. Maya-maya ay naisipan niyang lumabas ng kwarto upang tumungo sa mini bar.