Before Midnight Novels & Stories

pagbubukas niya sa usapan. "Hindi ba't iyon ang gusto mo?" bulong nito bago patakan ng h*lik ang batok niya. Napanguso siya muli, "Oo pero kapag hiwalay na kayo ni Ate. Hihiwalayan mo naman siya di ba?" Hindi ito umimik. Tumigil din ito sa pagh*lik sa batok niya. "It's already three in the morning. Aalis na ako. Sleep tight."

It's fifteen minutes before midnight the entire place turned all of its lights off. Ang tanging naiwang nakabukas ay ang liwanag mula sa poste kung nasaan ang guard's house. Darkness will always have it's chilling feeling. It's always as if, something in the middle of all of it is set to happen. The darkness holds its own kind of tension, a foreboding feeling that something significant is about to transpire. In the quiet before the storm, he braces himself for the inevitable confrontation with Elias and the unknown challenges that lie within the pitch-black distillery. The car becomes a cocoon of nerves, each occupant silently preparing for the pivotal moments

“Pero ang kasunduan natin… ang pagmamay-ari ko sa iyo… hindi pa ito nagtatapos. Sinabi ko sa iyo, Jecelle… kung hihilingin mo pa, bibigyan kita ng isa pang gabi. At isa pa, hanggang sa maging sapat na ang walang hanggan.” Tinitigan niya ang mga mata ng dalaga, at doon nabasa ni Jecelle ang katotohanan: ang ONE MORE NIGHT ay hindi lang isang pangako—ito ay ang simula ng pagkagapos ng dalawang puso na hindi na makakatakas pa, kahit na ang kapalit nito ay ang pagharap sa pinakamadilim na bahagi ng kanilang mundo.

Ngumisi siya. “Twelve midnight ang midnight snack, Maribel. 10 pa ngayon.” Napakamot siya. “E di ten oclock snack na lang, Ma'am.” Napabuntong hininga ako. Nanatiling nakatanaw sa labas ang mata ko.

sabi ko. “Hm?” “It’s almost midnight.” Napatingin siya sa relo niya. “Oh wow… 12 AM na pala.” Napabuntong-hininga ako nang mahina. “Let’s go,” sabi ko. “We should rest.” Tumango siya. “Yeah… tomorrow we still have things to do.”

gulat kong tanong sa bata at napalingon sa orasan. 'It's freaking 1AM in the midnight! '

Lagi ring naka-jacket kahit sa loob ng air-conditioned building. Isang gabi, pasado alas-dos na, halos wala nang tao sa Salvatore Technologies office, dahan-dahang lumabas si Midnight sa kaniyang opisina. Pagod siya pero naisip niyang kumustahin ang ibang departments bago umuwi. Habang naglalakad siya sa hallway papunta sa software engineering section, napansin niyang bukas pa ang ilaw doon.

May hawak siyang isang alas. Ringg. . . Sinagot niya ang tawag ni Rochelle sa kanyang phone, “Ano na naman iyon?” tila naiiritang tanong niya rito, “Gabing-gabi na ah.” “12 midnight pa lang. . .saka kung gabing-gabi na, bakit hindi ka pa rin natutulog?” Tanong nito sa kanya. Rumulyo ang kanyang mga mata, “Kailangan bang lahat ng ginagawa ko, nalalaman mo?”

May pabulong-bulong pa. ‎ ‎Ay, hindi ito ordinaryong midnight snack. ‎ ‎Tumayo si Zein at naglakad papunta sa group, kahit ang totoo’y sobrang tense ng dibdib niya. Pero sa labas? Poise pa rin, parang hindi siya naaalarma. ‎ ‎Lumapit siya kay Warren at kalmado pero firm ang tono. ‎"President, sabi ng nutritionist mo, bawal ka nang kumain after 9:30. I think we should skip this midnight snack."

Bilin ni Midnight sa kanya. Napag-usapan na nila 'yon, since naroon din si Abegail, at hindi niya gusto ang ugali ng kapatid niya. Mas mabuti na huwag na ngang magharap pa ang dalawa. Makalipas lang ang nasa bente minutos pa ay nasa loob na sila ng subdivision. The car stopped at the back of Abegail's car. "Kiss na," Midnight said right away and kissed her even if she didn't give answer yet, "Call me."