Novel & Cerita Inferno Novel

Chapter 19: The Trek Through the Desert of Fire The heat of the third floor of the Tower of Doom was like the searing caress of a blazing sun, an unrelenting trial that assaulted us even as we ascended the staircase. The air was dry and oppressive, thick with the scent of ash and smoke, foreshadowing the dangers that awaited. The domain of the third general was a vast desert of fire—a landscape of scorching sand, molten rocks, and pillars of flame that erupted unpredictably from the ground. The sky was shrouded in dense clouds of ash, casting a gloomy pall over the scene, yet everything seemed to burn with unrelenting heat. In the distance, the shrieks and growls of creatures forged from fir

Para akong nasa impyerno. Iba't ibang sigawan ang naririnig ko. Mga sigaw na naghihinagpis. Hindi lang sigaw, kundi iyak ng karamihan. This scene is so fucking familiar. I cannot think straight. What happened? I can hear bomb, I can see blood and dead bodies. I closed my eyes and breath deeply. No. I should stop this. This is making me crazy! Ang pagtayo ko ay naging upo. Naramdaman ko ang lamig ng semento at napapansin kong marami nang nakausisa sa akin. Nagtataka kung ano ang nangyayari sa akin.

Ang Alps ay naghihintay, isang bagong kulungan na gawa sa snow at yelo, kung saan ang tanging init na mararamdaman ko ay ang nagmumula sa lalakeng ito—ang lalakeng handang pumatay ng libo-libo para lang masiguradong ako ay sa kaniya lang. Ang bawat pahina ng aming kwento ay tila ba nagiging mas madilim, mas marahas, at mas mapang-angkin. Alexander Zaviere is my god and my devil. At sa bawat segundo na lumilipas, ang aking kalayaan ay nagiging isang malabong alaala na lang, pinapalitan ng isang masarap ngunit nakakasakal na reyalidad sa ilalim ng kaniyang kapangyarihan.

Parang isang stand novel ang librong 'yon dahil nakasulat do'n ang mga bagay na nangyari sa female lead na inspired sa totoo niyang buhay. She writes the book when she’s not okay, when she feels like she’s given up. Some of the scenes she wrote in that book were what happened to her mother, Helenah Miller ten years ago. Namatay si Helenah noong 9 years old pa lamang si Hayacinth. The cause of its death was internal bleeding, mas naging complicated pa ang survival rate ni Helenah noong oras na 'yon dahil na rin sa dinadala nitong bata sa tiyan niya na pang-tatlong buwan pa lamang.

“Too bad that Vivianne didn’t make it alive, but as long as Beckett Clainfer died, then every sacrifice was worth it.” Pero, akala niya lang pala ang lahat ng ‘yon. Kumatok ang secretary sa office ni Alfred at nag-report. “Nasa Manila na po ulit sila, at nagawa ni Ma’am Vivianne ang misyon. Bumili ng mga baril sa atin ang Mafia mula sa Italy, at hinahanda na ‘yon ng mga tauhan natin.” “Paano nangyari ‘yon?” nagtatakang tanong ni Alfred.

Hindi ko mawari kung totoo ba ang sinasabi nila o ano pero alam kong ang mga Donovan lang ang tanging naninirahan sa bundok na iyon dahil pagmamay-ari nila ang bundok. Hindi mawala sa isip ko ang usapang narinig ko kanina. Paano nga kung totoong may kung anong naninirahan sa bundok nila Damon bukod sa amin? Ligtas rin ba kami sa mga iyon? Mga ligaw bang hayop? Si Cerbe na malaking aso, Kuro na itim na pusa at ang mga manok lang naman na alaga ni Gael ang alam kong hayop namin sa mansion. Hindi ko tuloy maiwasang mapa isip at kabahan. Patuloy lang ako sa paglalakad palabas ng simbahan nang mapalingon ako sa isang larawan ng isang taong may pakpak.