Nathaniel Hawthorne The Scarlet Letter Novels & Stories

Nathaniel. To be continued

Sa unang pagkakataon ay nakaramdam ako ng kaba habang nakakita ng dugo kahit sanay naman na ako. Si Nathaniel ay maybahid ng dugo sa gilid ng kanyang noo, galing sa isang hiwang hindi malalim pero tuloy-tuloy ang pag-agos. Basa ang manggas ng off-white niyang polo—hindi sa dugo, kundi sa pawis. Namumutla ang mukha niya, mahigpit ang panga at kahit pilit siyang nagmukhang kalmado ay nakita ko parin ang pagkahilo niya.

At sa sandaling iyon, tuluyan nang nagdugtong sa aking isipan ang lahat. Ang panaginip ko sa chapel. Si Nathaniel na naka-puting kasuotan. Ang kumikinang niyang katawan na puno ng liwanag. Ang kanyang mga huling salita sa akin tungkol sa kanyang kaligayahan na nagkaayos na kami, ang pangarap niyang pakasalan ako muli, at ang kagustuhan niyang bumuo ng pamilya kasama ako. At higit sa lahat... ang bigla niyang paglalaho noong subukan ko siyang hawakan.

halos hindi makapaniwalang bigkas ni Elara habang dahan-dahang tumatayo, nanginginig ang tuhod sa paghaharap sa lalaking ilang beses niyang sinumpa sa kanyang puso. Basang-basa si Nathaniel sa ulan, walang payong, walang pakialam sa paligid. Puno ng luha ang kanyang mga mata, at tila isang bangkay ang kaluluwa sa loob ng kanyang katawan. Humakbang siya papalapit sa hukay, at sa bawat hakbang niya, kasabay ang bigat ng kasalanan at katotohanan.

Nanatili lamang itong kalmado habang nakatingin sa kanya, na para bang wala itong ginagawang mali. Sa harap mismo niya, marahang inalalayan ni Nathaniel ang babaeng kasama nito. Maingat nitong hinawakan ang beywang nito bago dahan-dahang binuksan ang pinto ng sasakyan para rito. Simple lang ang pag-aasikaso ni Nathaniel, ngunit sapat iyon upang maramdaman ni Arabella kung gaano kaliit ang lugar niya sa buhay ng sariling asawa.

Matapos ang huling bilin, lumabas na rin si Marcus para manood ng sine sa sala. Sa kabilang pinto, ang atmospera ay kasing bigat ng gabi. Sinindihan ni Nathaniel ang kanyang sigarilyo, humithit, at ibinaling ang kanyang mala-falcon na mga mata kay Athena. Nanginig ang buong katawan ni Athena. Pakiramdam niya ay tinititigan siya ng isang Scorpion King na handang magbigay ng nakamamatay na saksak anumang oras. Desperado na siyang makaalis. “Mr. Nathaniel, mukhang okay naman na ang lahat. Pwede na kaming mauna, 'di ba?”

Ayaw kasi ni Tita Miriam na magpahaba ng buhok si Clarence at hindi namin alam kung ano ang dahilan. Si Tita Miriam ang nanay ni Clarence at nasa puder nila ako ngayon mula nung namatay ang mga magulang ko. Asawa ni Tita Miriam ang bunsong kapatid ni Mama kaya nung tuluyan akong naulila, sila Tita na ang nag alaga sa akin. Tinayo ko si Clarence at lumabas na kami sa aking kwarto dahil pauwi narin si Tita. Ayaw niyang pumapasok ang anak niya sa aking kwarto dahil baka raw mahawaan ng malas.

Scarlet ang lalaki. "Baka hindi mo na ako naaalala. Katrabaho kita noon sa lumang mansyon." Nakangiting tumayo si Nathan. Tumaba nang husto si Nathan, kaya hindi siya nakilala ni Mrs. Scarlet. Ang masaklap pa nito, hindi niya ibinunyag ang kanyang pangalan o dating posisyon kaya nahihirapan itong makilala siya.

Ngunit ang pagtanggi ni Nathaniel na aminin ang katotohanan ay nagpilit sa kanya na ilabas ang ebidensya. Kung wala ito, hindi siya titigil sa pagsisikap na hawakan siya. Hindi sumagot si Nathaniel. Dahan dahan siyang lumuhod, nakababa ang ulo habang nanatiling tahimik. Si Wilson, na hindi na makayanan ang paningin, ay sinenyasan ang kanyang mga tauhan na alisin siya. Sa pagkakataong ito, hindi na tumanggi si Nathaniel ng hilahin siya palabas ng silid.

HINDI NA NAPIGILAN ni Hawthorne ang sarili at nasuntok na niya ang pader sa sobrang galit na nararamdaman. Nagpupuyos ang kaniyang kalooban at gustong-gusto na niyang makapanakit. Matapos niyang ihatid si Nina ay bumalik din siya sa clinic nito. Ni hindi siya nito kinausap, ni hindi tiningnan. Ramdam niya ang panginginig nito, takot at kalamigan.