Inferno Dante Poem Novels & Stories

Katulad ni Peter ay kumalat din sa sahig ang dugo niya habang ang baril niya ay tumilapon din sa kung saan. Tameme at gulat na gulat akong napaatras. Mayamaya ay umalingawngaw na naman sa buong simbahan ang tawa ni Dante. “As expected from losers like them. Good job, Danius! You're a little too early for your hit,” pumalakpak pa si Dante habang ang tingin ay nasa bandang kisame na ng simbahan. Danius? Sinong Danius?

Wala akong ibang magawa kundi ang sumigaw sa isipan ko. Ito na ba? Mamamatay na ako? Nasa kalagitnaan ako nang matinding pag-iisip nang may isang matandang lalaki ang lumitaw sa harapan ko. Unang una na pumukaw sa atensyon ko ay ang kulay pula niyang coat. Isa ba siya sa mga kalaban ni Dante? Ang pangit ah inferness lang. "The wife of Zolvio Dante Varono....." Aniya sa malamig at nakakatakot na boses. Alam niyo yung boses sa mga horror movies? Ayun ang boses ng lalaking nasa harapan ko ngayon.

Matapos ang sunud-sunod na gulo at banta sa labas, tila naging isang isla ang kwartong ito—isang santuwaryo kung saan bawal ang ingay, bawal ang tanong, at bawal ang katotohanan. Nakatayo si Dante sa tapat ng bintana, nakatanaw sa dilim ng kagubatan na pumapalibot sa mansyon. Ang kanyang silhouette ay tila isang estatwa ng kalungkutan at kapangyarihan. Lumapit ako, hindi dahil kailangan ko, kundi dahil ang bigat sa aking dibdib ay hindi na kayang dalhin ng sarili ko lang.

Nakita niya ang pamumula ng niyebe sa paligid nito. "Paola..." ang bulong niya ay tila isang dasal sa isang diyos na matagal na siyang kinalimutan. Mula sa likuran niya, narinig niya ang mabibigat na yabag sa niyebe. Hindi ito ang mabilis na takbo ng isang sundalo, kundi ang kalmado at mapang-asar na lakad ng isang nanalo. "Tumayo ka, Kristoff. Huwag kang mamatay na parang aso sa putikan," ang boses ni Dante ay puno ng poot at aliw.

"Inilagay mo na ang panyo sa fountain. Inaasahan ka niya. Sa tingin mo ba ay hahayaan ka niyang mabuhay kapag nalaman niyang hindi ka sumulpot? Dante is a snake. And once a snake smells fear, it strikes." "Pero pareho lang kayo!" sigaw ko, ang mga luha ay nagsisimulang dumaloy nang walang tigil. "Gagamitin niyo rin ako! Pinapunta niyo ako roon para maging pain! Paano kung patayin niya ako bago pa kayo dumating?"

Naririnig niya ang bawat kaluskos ng dahon at ang bawat patak ng hamog. Nang marating niya ang pintuan ng templo, dahan-dahan itong bumukas. Sa loob, ang paligid ay puno ng mga kandila. Ang amoy ng insenso ay nakakahilo. Sa dulo ng altar, nakita niya si Dante, nakaupo sa isang trono na gawa sa bato. At sa paanan nito, nakahandusay ang isang katawan na nakabalot sa itim na tela.

ungol ko. "Ano ba talaga ang alam mo tungkol sa babaeng ito?" pigil niya. "Sa pagkakaalam natin, si Dante ay isang snitch at isa siyang halaman! Dinala siya ni Dante sa iyo para makakuha ng impormasyon para makapagsampa sila ng kaso laban sa atin!" "Hindi siya halaman," sagot ko, umiiling. "Hindi mo maaaring malaman 'yan, Roman."

ELENA POV Ang ugong ng mga makina ay naging isang monotonous na humming, isang pampatulog na tunog na pilit naming nilalabanan. Sa labas, ang kadiliman ng gabi ay nagsisimulang mabahiran ng manipis na asul na guhit sa abot-tanaw—ang papalapit na madaling-araw sa Europa. Ngunit para sa amin ni Dante, ang liwanag na iyon ay hindi simbolo ng bagong simula, kundi ang hudyat ng aming huling paghuhukom.

"Gusto kang makita ng bagong hari ng mga Valderama. At magdasal ka na sana ay may awa siyang natitira sa puso niya dahil kapag hindi mo ibinigay ang mga sagot na gusto niya sa impyerno na ang deretso mo ngayong araw." ​Pinosasan nila ang mga kamay at paa ni Dante maging ng kanyang dalawang tauhan. Binalot nila ng mga itim na sako ang kanilang mga ulo at walang awang isinakay sa likod ng isang madilim na van na mabilis na umalis palayo sa tahimik na pantalan ng Tondo. Ang lalakeng sanay na manakot at manakit ng ibang tao ay ngayon ay nakakaranas ng matinding takot na hindi niya kailanman inakalang dadanasin niya. Ang pangangaso ay matagumpay na natapos at ang mga biktima ay papunta na ngayon

Ngumisi siya nang matigilan si Dante. Nangunot ang noo ni Dante at matalim rin ang tinging ipinukol sa dalaga. "Baka nakalimutan mo kung ano ang trabaho ko? Kunh sakaling mapahamak ako dahil sa iyo, siguraduhin ng kasamahan ko na makasama kita sa impyerno!"