Novel & Cerita O Inferno

Dinig ko mula sa hindi kalayuan ang hagulgol ng ina ng batang binawian ng buhay. It's unbearable. "Walang point kung maski ang mga iyak at hinaing nila ay pakikinggan mo, tandaan mo, ipinanganak tayo bilang mga nilalang ng kadiliman." Hinarap niya ako at saka ako tinitigan sa aking mga mata. Kita ko ang unti-unting pamumula ng kaniyang mga mata. "We are the children of the night, brother. Hindi parte ng pagkatao natin ang awa at simpatya. Huwag mong kalimutan kung sino ka talaga, Lucifer." Mataman niya akong tinitigan. Napayuko na lang ako dahil sa sinabi niya.

Ang kaninang lalaking sumalubong sa amin ay nasa likod niya. “Wow. It’s so nice to finally see you, Aeris Steele,” aniya at ngumiti. Maging ang boses nito ay tila may kalakip na pagbabanta. “I’m Natasha Terranova. I’m sure you know who I am already.” Tumango ako at mas pinatigas ang ekspresyon ko. Sinabi nila sakin kung gaano kadelikado ang leader ng Inferno. She can’t feel pain and remorse kaya kaya niyang pumatay nang walang pagdadalawang-isip.

Kahit picture nito ay wala. "Cypher Infierno?" Basa ko sa pangalan ng pasyente. What the---? Hindi ko pa nakikilala 'yong tao pero pangalan pa lang parang alagad na ni Satanas. Who would have a surname Infierno? No offense if you have one though.

Pumalakpak si Geoff at tumatawa na naman na akala mong nababaliw bago nagsalita. "Pambihira rin pala ang babaeng 'to. Mukhang kahit anong gawin natin, iniisip niya na biktima siya. Hoy babae! Gusto ko lang sabihin sayo na hanggang kadugo mo ang Hernandez na pamilya, wala kang ligtas sa mga nagawa nila. Dahil ikaw na lang ang nabubuhay, ikaw ang magbabayad sa lahat ng 'yon!"

Ngunit ayaw pa rin alisin ng life support nito, doon din namin nalaman na ang pinainom ng Flame na yun isang las*n sa aso. "Ibang klase ang mafia na ito, mukhang padadaliin nito ang pag ganti mo.." wika ni Micro. Nasa harap namin ang kapapasok lang na balita, tungkol kay Catleyah "Ibang klase ang hagupit ng karma, sunod sunod.. " wika ni Micro. Nanatili akong nanahimik at hindi tumutugon. " Pare? Nandito ka ba? Kanina pa kasi ako nagsasalita." tanong ni Micro.

Tumingala siya at nakita niya ang mga salitang nakaukit sa pader ng lungsod. Ngayon, nabasa ni James ang mga salita sa isang tingin. “Inferno City.” Pagkatapos matukoy ang mga salita sa pader, medyo nabigla si James. Bigla siyang may napagtanto. Bumulong si James, “Maganda ngang matutunan ang Elysian characters. Madali kong nauunawaan ang kahulugan ng mga salitang ito.” Hindi niya ito masyadong inisip at naglakad siya papunta sa lungsod.

Ngunit nahihirapan ako dahil sa magulong daloy ng mahika sa buong lugar. Napatigil ako nang mapansing unti-unting nalulusaw ang buong paligid. Ang lupa ay dahan-dahang lumubog at naging isang malawak na lawa ng apoy. Ito ang Netherworld. Ginawang impiyerno ni Selena ang buong lugar. Isa na siya ngayong ganap na demonyo dahil sa matinding galit na nagkukubli sa kaniyang puso. Hindi pa rin siya tumitigil sa pagtawa habang hindi inaalis ang napakasamang tingin sa amin.

Chapter 19: The Trek Through the Desert of Fire The heat of the third floor of the Tower of Doom was like the searing caress of a blazing sun, an unrelenting trial that assaulted us even as we ascended the staircase. The air was dry and oppressive, thick with the scent of ash and smoke, foreshadowing the dangers that awaited. The domain of the third general was a vast desert of fire—a landscape of scorching sand, molten rocks, and pillars of flame that erupted unpredictably from the ground. The sky was shrouded in dense clouds of ash, casting a gloomy pall over the scene, yet everything seemed to burn with unrelenting heat. In the distance, the shrieks and growls of creatures forged from fir

aniya ng boses ng lalaki. Napatingin ako sa aking kaliwa. Napataas ang kilay ko na may tatlong lalaki na pinagtutulungan ang isang babae. Halatang nag-e-enjoy naman ang babae. Kahit saan may nakikita akong nakipagsex. Wala silang pakialam sa paligid nila. Tama lang na tawagin na Baryo del Inferno ang lugar na ito. Mga baboy ang mga preso dito. Kahit mga babae, parang naligaw na ang kaluluwa nila.

[The Emperor's Awakening] Ang usok mula sa gumuhong villa sa Isola della Cenere ay tila mga daliri ng kamatayan na kumakapit sa madilim na langit ng Mediterranean. Ang bawat pagsabog na yumanig sa pundasyon ng marmol ay nagpadala ng mga kislap ng apoy sa dagat, na tila mga nagniningning na luha para sa mga nawalang kaluluwa.