Infirmière Mga Nobela at Kwento

Tahimik ang infirmary ng Sentinel Core, ngunit hindi ito katahimikang walang laman. Ito ang uri ng katahimikang puno ng paghinga, mahihinang ungol ng sakit, maingat na yabag ng mga doktor at nurse, at ang banayad na tunog ng mga makinang patuloy na nagbabantay sa bawat tibok ng puso ng mga sugatan.

Napayuko si Ceryna at hiyang hiya dahil may mga kasamahan siyang nurse na nagsisilipan sa may pinto ng locker. "Mommy, what's happening here?" bigla ay singit ng anak nitong si Anthony. Isa itong Chief Nurse sa hospital na iyon. "Pagsabihan mo ang nurse mo na iyan," malumanay pero matalas ang pagkakasabi nito at itinuro pa si Ceryna, "ilang beses nang pumapasok. Bigyan mo ng memo para magtanda," mataray nitong salita at tiningnan siya mula ulo hanggang paa bago tumalikod.

Pina-set nila sa akin ang apat na code nito, na sana maalala ko pa mamaya. Natakot ako nang may doctor na dumating, dalawa sila. Isang matandang babae at isang baklang naka-pang nurse. Hindi talaga nurse pero purong puti ang suot niya na may ginto sa bandang dibdib, logo yata ng clinic iyon! Ano kayang gagawin nila sa akin? Bakit may pa ganito? Mukha lang naman ang gagalawin nila, right?

sabay-sabay kaming napatingin sa babaeng nakasuot ng pang nurse. Napakaganda niya, sexy, maputi, at napakalinis na tingnan. “Ako nga pala si Nurse Chie, ang siyang maga-assist sa inyo today. Wala ang may-ari ng hospital para salubungin kayo. But since, hawak niyo na ang mga schedule niyo ay ituturo ko na rin ang bawat building and department kung saan kayo naka-assign. Naiintindihan niyo ba? Any questions?”

Tahimik na tumango ang nurse, pinipilit pa ring kumalma. Ngumiti si Whitney at kinuha ang iniwang syringe. “Ako na lang. Whitney. Chief Surgeon ng Umjeon People’s Hospital. Kaya wala ka nang dapat ipag-alala,” sabi niya nang may kumpiyansa sa tinig. Biglang lumiwanag ang mukha ng nurse. “Director Martinez? Pinapanood po namin ang anatomy videos n’yo sa klase!” Napatawa si Whitney habang inilalapat ang sterile pad kay Amber. “Pipirmahan ko 'yung autograph mamaya. Pero ngayon, tabi ka muna. Ayusin natin 'to.”

Inirapan ni Zenny ang nurse. " Ma'am pasensya na po. Para po hindi macontaminate ang ating area ay kailangan po tayong sumu__." Tumayo si Zenny." Okay. Okay. Fine. Lalabas na ako." Ini lock na ng lalaking nurse ang pintuan." Ma'am. Tuturukan ko na kayo ng anesthesia." Nanatiling may takip sa mukha ang lalaking nurse. "Wait. Di ba dapat anaesthesiologist ang gagawa niyan at hindi ikaw na nurse lang? "

Napakunot ang noo ko. Hindi ko nagustuhan ang aking nakita. Hindi naman iyon trabaho ng isang nurse. May housekeeping staff ang ospital para sa ganoong klaseng gawain. Ang nurse ay naroon para alagaan ang pasyente, magbigay ng gamot, mag-monitor ng vital signs, at tumulong sa medical management—hindi para maglinis ng kalat na bunga ng tantrum ng isang pasyente.

Humihingal na sabi ko ng makarating ako sa nurse station. "Sir may I know the name please" "Christine Salazar Downson" Agad na sabi ko. "Sir kasalukuyang inooperhan na ito, ang daming dugo na kasi ang nawala at di na po pwedeng magtagal dahil delikadobna ang buhay ng ina at ng baby" Agad na binalot ng takot ang buong pagkatao ko. "This way po sir" Turong sabi ng nurse agad na sumunod ako. Dahan dahan na lumapit ako sa room kung saan inooperhan ito. Di pa ako nakalapit may lumabas na na doctor.