7 Capital Sins Tagalog Novels & Stories

panimula ko. Kung nakakain lang ang matatamis na salita, Baka matabang-mataba na ako ngayon. "Pangatlo, Dapat caring. Kung kaya mong alagaan ang sarili mo, Dapat kaya mo din akong alagaan at ang mga magiging anak natin. Pang-apat, Dapat may takot ka sa Diyos dahil kung hindi, Salamat na lang sa lahat-lahat. Pang-lima, Dapat marespeto, Kung kaya mo akong respetuhin, Dapat kailangan mo ding respetuhin ang mga magulang ko kagaya ng pagrespeto mo sa akin. Dahil, sila ang pinaka-nakakakilala sa akin. Panghuli, Dapat, Mahal natin ang isa't isa. Hindi pwede yung one-sided love dahil bakit magpapakasal ang dalawang tao kung hindi naman pala mahal yung isa't isa hindi ba?" paliwanag ko.

Isang simpling salita lang ang pagiging kabit pero isang hamak na malaking kasalanan at kahihiyan ito kapag nagkataon na may makaalam. "Panginoon, alam ko pong mali at hindi kapata-patawad ang kasalanan na papasukin ko pero hihingi pa rin ako ng gabay sa inyo" Sabi ko sa utak ko habang malalim na nagpakawala ng buntong hininga.

Parte 'to ng buhay. "Nakaka inspired naman. No wonder kung bakit talagang ikaw ang pinakasalan ni Kenzo. Napaka totoo mong tao." Parang napuno ng guiltiness ang sistema ko nang banggitin niya ang word na totoo. Hindi ko matanggap na dumating sa point na buong mundo maririnig ang mga kasinungalingan ko. —————

Napaiyak ako ng todo sa reyalisasyon na iyon at hindi ko na nagawang pigilan pa. "Ako nalang ba ang pumipigil sa iyo? Ako nalang ba ang dahilan ng lahat ng paghihirap mo? Kaya ka kumakapit at pinipilit mong magising sa bawat umaga? Kasi hindi ko matanggap na mawawala ka na? Kasi ayaw kitang pakawalan?" iyon ang magkakasunod kong tanong sa tonong na punong-puno ng guilt.

1Napahinto siya, sinusubukang magmukhang kaswal hangga't maaari, at sinabing, “Buweno, Kung hindi kita makumbinsi ngayon, hinding-hindi ko gagawin. Gawin mo ang sa tingin mo ay pinakamahusay. Ang buong bagay na ito ay katawa-tawa. Anong uri ng babae ang nagbibigay ng kalahati ng kanyang kumpanya sa iba?” 1Hindi pinansin ni Maryann ang pangungutya niya sa halip, ipinulupot niya ang kanyang braso sa leeg ni Alex, kinusot ang kanyang mga pilikmata, at hinalikan siya. Hindi natuwa si Alex kay Maryann, kaya itinulak niya ito at sinabing, “Sa tingin mo ba kailangan kong umasa sa ibang tao para makarating sa taas? Let me show you how wrong you are. “

Hindi ko na kailangang itago ang lahat dahil mas mabuting sabihin na dito ang totoo kaysa ang magsinungaling pa ako at malaman niya sa ibang tao kung ano ba talaga ang relasyon namin. Baka kung si Hannah pa ang magsabi sa kanya ay baka malihis pa ang katotohanan at gumawa pa ito ng sariling kwento. "Naikwento na siguro sayo ng mga magulang mo sayo na hindi si Ate Hannah ang iyong tunay na ina at pangalawang asawa siya ng iyon ama." Tumango naman siya. "That's why we are in a forbidden relationship, because Ate Hannah is my sister. Sa mata ng tao ay masasabing bawal ang relasyon natin."

Matalim ko siyang tinitigan. Tumaas ang kilay niya na parang walang kasalanan. "What?" "Fiandro, kababata ko 'yon! Bakit ganoon mo siya kausapin?!" iritable kong sermon. "Wala naman akong sinabing masama. Anong mali doon?" "Pangit ang pakitungo mo!" giit ko. Tinaas niya ang isang kilay. "Paanong pangit ang pakikitungo ko?"

dagdag pa ng abogado habang ibinigay sa kanya ang isang pulang passbook. Daniella didn’t give a damn at how much money she has in the passbook. She was deaf to all the good news and all she could think about was that one reckless night with a total stranger. Para sa mana ay gumawa siya ng bagay na pang habangbuhay ang konsekwensya. Hindi lang reckless night iyon kundi isang bangungot! Nagkasala siya. Sa mata ng Diyos at tao, isa siyang maysala. And she knew very well that karma is a bitch!

Dalawang araw na kasi siya sa tabing ilog at nangangamoy na. I'm sorry gorang nadamay kapa tuloy sorry kong dahil sa akin namatay ka sorry. I'm sorry 'di ko nagawang iligtas ka I'm sorry gorang. Ma'am tama na po yan kailangan na nating umalis.

Pang-uusisa niya kay Heavery. Sandaling natigilan si Heavery kapagkuwan ay bumuntonghininga ito. "Matatakot ba kayo kapag sinabi ko ang totoo? Sa katunayan hindi naman natutupad 'yong mga promise na 'yan. Kasi kung totoo, hanggang ngayon sana buhay pa 'yong mga iba kong kaibigan. Tatlo na lang kami ang natitira sa kasalukuyan, at kapalaran naman ng apat kong kaibigan ang mapunta sa impyerno." Mahabang ani Heavery.