Inspirational Graduation Speech Tagalog Mga Nobela at Kwento

Parati niyang sinasabi na kaya ako mataba kasi mahal niya ako kaya marami siyang pinapakain, gusto niya raw na malusog ako. "Pero ito na pa, akala ko pupuntahan niyo pa ako sa maynila para sa graduation ko. Mukhang hindi na. Alam kong manonood ka pa. I'll make you proud. Hindi ko maatim na makitang nakahiga ka diyan. Nakakapanghina pa. Alam kong lumaban ka. Salamat pa, hinding hindi ko makakalimutan na may papa akong napaka gwapo, napaka bait at napakamapagmahal. Wag na wag mo kaming pababayaan, bantayan mo kami ha? Mahal na mahal kita papa. H-Hanggang sa m-muli, p-paalam." tuluyan ng bumigay ang mga tuhod ko at napaluhod.

Marami pang bumati, bat dito bati doon. "Thank you, thank you po sa inyong lahat." ganting pasasalamat ko nman sa mga ito. Now is my special day, my Graduation Day. Kanina lang ay tinanggap ko ang pagpapatunay ng aking pagtatapos and I am proud of my self. I am thankful to the Lord above that I graduated magna-cumlaude in a field that I choose and no one can describe how happy I am. kabi-kabila ang offer sakin ang dami kong nakolektang calling card.

"Ano 'to?" "My gift for you, I'm sorry dahil hindi ako nakapunta no'ng graduation para sana batiin ka. By the way congratulationsfor being a cum laude." Animo nahihiyang turan nito habang panay ang kamot sa ulo. Kahit naman ayaw niya kay Gray ay nirerespito pa rin niya ito marahil siguro kaya lagi itong bumabalik sa tuwing ni rereject niya ang panliligaw nito.

Sinamahan ako nila Papa at Mama na mag-martsa at sa pagkuha ng diploma at iba pang mga awards na natanggap ko. Nagsimula ang graduation kanina sa pamamagitan ng pagdarasal, pagkanta ng Lupang Hinirang, pagre-recite ng Panunumpa at Panata pati na rin ang Philosophy, Vision, Mission, Pledge at kinanta rin namin ang among hymn. Sumunod ay nagbigay ako ng speech dahil ako ang nakakuha ng highest honor at top 1 sa buong grade 12. Mabilis natapos ang program. Naghanda sina Papa ng isang salu-salo sa mansion. Doon ay sinabi ko sa kanila ang plano ko sa college.

Napangiti na lang ako. "Gusto ko din mag pasalamat sa taong naging dahilan kung bakit ako naging ganito. I mean, naging matino. Sa nakaraang taon na lumipas ay may isang tao talaga na naging inspirasyon ko kung bakit ako ngayon naririto sa harap niyo, at nagsasalita. Alam kong kilala mo na ang sarili mo dahil ikaw lang naman ang babaeng nagugustuhan ko dito." Anito bago tumingin sa akin. Hindi ko naalis ang paningin dito. "Thanks for everything, I love you." Napalunok ako ng laway sa sinabi nito. Inilibot ko naman ang paningin sa paligid. Nagulat ako dahil nakatingin pala sila sa akin. Nahihiyang ngitian ko lamang ito bago ibinalik ang paningin Felix nang magsalita ulit ito. "Ayoko ko nang p

Maliban sa mga lalaking kasama ko sa table at sa akin dahil bawal naman akong uminom. "But before I end my speech, I want to introduce someone who will be part of our journey and who may replace me in the near future—of course not now."Nagtawanan pa ang iba dahil sa sinabi nito." Everyone, let us welcome my daughter, Laura Laine Asuncion." Kulang na lang ay mabingin ako dahil sa masigabong palakpakang narinig ko.

"Maraming salamat, sa lahat ng aking guro, mga kaklase, kaibigan at naging pamilya dito sa paaralan. kayo ang naging lakas at kahinaan ko upang maipagpatuloy ko ang paglalakbay at pag tupad sa aking mga pangarap. Lahat tayo ay may pangarap, at ang araw na ito ay isa sa ating mga pangarap. Pagtatapos man ito sa isang chapter ng buhay natin pero simula pa lang ito sa patuloy nating pakikilaban sa malawak na mundo." "Maya, congratulations sa iyo sa pagiging Highest honors mo, pero salamat dahil mas pinili mong ako ang mag- speech dito sa stage kaysa ikaw. Nagawa natin bestfriend, lahat at marami pa pero kapit lang, walang bibitaw." "Sa Mommy ko na nagtaguyod sa akin, ikaw po ang mundo ko, ikaw

Few minutes later, nagsalita na ang Emcee at sinabing mag-umpisa na ang graduation rights. Ilang minuto nalang at ga- graduate na ako. Sa wakas nagbunga din ang paghihirap ko bilang estudyante, sobrang saya naming dalawa ni Mama pero nakakalungkot nga lang at wala na si Daddy para umakyat sa stage. Pero agad ding napawi ang lungkot na naramdaman ko dahil kasama naman namin si Jake at Tita Marie na parehong nakangiti at nakatanaw sa amin.

Na akala ko ay ako lang ang nakakaalam. Kinabukasan nang aming graduation, lahat ay naroon na ngunit wala pa ang aming valedictorian, at ako bilang ikalawa sa aming pinaka mataas na grado ang karapat-dapat na sumalo sa kanyang gagawing speech. Mabilis na lumapit sa akin si Mrs. Legaspi ang aming adviser. “Jessica, make you’re speech now, hindi na makakarating si Carla, na food poison siya kahapon noong sumama sa isang katulong nila at kumain sa isang turo-turo,” malungkot nitong sabi sa kanya.

“Congrats ulit, Natalie!” “Welcome sa team, Dr. Natividad!” Ngumiti si Natalie at agad na tumayo. Kinuha niya ang basong inabot sa kanya ni Marie kanina. Medyo kabado siya pero kailangan niyang magbigay ng speech. “Salamat po sa inyong lahat—mga mentors, seniors, at mga kasamahan ko. Kakagraduate ko lang at patuloy pa rin akong nag-aaral, kaya umaasa akong patuloy ninyong ituturo at itatama ang mga pagkukulang ko. Cheers po.”