Inspirational Graduation Speech Tagalog 소설 & 이야기

What should I say next? "Why are you here? At this hour?" malamig pa sa yelo ang boses n'ya. Sa mga oras na 'yon, parang gusto ko na lang umatras... but no! Kung mayroon man akong gugustuhin na samahan at mapangasawa, siya na lang. Siya lang. "Anakan mo ako, Chrome."

–sabi naman ng Vice principal na s'yang nag emcee ng ceremony. Tumayo si Kenn at nagpunta sa stage. Pagtuntong niya'y huminga s'ya ng malalim, nag-umpisang magsalita. " This is it, 12-D. Ang araw na pinakahihintay nating lahat– pinapangarap na makagraduate. Ito na 'yon. Ang sarap pala tumungtong ng intablado, magmartcha sa araw ng graduation. Masaya na malungkot. Simula bukas hindi na namin masisilayan ang aming magulo na classroom, mag-start na kami ng panibagong yugto ng aming mga buhay. Malungkot kasi hindi na namin maririnig ang sermon ng nag- iisang wirdong teacher namin, na siyang nagbigay inspirasyon sa amin upang maging matagumpay sa hinahanap. Ms. Zhaine or JHAI. Kahit sino ka man,

Nakangiting bati ko sa kanila. "Congratulations sa ating lahat!" Sigaw ni Kokoy at naghiyawan naman kami sa tuwa. Sa wakas ay graduate na kami. "Congratulations baks! Sa wakas graduate na tayo." Bati sa akin ni Lily sabay yakap sa akin. "Congratulations din baks!" Bati ko rin sa kanya at niyakap din sya ng mahigpit. Sabay pa kaming naiyak. Sumama sa yakap namin si Kokoy at si Carol.

*gulp* bakit ganito siya makatingin? "If I give you a chance, mamahalin mo na ba ako?" inulit niya yung sinabi niya and still... SPEECHLESS! ///////////

We will achieving our dreams together. Mamayang gabi ay may stargazing kami ni Travis sa bahay, hindi ko rin alam. "Suarez, Cleorin Faith" tawag saakin sa stage kaya umakyat kami ni mama para kuhanin ang certificate ko. Yes, I graduated Senior High School at my dream school. In PUP. "Congratulations love" bati saakin ni Travis pagkababa ko ng stage, bumati rin ang barkada lalo na si Johnray na lumuwas para lang sa graduation ko.

Hindi ko binibigay ang address ko dito dahil ayokong puntahan nila ako. "Bakit?" Tanong ko. [Hinihingi sa school, graduation na sa makalawa] agad akong nalungkot sa narinig ko. Isa sa pangarap ko ang magmartya at kumuha ng diploma pero hindi na iyon matutupad dahil wala naman ako doon. "Ganun ba," malungkot kong tugon. "Itetext ko na lang sayo ang address namin dito."

Pupunta ka sa albularyo at baka may nasagid kang di nakikitang nilalang. Ang tagal talaga sobra! Pero ngayon. Dahil masaya na si Puso ko ulit, masasabi ko naman talaga na nagwagi na ako. Naka-graduate din sa sakit. Bwisit na yan eh. Darating talaga ang panahon na ang mga bagay na iniiyakan mo noon, tatawanan mo na lang. Ako? Ahahaha. Umiyak sa isang lalaki?

Naging mabait siya? Narinig ko ang pagsara ng pinto kaya bumalik ako sa wisyo. Kingina! Nasapian yata siya ng guardian angel niya. A/N: "Okay lang na mag cheat sa klase, kaysa naman mag cheat sa'yo."

sagot ni Nikolo, nakangiti. Sa gitna ng gala, nagbigay si Abigail ng isang inspirational speech. “Salamat sa pagdalo at pagtulong sa ating mga proyekto. Sa bawat sentimong inyong ibinibigay, siguradong may ngiti tayong maibabalik sa mga bata. Ang ating mga aksyon ay hindi lamang nagbibigay tulong, kundi nagdadala ng pag-asa.”