Inspirational Quotes Being Alone นิยาย & เรื่องราว

I just needed to feel it was there, to remind me why I chose to walk away. Muntik na akong maligaw sa sobrang laki at ayos ng airport. Lahat maayos, may tamang pwesto, may tamang oras—ibang-iba sa nakasanayan ko. For the first time in years, I felt completely alone. No one to call, no one to wait for me at the gate. Nang makarating ako sa maliit na apartment na inupahan ko—mas maliit pa nga ito sa dati kong kwarto—umupo lang ako sa sahig nang matagal. Walang ganang kumain, walang ganang mag-ayos. Napaisip ako: Kaya ko ba talagang mabuhay dito nang mag-isa? Pero naalala ko ang huling ngiti niya, at ang pangako ko sa sarili ko na palalayain siya nang buo. Pinunasan ko ang luha na tumulo nang h

Ibig sabihin sya yung humila nito. Marahas kong hinawi ang kamay mula sa bag ko, “Lunch. Alone.” Matigas na sabi ko at nag-umpisa nang magmartsa. Talaga tinigasan ko ang salitang ‘alone’ para maintindihan n’yang gusto kong mag-isa.

“Aba. Sige, balik na sa trabaho. Naku baka wala ako sa opisina sa hapon. Kung may kailangan ka, tawagan mo lang." Sinusubukan niyang makakuha ng inspirasyon sa pamamagitan ng pagpunta sa paborito niyang lugar. Ito ay isang upuan sa tabi ng isang bintana sa isang café kung saan maaari niyang panoorin ang mga taong nagkakagulo sa kalye. Iyon ang nagbigay sa kanya ng higit na inspirasyon. Ang katahimikan ng kanyang silent corner kumpara sa magulo at mataong mundo sa kalye ay nakakatulong sa kanyang creative thinking na nagbibigay ng impactful discordant sa kanya.