Inspirational Quotes Being Alone Novels & Stories

Pero kahit anong gawin ko hindi ko kayang kalimutan. I live my life alone. Without anyone that I can cry on. Without someone comforting me. No thing at all. Just living with my own sadness. (TO BE CONTINUED...)

Hanggang sa hindi ko namalayang nag-iinit na ang mga mata ko. Naalala ko ang sinabi ni Enzo. “You have no idea what it feels like to have no one.” Napangiti ako. Kung alam lang niya. Sa lahat ng taong pwedeng magsabi no’n sa akin…Siya pa talaga. I was completely alone in this world.

I smirk, kiss her hand before leading her infront of the altar where anybody can see that I will marrying the love of my life. . . . . Anyone experience tragic in their lives, Anyone suffer in silence because they might think no one is there to listen and no shoulder to lean on..I admit that I once experience being an island-yes, you're existing but you feel alone, The years without Yanna and Jj, the only thing I realise was I'm empty, I'm breathing but im totally dead inside.....That was just not dying but i never live.... But even i faced that darkness in my life, I'm still thankful that it wasn't the end for me...I can start another magical life with Yanna and our family....

Nang mapagod ay tahimik akong lumabas ng bahay yung hindi nila mapapansin, sa labas ng bahay nila ate ay may dalampasigan sa harapan ngunit malayo pa kaunti sa kanila. Nang mapagod ay naupo ako sa buhangin at tumitig sa buwan na bilog na bilog, huminga ako ng malalim dahil hindi ko maalis sa isipan ko ang naganap. "You're alone," pinigil ko ang paghikbi ng malakas ng marinig ang tinig ni Traise. "I want to be alone, bumalik ka na sa loob." Pilit kong hindi pumiyok dahil nakakahiya.

“Everytime I see you alone I’m happy because I want you to be alone. I don’t want to see someone with you because I’m jealous!” “Pero Ansel, hindi mo ba alam kung gaano kasakit sa akin ‘yon? Ang hirap mag-isa, ang hirap dahil wala akong kaibigan, lahat sila takot..takot na madamay sa galit mo sa akin,”

I sighed. "Hindi ako inaantok.. May naiisip ako." sabi ko. "Ano na naman?" aniya sa matabang na boses. "May nabasa akong quotes kay pareng g****e. At sa tingin ko bagay iyon sa'yo?" saad ko. Tumango siya. "Then, share it with me." aniya na agad kong sinunod. "Lahat ba ng Single, malungkot na? Bakit lahat ba ng taken masaya?

“Sa panahon ngayon… Kaya nang mabuhay ng tao ng mag-isa. Lagi mong tandaan iyan.” Hindi maikakaila ni Alex ang sinabi ng kaibigan. Totoong kaya niyang mamuhay ng siya lamang at walang iba. Umalis siya at namuhay ng mag-isa sa ibang lugar ng di siya kasama, at masaya siya rito.

“Who said I’m alone?” --- Pagbalik ni Caelum kinagabihan, tahimik lang ang paligid. Nadatnan niya si Solenne na nakaupo sa veranda, nakatingin sa buwan. Lumapit siya nang walang ingay, at kahit hindi niya gustong aminin, napansin niyang may kakaibang kapayapaan sa eksenang iyon. “You shouldn’t sit outside alone,” malamig na paalala niya.

“Bakit ka nagbubukas ng butones? Maganda ba ang nasa loob niyan?” Halata ang gulat sa mukha ni Alden at mabilis na hinila ang maleta papunta sa kwarto nito. “Liyah, hindi naman pwede na ganyan ka na lang lagi. Wala kang magiging kaibigan niyan, apo,” paalala ng kanyang lolo. “Wala naman akong kaibigan talaga, lo. At saka kaya ko naman ang sarili ko kahit wala ang mga kaibigan na iyan. They would just betray me and I’d rather be alone.”

"It's like I'm a cracked tiles that are forced to be placed on tiles that are intact." "Umaalis silang tatlo ng walang ako, magkakasama silang tatlo ng wala ako pero nandyan sila kapag ako na ang kailangan nila." I said coldly, bitter in the tongue while saying those words. Napahilamos ako ng mukha at nag isip ng maaring gawin. Maybe, it's time for me to stay away, maybe it's time for me to think about myself. There's no other people who would be with me in the end. There's no forever because you will die alone.