Solitude Quotes Novels & Stories

“Who said I’m alone?” --- Pagbalik ni Caelum kinagabihan, tahimik lang ang paligid. Nadatnan niya si Solenne na nakaupo sa veranda, nakatingin sa buwan. Lumapit siya nang walang ingay, at kahit hindi niya gustong aminin, napansin niyang may kakaibang kapayapaan sa eksenang iyon. “You shouldn’t sit outside alone,” malamig na paalala niya.

"It's like I'm a cracked tiles that are forced to be placed on tiles that are intact." "Umaalis silang tatlo ng walang ako, magkakasama silang tatlo ng wala ako pero nandyan sila kapag ako na ang kailangan nila." I said coldly, bitter in the tongue while saying those words. Napahilamos ako ng mukha at nag isip ng maaring gawin. Maybe, it's time for me to stay away, maybe it's time for me to think about myself. There's no other people who would be with me in the end. There's no forever because you will die alone.

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

Wala siyang masabihan ng hinanakit at walang mga kamay na humahaplos sa likod niya habang nagpakalunod siya sa luha. Mama sana nandito ka, sana may kasama man lang akong lumuluha ngayon. Wala rin ang mga kaibigan niya dahil umuwi ito sa Scotland. Ganito pala ang mag isa, parang solo mo ang sakit, ganito pala ang magmahal sa maling tao, sa maling pagkakataon, masasaktan ka lang. Yun bang parang dinurog ang puso mo sa sakit. Alam niyang kasalanan niya kasi di niya pinansin ang utak niya, sinunod niya ang puso niya.

“I don't want you alone, Caress.” "Sanay naman akong mag-isa. Kaya ko namang mag-isa." Sinalubong ko ang tingin niya. His eyes… they were serious again. Naramdaman ko ang unti-unting pagbilis ng tibok ng puso ko. "But not when you're sick, Caress," he answered in a gentle voice. "You need someone beside you." He sighed as he kept on looking at me. “You know, I read that one of the loneliest things one ever experienced is to go to the hospital alone. And I don't want you to experience that."

Sa halip, maingat niyang isinulat ang ilang linya sa maliit na papel at iniwan sa tabi ng kama. Veronica, In life, we all face moments when we must stand alone. Don’t fear those moments. Let them shape you, let them strengthen you. You have more courage within you than you realize. Trust yourself, and remember: even in the darkest storms, your strength will guide you through. — Eros Saglit pang tumingin si Eros sa kanya bago tahimik na lumabas ng kwarto, iniwan ang sulat na tanging katahimikan ang saksi sa tunay na laman ng kanyang puso.

Napangiti ako ng kaunti, 'di ko tuloy maiwasan ang mag-isip na nakikiramay ang langit sa aking kalungkutan. Ni minsan hindi ko naisip ang ulan bilang isa sa mga rason na nakapagbibigay sa akin ng kariwasaan. Especially for those times that I am on my lowest. Pero ngayon, every drop of the rain...the every sound of each raindrops gives solace to my soul that eases my mind and heart. Hindi ko alam na makaka diskubre pala ako ng isang bagay tungkol sa aking sarili.

Nang makaramdam ako ng pagkabagot at kumuha ako ng isang flashlight at nagsimulang mag ikot-ikot. Nasa kalagitnaan ako ng ginagawa kong iyon ng tumunog ang cellphone ko. Itinigil ko ang ginagawa ko para makita kung tungkol saan iyon. Agad na naningkit ang mga mata ko nang mabasa ko ang pangalan ni Solana sa screen. SOLANA: Whenever you feel sad, just tell me you needed my help and I will help you...with my mouth, body, soul and hole.

I love the rain, the sound, the smell, the feeling it makes you feel na para bang alam niya 'yong kalungkutan na nararamdaman mo and it's there to comfort you. Sining Fedeli: The rain will stop, the night will end, the hurt will fade. Hope is never lost that it can't be found... I send him an inspirational quote na sinearch ko pa sa g****e. He replied at nagsend pa ako ulit. I tried to call him dahil baka he needed to hear my voice. Baka lang naman he wanted to talk and I'm free to be his listener whenever.

Ang swerte nila kasi they are one of those privileged people. Natigil lang ako sa pag-iisip about sa mga nabasa ko nang magpatugtog na si Luella mula sa mga speakers sa kwarto ni Arie. This is one of our favorite bondings. Listening to music while drinking and playing. If you ever find yourself stuck in the middle of the sea, I'll sail the world to find you If you ever find yourself lost in the dark and you can't see, I'll be the light to guide you Find out what we're made of